تحقق ارزش های اخلاقی در مدرسه و باشگاه‌های ورزشی در صورتی میسر است که معلمان و مربیان ورزشی به این ارزش ها معتقد بوده ومهارت های لازم را برای تبدیل آنها به هدف های رفتاری کسب کرده باشند.

رسول حاصلی

رشد اخلاق در طول قرن‌ها از مهم‌ترین مسائل اجتماعی مورد توجه بوده است. زیرا اخلاق اساس طرح شخصیت انسان و موهبتی است که انسان به کمک آن، رفتار خود را پیرو اصول می کند. همان‌گونه که انسان می تواند بر طبیعت مسلط شده و تغییرات مطلوب در آن ایجاد کند و آنها را در خدمت خود قرار دهد، بر نفس خود نیز می تواند حاکم گردد، خصوصیات آن را به شکل دلخواه خود دگرگون سازد و از این طریق به بازسازی شخصیت اخلاقی و معنوی خود بپردازد. حقیقت این است که انسان به طور فطری به انجام کارهای اخلاقی و معنوی گرایش دارد و بسیاری از کارها را به خاطر کسب ارزش اخلاقی که قسمتی از فطرت معنوی و انسانی اوست، انجام می دهد. تأکید بر تربیت معنوی و اخلاقی و تقویت آن در کودکان از این جهت اهمیت دارد کــه آنها در آینده ای نه چندان دور مسئولیت اداره جامعه را به عهده خواهند گرفت و اگر این تربیت، درست اتفاق بیفتد می توان امیدوار بود که آیندگان نیز در انتقال آن ارزش ها به نسل بعد موفق باشند.  تحقق ارزش های اخلاقی در مدرسه و باشگاه‌های ورزشی در صورتی میسر است که معلمان و مربیان ورزشی  به این ارزش ها معتقد بوده ومهارت های لازم را برای تبدیل آنها به هدف های رفتاری کسب کرده باشند. یکی از نشانه های جامعه سالم و بهنجار وجود اخلاق حسنه در آن جامعه است و ورزش از بهترین روش ها برای ایجاد و تقویت اخلاق در افراد و جامعه بوده و یکی از کارکردهای مهم ورزش اشاعه اخلاق است. تقویت اخلاق مداری موجب امنیت بیشتر در زندگی افراد جامعه می شود. ورزش بهترین راه برای ایجاد، تقویت و موجب پایداری آن است. ایران سرزمینی کهن با فرهنگی غنی و تاریخی و سرشار از اخلاق مداری است. قبل از ورود اسلام در اساطیر ما، پر است داستانهایی از جوانمردی و پهلوانی که سینه به سینه در قلب و در منش و رفتار مردم کشورمان وجود داشته است. بعد از اسلام نیز الگوی اخلاقی و والای انسانی، پهلوان پهلوانان حضرت علی (ع) بوده است. ورزشکاران با تاسی از مولای جوانمردان حضرت علی (ع) اخلاق و منش پهلوانی و جوانمردی را سرلوحه کار خود قرار داده اند. ایرانیان، پهلوانان را، امین و ماوای امن و مطمین برای خود می دانستند. تاریخ کهن ایران تا عصر حاضر پر است از ورزشکاران جوانمرد، با مرام و معرفت مانند پوریای ولی و جهان پهلوان تختی و... در گذشته ورزش و قدرت بدنی در خدمت به مردم و ضعیفان بوده و ورزشکاران مورد افتخار و سرمایه های اخلاقی ارزشمند جامعه بوده اند. در جامعه ما همیشه افرادی که توانمند اما افتاده و دست گیر ضعیفان بوده، مورد احترام و توجه بوده اند. ورزشکاران نمونه چنین افرادی هستند. اگر ورزشکاری با وجود موفقیت های بزرگ ورزشی و شهرت و معروفیت، سادگی و تواضع را در خود تقویت کرده ، دست گیر و حامی مردم شود، مانند بزرگانی همچون پوریای ولی، تختی و... در قلب های مردم جا گرفته و الگوی رفتاری و شخصیتی بسیاری از مردم می شود. قهرمانان برای ماهها و شاید سالی در یادها بمانند اما پهلوانان برای سالها حتی