به گزارش همشهری آنلاین، «وطن» برای ما ایرانیها انگار معنای دیگری دارد. با هر عقیده و باور، گویی «ایران» فصل مشترک ماست، پیوندی است بهبلندای دماوند و بهقدمت چکامههای رودکی و حماسههای فردوسی. چه سروها که برای پایداریاش ایستاده جان دادند و چه خونها که برای آبادانیاش، بیدریغ نثار شد. وطن برای ما ایرانیها فراتر از یک خاک است، حیثیت و آبروست که باید از آن دفاع کرد و به جان دوست داشت.
نماهنگ «بزن که خوب میزنی» از جمله کارهای موفقی است که در هفتههای گذشته وِرد زبان ایرانیان و ایراندوستان سراسر جهان شده است؛ قطعهای که جلوهای از روح حماسی ایرانیان را به نمایش میگذارد و بهسبب خلق بههنگام، توانسته است در ضمیر مخاطب ماندگار شود. این اثر که با شعری از علی مقدم و با صدای مهدی رسولی تولید شده، با اشاره به نمادهای ملی، اساطیری و قرآنی، رجزی است در مصاف با دشمنی که گمان میکرد میتواند در عرض چند هفته قلب ایران را تسخیر کند.
مقدم در گفتوگویی با تسنیم، از چگونگی خلق این اثر و بازخوردهای ملی و بینالمللی آن گفت.
قطعه «بزن که خوب میزنی» در این مدت از آثار تأثیرگذاری بود که توانست نظر طیفهای مختلفی از جامعه را به خود جلب کند. این قطعه در چه حالوهوایی خلق و تولید شد؟
اصل نماهنگی که آقای رسولی میخوانند، متشکل از شعر سه شاعر است، یک غزل محوری با ردیف «بزن که خوب میزنی» دارد که ابیات دیگری نیز به آن اضافه شده است. آن غزل محوری، سروده بنده بود که در ایام جنگ ۱۲روزه گفته شد؛ در شبی که ایران پایگاه العدید را موشکباران کرد. وقتی شبکه خبر داشت پرتاب موشکها به پایگاه آمریکایی را نشان میداد، حس حماسی در من ایجاد شد و ناخودآگاه گفتم «بزن که خوب میزنی»؛ دیدم این جمله وزن دارد، سریع آن را یادداشت کردم تا به یک غزل تبدیل شود. این جمله را بهعنوان ردیف غزل انتخاب و شروع به گفتن دیگر ابیات کردم:
تو رستم تهمتنی بزن که خوب میزنی
تو شیر پیلافکنی، بزن که خوب میزنی
خداست یار و یاورت، توکل است لشکرت
تو فوق هرچه آهنی، بزن که خوب میزنی...
با اینکه من معمولاً خیلی تند شعر نمیگویم و غالباً برای هر غزل یک یا دو هفته وقت میگذارم، اما خلق این اثر وقت چندانی نگرفت و در عرض ۲۰ دقیقه تولید شد که فکر میکنم حاصل آن حس حماسهای بود که در من ایجاد شده بود. شعر را پس از اتمام در همان ایام جنگ ۱۲روزه در کانالم در فضای مجازی منتشر کردم. چند شب پس از آغاز جنگ رمضان، فردی این نماهنگ را برایم فرستاد و تازه آنجا فهمیدم که شعر بنده در این نماهنگ توسط آقای رسولی اجرا شده است.
این اثر در داخل بازخوردهای خوبی داشت، در بعد منطقهای چقدر توانست اثرگذار باشد؟ از بازخوردهای داخلی و خارجی به این اثر بفرمایید، آیا بازخوردی در این زمینه دریافت کردهاید؟
الحمدلله بسیار بازخوردهای خوب و فراوانی داشت، در خود کشور که بازتاب گستردهای داشت، در تمام تجمعات عموماً پخش میشود و حاضران نیز با آن همراهی میکنند. گاه شنیدهام اگر شبی این نماهنگ دیر پخش شود، مردم درخواست میکنند که زودتر پخش شود.
در خارج از کشور، بهویژه در منطقه هم بازتاب خوبی داشت؛ بهویژه در تجمعاتی که ایرانیان و یا ایراندوستانی که در خارج از کشور مانند اتریش، فرانسه، سوئد، انگلیس و... در حمایت از ایران تجمع داشتند، پخش میکردند، در توییتر هم بازتاب داشت، بهعنوان مثال، یکی از شخصیتهای رسانهای انگلیسی، در پوستری که از رستم در حال شلیک به f۳۵ طراحی شده بود، این شعر بنده را نیز توییت کرده بود: تو رستم تهمتنی بزن که خوب میزنی.
این باعث خوشحالی بود که شعر در جمعهای مختلف تأثیرگذار بود و توانسته بود طیفهای مختلف را با خود همراه کند.
رهبر شهید انقلاب نگاه متفاوتی به شعر و زبان فارسی داشتهاند؛ نگاهی که بهخلاف بسیاری از مسئولان فرهنگی، شعر را زینتالمجلس نمیدانست و کارکرد هویتی و تمدنساز برای آن قائل بودند. نگاه آقا به این مقوله، چه تأثیری بر شعر هیئت در سالهای اخیر گذاشته است؟
بعضی فکر میکنند که توجه رهبر شهید به شعر براساس علاقه ایشان به شعر بوده است؛ در حالی که اینطور نبوده است. ایشان در بیاناتشان در دیدار با شاعران بارها تأکید کردهاند که توجه به شعر براساس یک ضرورت اجتماعی است، بهعنوان مثال ایشان فرمودند؛ «و ما قدر الشعر حق قدره»؛ اشاره به این امر که برخی از مسئولان قدر و منزلت شعر را نمیدانند، و یا در جای دیگری فرمودهاند که شعر و ادبیات ثروت ملی است و ما نسبت به این ثروت، وظایفی داریم؛ نخست آنکه باید این ثروت را تولید کنیم، دوم؛ باید این ثروت را زیاد کنیم، سوم؛ از این ثروت محافظت و تلاش کنیم که شعر و ادبیات از مسیر خود منحرف نشود.
نگاه ایشان به شعر، نگاه واقعبینانه و درستی بود؛ بهاعتبار کارکردی که شعر در زندگی اجتماعی و فردی ما دارد. آقا در جلسهای فرمودند که شعر خلوت آدمها را هم میتواند تحتتأثیر خود قرار دهد، به این معنی که، یک شعر خوب میتواند سالها زمزمه افراد حتی در خلوتشان باشد، کنار این، ساحت اجتماعی شعر و ادبیات نیز بسیار پررنگ است. در جریانات مختلف سیاسی، شعر در ایجاد روحیه حماسی در مردم و ایجاد همدلی نقش جریانسازی داشته است. هرگاه به کشور ما در طول تاریخ حمله شده است، شاعران متعهد روی دو موضوع تأکید داشتهاند: نخست هجو وطنفروشی و دیگری، تولید ادبیات مقاومت و حماسی.