به گزارش همشهری آنلاین، نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «کافه سلطان» با حضور مصطفی رزاق کریمی کارگردان، مرتضی رزاق کریمی تهیه کننده، محمدرضا شریفینیا بازیگر و عطیه آرندی نویسنده و به میزبانی حمیدرضا مدقق، جمعه ۱۷ بهمن در پردیس ملت برگزار شد.
مرتضی رزاق کریمی تهیهکننده فیلم در آغاز نشست با اشاره به تنشهای هنرمندان در فضای مجازی گفت: این روزها مسائلی درباره حضور و عدم حضور در جشنواره مطرح میشود اما بهتر است بدانیم جشنواره به معنای جشن نیست و با غم و اندوهی که در جامعه است ما جشنی نداریم. در مملکتی زیست میکنیم که از روزهای دور تا به حال چنین اتفاقاتی مانند جنگ دوازده روزه اتفاق افتاده است.
آرندی نویسنده فیلمنامه اثر در پاسخ به سوال ایرنا که آیا فیلم شعاری نشده است گفت: ما فیلم را در یک بستر زمانی مشخص میسازیم و کاراکترها را در آن بستر زمانی معرفی میکنیم و آنها باید در آنجا بروز کنند، باید در همان بستر باورپذیر باشند، این موقعیت، به طور ویژه معنا میشود.
مرتضی رزاق کریمی در جواب این سوال ایرنا که مدیوم تلویزیون برای روایت این فیلم مناسبتر بود، گفت: من در سالهای گذشته چند سریال مرتکب شدم، «کافه سلطان» میشد چند قسمت سریال شود اما اکنون در مدیوم و ساختار آن در سینماست، به دلیل نورپردازی ضعیف سالن، زحمات فیلمبردار دیده نشد اما اجزای فیلم کاملا سینمایی بود.
او درباره نسبت سیاهنمایی در شخصیت منفی فیلم، رحیمی با بازی سیاوش طهمورث، گفت: اندازهشناسی موضوع مهمی است که در تمام فیلمها جایگاه بزرگی دارد. در حین رسیدن به قصه، برای رسیدن به اندازه زحمت زیادی کشیده شده است ولی برای کارگردانی اندازهشناسی برای بیان، صورت، بدن، هر چیز که در جریان است جداگانه تلاش شده، این را به تنهایی پیدا نکردم، این از آن دسته موضوعاتی است که در گفتوگو با شخصیتهای فیلم، نویسنده و... به آن رسیدم. رحیمی به عنوان شخصیت منفی در قصه شکل میگیرد، خودم چهار رحیمی در گرمدره میشناسم و او در گذر زمان تبدیل میشود به آدم خشنی که مغلوب میشود، وقتی مهتاب و یوسف به سراغ رحیمی می روند او مغلوب می شود.
مرتضی رزاق کریمی افزود: زنان در فیلم من مهم هستند، حاجیان توانسته آن ابهت و قدرت زنانه را بازگو کند.
آرندی، در ادامه گفت: در کنار همه چیزهایی که گفته شد باید بگویم زنان قهرمانان وضعیت امروز ما هستند، همانطور که «کافه سلطان» را یک زن نجات می دهد.
مرتضی رزاق کریمی، با اشاره به سوژه موضوع فیلم بیان کرد: درباره جنگ ۱۲ روزه، داستانهای مختلفی به من پیشنهاد شد، ابتدا ترجیح میدادم، مدتی از حادثه بگذرد ولی وقتی با متن عطیه آرندی مواجه شدم که به چنین رخدادی، به طور مستقیم و غیرمستقیم میپردازد، به سمت تولید آن رفتیم. در واقع متن بود که من را به این فیلم جذب کرد.
آرندی نویسنده این فیلم بیان کرد: من اصفهانی هستم و سالهای زیادی را در جادهها گذراندهام. در طول جنگ دیدیم که به یکباره جادهها شلوغ شدند و من به این فکر میکردم که کافههایی که در تمام این سالها اینجا بودند در حال حاضر در چه وضعیتی هستند؟ کدام زنده مانده؟
محمدرضا شریفینیا، با انتقاد از مدیران جشنواره گفت: بهتر بود از واژه یادواره به جای جشنواره استفاده میکردیم.
مصطفی رزاق کریمی کارگردان این فیلم توضیح داد: از سوی برخی ارگانها پیشنهاد شد درباره جنگ فیلم بسازم و من قبول نکردم که چنین کاری انجام دهم آن هم در زمانی که مردم ما همچنان زیر آوار جنگ بودند. در این فیلم اینگونه بود که در بستر فیلم، اتفاقی از جنگ دوازده روزه هم نشان داده میشود.
این کارگردان بیان کرد: یک بار با حاتمیکیا سر «از کرخه تا راین» درباره اینکه هیچ اثر انگشتی شبیه هم نیست، گفتوگو کردیم، من از جهانبینی خودم فیلم را تعریف میکنم چیزی که دقیقا در این فیلم هم اتفاق افتاده است.
مرتضی رزاق کریمی نیز درباره داستان فیلم گفت: این فیلم به طور مستقیم به جنگ نمیپردازد. به طور قطع درباره جنگ آثاری ساخته شده و همچنان ساخته خواهد شد. من فکر میکنم چنین آثار غیرشعاری برای مخاطب جهانی هم جذابیت بیشتری دارد.
شریفینیا درباره همکاری با برادران رزاق کریمی گفت: کار جادهای بود و معمولا در فصل سرما سخت میگذرد، سختیهای کار بسیار زیاد بود و از طرف دیگر دو برادر رزاق کریمی کنار ما بودند که هر دو بسیار آرام و عالی کار را پیش بردند. این را از قول آزیتا حاجیان که در سفر است، میگویم که نظرش این بود پس از مدتها کارگردانی بسیار مودب و با احترام و آگاهانهای دیده است.
در ادامه این نشست مصطفی رزاق کریمی بیان کرد: من فیلمهای متفاوتی ساختهام که انسان در آنها محور بوده است و پرداختن به خود جنگ با تانک و توپ و تفنگ کار دوستان متبحری است که توانایی و علاقهاش را دارند.