اعضای ستاد بحران مناطق یکی از اولین گروه‌هایی هستند که بعد از هر اصابت جنگی به مناطق مسکونی، خودشان را به محل حادثه رسانده‌اند. حسین بنار، عضو ستاد مدیریت بحران منطقه ۱۱ از روزها و شب‌هایی روایت می‌کند که تحت تاثیر همدلی و همراهی مردم با نیروهای امدادرسان قرار گرفته است.

همشهری _ نیلوفر ذوالفقاری: در جریان جنگ تحمیلی سوم، مناطق مسکونی زیادی در منطقه ۱۱ مورد تخریب و آسیب قرار گرفت که بنار دراین باره می‌گوید: «در یکی از اصابت‌ها، چند ساختمان شامل یک مجتمع ۱۰ واحدی به طور کامل تخریب شد. در ساعت‌ها و روزهای اول، تمام تلاش ما بر این بود که ساکنان را زنده از زیر آوار بیرون بیاوریم. شبانه‌روز در محل حادثه بودیم، در محدوده سکوت مطلق برقرار می‌کردیم و با استفاده از سگ‌های زنده‌یاب امدادگر، تلاش می‌کردیم جان قربانیان بی‌گناه را نجات دهیم.»

به گفته این عضو ستاد مدیریت بحران منطقه ۱۱ بعد از چند روز، امیدها برای نجات جان افراد کمتر می‌شود اما نیروهای امدادرسان باز هم دست از تلاش برنمی‌دارند تا بتوانند پیکر قربانیان را به بستگانشان تحویل دهند. او می‌گوید: «همسایه‌ها بعد از چند شب، گروه‌های جهادی خودجوش تشکیل داده بودند. ناراحت بودند که هنوز پیکر ۳ نفر از همسایگان شهیدشان زیر آوار مانده و در حالی که امدادگران لحظه‌ای دست از کار نمی‌کشیدند، همسایه‌ها هم پا به پای آنها پای کار بودند. برای امدادگران غذا و نوشیدنی می‌آوردند و خستگی‌ناپذیر کنار آنها می‌ماندند تا کار تعطیل نشود.»

منبع: همشهری آنلاین