بعد از مرگ در قلب ها زنده اند. به همین خاطر لازم است ورزش حرفه ای با نقاط قوت و ضعفی که داشته بجای آنکه ما را با خودش بومی یا همراه کند، ما ورزش حرفه ای را متناسب با تاریخ، ادب و فرهنگ ایرانی و اسلامی اصیل خودمان بومی و هنجارسازی نماییم تا نقش ارزنده ورزش در شکل گیری و هدایت جامعه به سمت هویت ملی و دینی و رشد اخلاق به نحو احسن صورت بگیرد. آموزش و و ترویج اخلاق پهلوانی به کودکان یکی از بهترین شیوه ها در بومی سازی ورزش متناسب با فرهنگ ایرانی و اسلامی ما است. مربیان جایگاه والایی در نزد ورزشکاران داشته و تاثیرات زیادی می توانند بر آنها بگذارند. اگر مربیان اخلاق مدار بوده و به جایگاه اخلاق در رشد و سلامت انسان ها و جامعه واقف باشند و از طرفی نگران به خطر افتادن جایگاه خود با اخلاق مداری نباشند، می توانند بسیار در رشد و نهادینه کردن اخلاق مداری در ورزشکاران موثر باشند. در کنار آموزش ها و تمریناتی که کودکان می بینند، لازم است به اخلاق حرفه ای و منش پهلوانی که میراث اصیل ایرانی و اسلامی است، توجه ویژه ای شود. این امر موجب موفقیت بیشتر آنان و سبک زندگی ورزشی درست خواهد شد، و کودکان ورزشکار ما در کنار موفقیت های ورزشی، نقش ارزنده و ارزشمندی در جامعه ایفا خواهند کرد. هویت ملی و فرهنگی، بخش مهمی از سلامت جامعه است، که به طرق مختلف برای افراد یک جامعه کسب شده و موجب انسجام، رشد و بالندگی افراد آن جامعه می شود. قهرمانان و پهلوانان نقش ارزنده ای در ایجاد و تقویت هویت ملی داشته و الگوی تربیتی و اخلاقی با ارزشی برای کودکان، نوجوانان و جوانان هستند. با پرورش ورزشکاران با اخلاق از دوران کودکی در باشگاهها، هویت ملی و انسجام ملی بیشتر شده و از آسیب های فرهنگی و هویتی جلوگیری می شود. در سال‌های اخیر کشور ما مورد هجمه فرهنگی و هویتی قرار گرفته و برخی جوانان درگیر الگوهای رفتاری نامتناسب و مغایر با فرهنگ اصیل و کهن ایرانی و دینی شده اند. برخی از نوجوانان و جوانان ما با علیرغم داشتن هویت ملی و فرهنگی  چند هزار ساله و سابقه اصالت و کهن تاریخی به الگوبرداری از افرادی که هویت فرهنگی آنها و کشورشان شاید به یک قرن هم نرسیده پرداخته اند. بنابراین با توجه به پتانسیل بالای ورزشکاران و تاثیرگذاری آنها بر روی جامعه، لزوم تربیت ورزشکارانی با اخلاق برای جامعه بسیار ضرورت دارد. این امر از دوران کودکی و در بطن خانواده، مدرسه و باشگاه‌های ورزشی شروع می‌شود. بنابراین از ورزش به عنوان ابزار مهمی برای تربیت و سلامت فرزندانمان و جامعه و به عنوان روشی مناسب برای حفظ از آسیب های روانشناختی، شخصیتی و اجتماعی استفاده کنیم. ورزش هایی که به کودکان داده می شود، باید چنان باشند که به تربیت قوای فکری و نظم روحی آن ها منتهی گردد؛ بدین معنان که تکوین اخلاق کنند، ایجاد منش نمایند، عادت های مطلوب را (نظیر نظم و انضباط و اطاعت از قانون و جوان مردی و همکاری) مایه گذارند و یا حس ابتکار را بیدار کنند و بپرورند. این مسایل را حین بازی و تمرین به کودکان بهتر از هر گونه درس می توان به آنان یاد داد، زیرا اثر این چنین آموزش‌هایی، تا پایان عمر، باقی می ماند.

کد خبر 588211

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار