گروه دیپلماتیک – همشهری آنلاین: سیاستمداری که با وعده پاکسازی سیاست انگلیس به قدرت رسید، حالا خود گرفتار بحران شده است.
تصمیم کییر استارمر، نخستوزیر انگلیس، برای انتصاب پیتر ماندلسون به عنوان سفیر در واشنگتن، باعث رسوایی بزرگی شده و اعتماد عمومی و حمایت حزب کارگر را به شدت تضعیف کرده است.
تصمیم جنجالی و انتخاب بحثبرانگیز
استارمر ماندلسون را به عنوان سفیر انگلیس در واشنگتن منصوب کرد.
ماندلسون در چهار دهه فعالیت سیاسی با جنجالها و رسواییهای متعدد همراه بوده است.
اسناد آمریکایی نشان میدهند او حتی پس از محکومیت جفری اپستین، با او رابطه دوستانه داشته و او را دوست صمیمی خود خطاب کرده است.
رسوایی اخلاقی و خیانت به اعتماد عمومی
ماندلسون در زمان بحران مالی ۲۰۰۸، اطلاعات حساس اقتصادی و سیاسی را با اپستین به اشتراک گذاشته است.
این اقدام باعث خشم پارلمان، رسانهها و افکار عمومی شد و به شدت بر اعتبار نخستوزیری استارمر ضربه زد.
استارمر خود بعدها اذعان کرد که اگر از ابتدا میدانست، هرگز چنین انتصابی انجام نمیداد.
واکنشها و پیامدهای فوری سیاسی
استارمر در مجلس عوام از نمایندگان، مردم و قربانیان اپستین عذرخواهی کرد.
ماندلسون مجبور به استعفا شد، دیگر عضوی از حزب کارگر نیست و تحت تحقیقات پلیس لندن قرار دارد.
دو خانه متعلق به ماندلسون در جریان تحقیقات پلیس مورد بازرسی قرار گرفتند.
استارمر این رسوایی را نتیجه اطلاعات غلط و عدم هشدار مناسب مشاوران خود دانست، اما نمایندگان نگرانند که این بحران نشاندهنده ضعف کلی در مدیریت اوست.
سابقه سیاسی استارمر و چالشهای پیش از رسوایی
استارمر پیش از نخستوزیری، به عنوان مدیر سابق دادستانی عمومی، خود را مدافع اعتماد عمومی معرفی میکرد.
پس از پیروزی بزرگ حزب کارگر، نخستوزیری او با مشکلاتی مانند تغییر سیاستها، استعفای وزرا و نزاعهای داخلی همراه بود.
با این حال، این مشکلات قابل کنترل بودند و هنوز میشد آنها را مدیریت کرد. رسوایی ماندلسون اما به سرعت اعتبار او را به چالش کشید.
فشار داخلی و اعتراض نمایندگان
بسیاری از نمایندگان حزب کارگر از استارمر ناراضی هستند و حتی وفادارانش در مورد بازسازی اعتبار او تردید دارند.
برخی نمایندگان معتقدند تیم نزدیک او، بهویژه رئیس دفتر، فشار برای انتصاب ماندلسون را اعمال کردهاند.
جلساتی برای آرام کردن اوضاع برگزار شد، از جمله دعوت نمایندگان به اقامتگاه روستایی استارمر اما شک و تردیدها همچنان پابرجاست.
آینده سیاسی و خطرات احتمالی
با برگزاری انتخابات میاندورهای و محلی، عملکرد استارمر ممکن است از طریق صندوق رأی محک بخورد.
حزب کارگر بخشی از حمایت خود را به احزاب دیگر از جمله حزب سبز از دست داده است.
فقدان یک جانشین مشخص فعلاً به نفع استارمر است چرا که همکارانش امیدوارند او فرصت محدودی برای بازسازی اعتبار و اثبات توان مدیریتی خود داشته باشد.
گزینههای جانشینی شامل آنگلا رینر، وس استرتینگ و حتی بازگشت اد میلیبند است، اما هیچکدام به اندازه کافی آماده یا محبوب نیستند.
وضعیت افکار عمومی
نظرسنجی یوگاو نشان میدهد تقریباً ۵۰درصد رأیدهندگان خواستار استعفای استارمر هستند، در حالی که تنها ۲۵درصد او را شایسته ادامه نخستوزیری میدانند.
بحران ماندلسون نشان داد آنچه قبلاً به عنوان مشکلات معمول نخستوزیری دیده میشد، اکنون به یک تهدید جدی برای موقعیت استارمر تبدیل شده است.