ابتلا به ویروس کرونا با این‌که تقریبا برای همه با درد و رنج همراه بوده است، اما برخی بیماران بهبود ‌یافته از اثرات مثبتی که بر آنان گذاشته، سخن می‌گویند؛ از جمله مرگ خودخواهی و دیدن روی دیگر سکه زندگی اجتماعی آدم‌ها یعنی درک این موضوع که "سلامتی من هم در گرو سلامتی دیگران است".

کرونا

به گزارش همشهری‌ آنلاین به نقل از ایرنا از مازندران، ویروس ناخوانده و ناخواسته کرونا در حال حاضر تمامی کشورهای جهان را درنوردیده و کل جامعه بشری را به خود درگیر کرده است، ویروسی که این روزها از درد و رنج آن کم نمی‌شنویم؛ درد و رنجی که از بدن انسانی گرفته یا بخش‌های اقتصادی و تولیدی و معیشت امتداد دارد.

در کنار رنج و دغدغه بسیار این ویروس که شاید به همین سادگی دست از سر بشریت بر ندارد، اما بهبودیافتگان این بیماری از درس‌های آموزنده این بیماری صحبت می‌کنند که زندگی این افراد را تغییر داده است.  

زینب یکی از مبتلایان بهبودیافته ویروس کرونا درباره دنیای پس از کرونا و درس‌های ابتلا به این ویروس اظهار کرد: همه ما در زندگی خود تجربه بیماری و شرایط سخت را داشته‌ایم، اما برای من ویروس کرونا با تمام بیماری‌هایی که تجربه کردم متفاوت بوده است.

وی افزود: ابتلا به ویروس کرونا هم از نظر اینکه تمام اجزای بدن و سیستم ایمنی را درگیر می‌کند و هم از این نظر که در تنهایی باید با این بیماری غلبه و مبارزه کنید شرایط متفاوت و سختی را ایجاد می‌کند. برای من ترس از مردن و ناشناخته بودن این ویروس یکی از معضلات اصلی در گذر از دوران نقاهت بود که سبب شد از نظر روحی فشار مضاعفی را تحمل کنم.

این بیمار بهبودیافته ادامه داد: از نظر بدنی و جسمی و همچنین کمبود دارو در مازندران هفته‌های سختی را سپری کردم، ۲ هفته اول این بیماری بسیار سخت و طاقت فرسا بود و علاوه بر اینکه از نظر تنفسی و جسمی تحت فشار بودم، ولی تحمل این که عزیزانم و اطرافیانم در کنارم نبودند، بیشتر رنجم می‌داد. احساس تنهایی برایم کشنده‌تر از خود بیماری بود. بارها احساس در  قرنطینه بودن بیشتر از درد و رنج بیماری بر من غلبه می‌کرد.

زینب حالا که بهبود یافته، همه آن درد و رنج تنهایی و در قرنطینه بودن به دور از خویشان و آشنایان را پلکانی برای تغییر قرار داده است. " این روزها تغییراتی را که بر اثر بیماری کرونا در من پیدا شده کاملا احساس می‌کنم. احساس تغییر عجیبی در خودم می‌کنم. احساس می‌کنم کرونا مسیر زندگیم را تغییر داده است".

پشیمانی از خرید و ذخیره‌سازی به دلیل ترس از کرونا

او مهم‌ترین درس ویروس کرونا را کنار گذاشتن خودخواهی و خودمحوری در زندگی شخصی عنوان کرد و گفت : برای مثال من هم مانند بسیاری از مردم با شیوع ویروس کرونا به خرید یا ذخیره‌سازی اقلام بهداشتی شروع کردم. فقط به فکر سلامتی خودم بودم. فکر می‌کردم با در اختیار داشتن همه امکانات می‌توانم در مقابل کرونا محکم بایستم. احساس می‌کردم با ذخیره‌سازی اقلام بهداشتی برای مدت طولانی دیگر دغدغه‌ای نخواهم داشت.

وی توضیح داد: من بدون اهمیت به دیگران و اینکه آنها نیز باید از اقلام بهداشتی برخودار باشند تا محیط سالم برای همه وجود داشته باشد، فقط به فکر سلامتی خود و خانواده‌ام بودم. اصلا یک لحظه فکر نمی‌کردم ما آدم‌ها اینقدر به هم وابسته شده‌ایم. تا قبل از ابتلا به کرونا همواره اینگونه فکر می‌کردم که هر کس باید به فکر خودش و خانواده‌اش باشد. دنیا را از این دریچه می‌دیدم که آدم‌ها هر روز به یکدیگر بی‌نیازتر می‌شوند. ظواهر زندگی مدرن هم اینگونه همه چیز را جلوه می‌داد.

این بهبودیافته کرونا گفت: کرونا به من آموخت که سلامتی من در گرو سلامتی تک‌تک افراد جامعه است. یاد گرفتم که اگر در یک جامعه و حتی یک کشور تنها یک نفر بیمار باشد، سلامتی من و دیگران در خطر است و همه باید دست به دست هم بدهیم تا آن بیمار درمان شود. کرونا دنیا را برای من کوچک کرد. حالا که فکر می‌کنم، می‌بینم اگر آدم‌ها خودخواهی کمتری داشتند باید از شیوع سریع بیماری کرونا که از کشور چین شروع شد و بعد به کشورهای دیگر سرایت کرد و اکنون همه دنیا را آلوده کرده به این موضوع پی می‌بردند که چگونه انسان‌ها اینقدر به هم نزدیک شده‌اند که یک بیماری در یک نقطه از دینا می‌تواند جان همه را به خطر بیندازد.

زینب گفت: شاید کسی به این مساله فکر نکرده باشد، اما من علت این موضوع را که تمام مردم برای تولید اقلام بهداشتی دست به کار شدند تنها برای برطرف کردن کمبودهای جامعه نمی‌بینم، بلکه در نگاه هم بخشی از این تلاش‌ها برمی‌گردد به این که این آدم‌ها فهمیدند اگر قرار است خودشان سالم بمانند و زودتر زندگی عادی به جامعه برگردد باید برای سلامتی دیگران دست به کار شوند. شاید هنوز برای بسیاری در جامعه سخت باشد که بخشی از وقت شبانه‌روز خودشان را به درست کردن اقلام بهداشتی، ضدعفونی کردن معابر و خیابان‌ها، کمک کردن به افراد آسیب‌پذیر و حمایت از کادر درمانی صرف کنند، ولی من احساس می‌کنم این گونه عمل کردن و کمک کردن باید اولویت مهم همه کسانی باشد که برای سلامتی خودشان ارزش قائلند. الان دیگر برای من قابل درک نیست که کسی یا کسانی به دنبال خرید و ذخیره‌سازی اقلام بهداشتی باشند. الان خیلی از کارهای خیرخواهانه و دیگرخواهانه را می‌فهمم و خودم دوست دارم انجامش بدهم.

وی افزود: برای کسانی که ۴۵ روز پس از شیوع کرونا هنوز به اهمیت وابستگی سلامت افراد به یکدیگر پی نبردند، مثالی می‌زنم. تصور کنید شما تنها کسی هستید که در آپارتمانتان از ماسک و دستکش و محلول ضدعفونی‌کننده برخودارید و بقیه همسایه‌ها از این تجهیزات محروم هستند، چگونه می‌توانید اطمینان داشته باشید که آنها کرونا را وارد محیط زندگی شما نخواهند کرد؟ پس مهم‌ترین درس کرونا در من زدودن خودخواهی‌هایی بود که قبل از بیماری داشتم و هیچگاه زندگی را از این زاویه‌ای که الان می‌بینم، ندیده بودم.

من یک مادر هستم 

زینب درس دیگر کرونا برای خودش را در دوری اجباری از محیط شغلی تعریف کرد و گفت: فرصت تنهایی که کرونا به من داد سبب شد تا بیشتر به زندگی و اطرافیانم فکر کنم چیزی که پیش از این با غرق شدن در زندگی کارمندی از آن غافل شده بودم.

وی حس مادر بودن را مهم‌ترین حس انسانی توصیف کرد و افزود : در چند سال گذشته زندگی پرمشغله کارمندی مرا از مادر بودن کاملا دور کرده بود.

زینب که یک فرزند پسر ۸ ساله دارد، توضیح داد: بعد از بهبودی از بیماری کرونا، وقت بیشتری را با پسر و شوهرم می‌گذرانم. برای خودم برنامه درست کردم. قصد دارم کار و کسب درآمد بیشتر را به اولویت دوم زندگیم تبدیل کنم. خانواده را محور همه چیز قرار دادم چون من اول از همه یک مادر و یک همسر هستم. کارمند بودن، کمک‌خرج خانه بودن و ده‌ها نقش دیگری که قبل از کرونا برای خودم تعریف کرده بودم سبب شده بود تا از نقش اصلیم به عنوان مادر و همسر دور بمانم. دورانی که در قرنطینه و بیمارستان بودم، یادم آمد که چقدر دلم برای پسرم تنگ شده، چقدر دلم برای همسرم تنگ شده، فکر کردم که چقدر به آنها و به خودم ظلم می‌کردم وقتی خودم را غرق در کارم و دیگر نقش‌های فرعی زندگی می‌کردم.

این بانوی بهبودیافته ادامه داد: من هم مثل خیلی از مردم تا پیش از بیماری کرونا در شرایطی زندگی می‌کرم که همه دغدغه‌ام کار، پول، پست و موقعیت اجتماعی بود. به محیط اطراف و محیط‌زیست و خانواده کمتر توجه می‌کردم، هر چند که این بی‌توجهی غیرارادی بود و از برنامه‌های بلندمدتی ناشی می‌شد که برای رسیدن به اهدافم چیده بودم، اهدافی که فکر می‌کردم برای زندگی ما یعنی زندگی من، پسرم و همسرم خوب است. الان واقعا فکر می‌کنم چه غفلتی کرده بودم. در همه این مدتی که بیمار شدم و بهبود یافتم این فکر رهایم نمی‌کند که اگر من دیگر نمی‌توانستم آنها را ببینم، همه تلاش‌هایی که کرده بودم، نتیجه‌اش چه می‌شد؟

وی گفت : این ویروس سبب شد تا من متوجه شوم چقدر پیش از این زمان را از دست می‌دادم و اکنون حضور کنار خانواده برای من ارزش بیشتری پیدا کرده است.

زینب امیدوار است حالا که از درد و رنج جسمی بیماری کرونا رهایی یافته، تغییرات فکری و شخصیتی که در او ایجاد شده، ثابت و ماندگار بماند. وی تاکید دارد که هیچگاه تجربه دست و پنجه نرم کردن با بیماری کرونا و تغییری را که برایش به ارمغان آورد، از یاد نخواهد برد و به همین خاطر از این پس زندگیش را بر اساس دیگر خواهی تنظیم خواهد کرد، دیگری که از فرزند و همسرش شروع می‌شود و تا بی‌نهایت ادامه خواهد داشت.

کد خبر 498751

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =