همشهری آنلاین: این سخنرانی در مرداد سال گذشته و پس از جنگ ۱۲روزه بیان شد و حیدری به موضوعهایی اشاره کرد که اکنون وصف حال گروهی از ایرانیانی است که موافق جنگ بودند. بخشی از سخنان او را با موضوع «سفیدشویی استعمار» در اینجا نقل میکنیم.
بیشتر بخوانید:
تاریخ شهادت خواهد داد...
درست در لحظاتی که اینترنت در کشور قطع شد و مردم زیر بمب بودند گروهی تصمیم گرفتند با بمب ایران را بزرگ کنند و زمانی که من با گفتارهایی از جانب این گروه مواجه میشدم که خود را اپوزیسیون مینامند، فقط این جمله شکسپیر به یادم میآمد که میگفت: «جهنم خالی است و همه شیاطین اینجا هستند...» این گروه قصه ژاپن بعد از جنگ جهانی را برای ما نقل میکردند که این کشور بعد از جنگ جهانی چگونه برخاست، اما هیچکدام به ما نگفتند که غذا و نان در ۵سال اول بعد از جنگ در آن روزها [برای آن کشور] جیرهبندی بود و هیچکس از صدها هزار نفری که در جنگ و قحطی ژاپن کشته شدند چیزی به ما نگفت. آنها قصه ویتنام را برای ما میگفتند، اما کسی این را نگفت که میزان بمبی که بر سر مردم این کشور ریخته شد بیشتر از جنگ جهانی دوم بود.
آنها از آلمان بعد از جنگ جهانی برای ما اسطوره میساختند، درحالیکه آلمان بعد از جنگ تا ۵سال نان جیرهبندی بود. قصه «ایران را دوباره بزرگ کنیم» را با اساطیر استعمارزده میخواستند به زور به ما بقبولانند. استعمار تاریخ مخصوص خود را دارد و اگر به گفتارش نگاه کنیم، میگوید «قاره آمریکا را کشف کردیم»؛ گویی [در آن روزها] آنجا هیچکس نبوده. میلیونها بومی قاره آمریکا را اینها کشتند و سلاخی کردند و بعد از جنایات سیستماتیک خود در سبکهای مختلف فیلم ساختند و آنها را در جهان توزیع کردند.
قصه جاده اشک(تاریخ آمریکا برای کوچ اجباری سرخپوستان) را بخوانید، قصه بومیان استرالیا را بخوانید و نگاه کنید به زوال مفاهیمی مثل حقوق بشر یا نظم قانونی امور بینالملل و چیزهایی از این قبیل در غزه. و درست همینجاست که وقتی شما بلافاصله از این موضوعها سخن میگویید، این گروه شما را متهم میکند به همدستی با وضعیت [موجود کشور]. آنها این را نمیفهمند که مسئله بر سر دفاع از یک قاعده عام اخلاقی است و به تعبیر فلسفی کلمه دقیقا وقتی این قاعده عام اخلاقی استثنا شد، شر آغاز میشود.
دفاع از غزه به معنی دفاع از وضعیت موجود در ایران نیست. استعمار چنین چیزی است...
- برشی از سخنرانی دکتر آرش حیدری، جامعهشناس