نماینده میاندوآب، شاهین‌دژ و تکاب گفت: مجمع تشخیص مصلحت جایگاهش در قانون اساسی مشخص است؛ بروند هرچقدر می‌خواهند به حضرت آقا مشورت دهند اما در امر قانون‌گذاری دخالت نکنند. گاهی بین مجلس و شورای نگهبان یک امری لباس وحدت نمی‌پوشد، برای این کار مشورت داده می‌شود، اما اینکه ذره‌بین بردارند و بگویند من می‌خواهم نظارت کنم، این تعدی به قانون اساسی است.

جهانبخش محبی‌نیا

به گزارش همشهری‌ آنلاین به نقل از ایلنا، جهانبخش محبی‌نیا نماینده‌ای که در ادوار مجلس وکیل مردم در خانه ملت بوده است، اعتقاد دارد پارلمان یازدهم بستری برای فتح ساختمان پاستور در دوره سیزدهم خواهد بود، اما در سال دوم ریاست جمهوری سیزدهم کشور دچار سردرگمی خواهد شد.

متن مصاحبه با محبی‌نیا را در ادامه می‌خوانید:

  • تعداد زیادی از ناظران سیاسی مجلس فعلی را ناکارآمد می‌دانند. آیا تشکیل نهادهای موازی مقابل مجلس دهم عادی بود؟ عده‌ای بیان می‌کنند جریانی خاص از ابتدای مجلس دهم به دلیل آن‌که اصلاح‌طلبان وارد میدان شدند چوب لای چرخ نمایندگان گذاشت تا نشان دهد هر زمان که جریان اصلاحات پایش به پارلمان رسید، خانه ملت از کارآیی افتاده است ، این فرض را چقدر درست می‌دانید؟

هیچ اتفاق خاصی نخواهد افتاد، پارلمان بعدی هم آنطور که در بوق و کرنا کرده‌اند کارآیی نخواهد داشت اما بر این اعتقادم که مجلس یازدهم بستری برای فتح پاستور خواهد بود، زیرا همان طور که گفتید سمت و سو هم همین را نشان می‌دهد. اما جریانی که امروز چوب لای چرخ مجلس دهم می‌گذارد تا خودش وارد مجلس شود باید بداند سال دوم پاستور برخاسته از پارلمان یازدهم برای ما یک آشفتگی در حوزه کارآمدی به وجود خواهد آورد و امور اجرایی کشور قفل خواهد شد.

 یکی از آفت‌های بزرگی که در جمهوری اسلامی وجود دارد تمامیت‌طلبی در همه جریان‌های سیاسی اعم اصلاح‌طلبان و  اصولگرایان است. اصولگرایان در زمان احمدی‌نژاد  یک کاسه شدند تمام مملکت را در دستشان گرفتند، به کجا رسیدند؟ یا در مقطعی اصلاح‌طلبان با سرمداری آقای خاتمی مجلس ششم را  به وجود آوردند که مولود دولت اصلاحات بود؛ اما جالب است بدانید ایشان گفتند مجلس پنجم که مخالف من بود همراهی بهتری داشت تا مجلس ششم.

  • شاید نمایندگان در مجلس ششم درصدد این بودند تا ثابت کنند هویت مستقلی از دولت دارند و به هر طریقی نمی‌خواهند فرمانبردار باشند، چیزی که در دوره‌های بعدی کمتر مشاهده کردیم و امروز در مجلس دهم به اوج خودش رسیده است؟

هیچ‌گاه نگاه نمایندگان مجلس فرمانبرداری نبوده است. پارلمان قرار نیست یَله و رها باشد. بله، بعضی از مواقع  ممکن است از سوی مقام معظم رهبری دستور صلاحدیدی بیاید قضیه فرق می‌کند. در مجلس ششم این اتفاق افتاد، ایشان نظرشان را در مورد موضعی بیان کردند اما به جز این موارد خاص که از سوی رهبری تبیین می‌شود، مجلس هویت مستقل دارد.

نمونه دیگر در مجلس پنجم اتفاق افتاد، ما تصمیم گرفته بودیم به یکی از بودجه‌هایی که از سوی دولت آقای خاتمی می‌آید رأی ندهیم، سفت و سخت هم پای حرف خودمان ایستاده بودیم، شدت کار به جای رسید که آقای ناطق در جلسه حاضر نشد و آقای روحانی  که نایب رئیس بود ریاست جلسه غیرعلنی را بر عهده گرفت، او بسیار محتاطانه صحبت می‌کرد.

یادم هست خبر به دفتر رهبری رسیده بود، آقای حجازی زنگ زد که بودجه را ردش نکنید! روحانی با یک احتیاط خاصی تماس را مطرح کرد و گفت از سوی دفتر حضرت آقا چنین پیامی داده شده، اما مجلس پنجم که بسیار با مواضع رهبری همسو بود، ان قلت آورد و آخر سر هم نمایندگان گفتند چون صلاحدید مقام معظم رهبری است، می‌پذیریم.

موضوع این است که دیگر نهادها بر سر مجلس نزنند، شورای نگهبان نباید نامزدها را با تهدید رد صلاحیت مواجه کند، اصلاً نیاز نیست چیزهایی را به عنوان تهدید مطرح کند. اگر کسی با نظام مشکل دارد بیخود می‌کند نماینده مجلس شود. ارگان‌های چهارگانه اگر سند و مدرکی دارند منتشر کنند و دلیل رد صلاحیت بیان شود اما تهدید کردن و این‌گونه اقدامات درست نیست.

  • چه باید کرد؟

اگر ما مطرح می‌کنیم در کشورمان دموکراسی وجود دارد، باید به این نکته توجه کنیم اولین محورش خواست مردم است؛ آنان فرد را برای ۴ سال نمایندگی خود انتخاب می‌کنند و مقدارات کشور را به دستش می‌سپارند، خوب و یا بد مردم مرا انتخاب کرده‌اند باید به انتخاب‌شان احترام بگذاریم.

گاهی ممکن است مسائل در حد قانون اساسی باشد من به عنوان نماینده مردم ورود می‌کنم اما گاهی هم مسائل شرعی می‌شود، حتما باید با عالمی که سرش به تنش می‌ارزد مشورت کنیم اینجاست که می‌توان از نظرات دیگران بهره برد، زیرا قرار نیست به خاطر دنیا من آخرتم را بفروشم.

  • به طور مثال مجمع تشخیص امروز در کار قانون‌گذاری هم وارد می‌شود، چرا شاهد هستیم نهادهای موازی با مجلس در برخی تصمیم‌گیری‌ها وارد می‌شوند؟

مجمع تشخیص مصلحت چه صیغه‌ای است؟ جایگاهش در قانون اساسی مشخص است؛ بروند هرچقدر می‌خواهند به حضرت آقا مشورت دهند اما در امر قانون‌گذاری دخالت نکنند. گاهی بین مجلس و شورای نگهبان یک امری لباس وحدت نمی‌پوشد، برای این کار مشورت داده می‌شود اما اینکه بیایند ذره‌بین بردارند و بگویند من می‌خواهم نظارت کنم این حق را ندارند، این کار تجاور و تعدی به قانون اساسی است.

  •  یکی از انتقادهایی که به مجلس دهم می‌شود، جایگاه هیأت رئیسه است که خودش باعث ناکارآمدی در بسیاری از موارد شده است.

انتقاد به هیأت رئیسه را می‌پذیرم، واقعا شکست‌آمیز انتخاب شده است. دو نفر امیدی، دو نفر پایداری یک نفر مستقل، فقط از کشورهای همسایه در هیأت رئیسه سهم ندارند. درست است در هیأت رئیسه شخصیت‌های موثری وجود دارد اما قوی نیستند زیرا بینشان هماهنگی وجود ندارد و رقابت منفی است.

  • نمونه ناکارآمدی هیأت رئیسه مجلس در استیضاح‌های اخیر خودش را نشان داد، سوال اینجاست این هیأت رئیسه ناکارآمد چقدر به این باور عمومی دامن زده است که مجلس کارآیی  و خاصیت ندارد؟

 استیضاح‌ها جزء کالاهایی است که برای تعیین قیمتش چانه زده می‌شود، برای این دوره هم نیست و در تمامی ادوار وجود داشته است. بعضی از این وزرا جَلَب هستند دم به تله نمی‌دهند و نمی‌گذارند که در دوران وزارتشان استیضاحی مطرح شود اما اگر هم مطرح شد سریع آنتی استیضاح راه می‌اندازند، لابی می‌کنند، با هیأت رئیسه ارتباط می‌زنند و با سران استیضاح وارد گفت‌وگو می‌شوند برای همین است که بعضی‌ها مطرح نمی‌شود و برخی دیگر سریع اعلام وصول می‌شود. نکته بعدی این است که بعضی استیضاح‌ها برای ترساندن وزارتخانه است اما شرایط بازی به نحوی چیده می‌شود که استیضاح صورت می‌گیرد و وزیر قربانی می‎شود.

مثلا در رابطه با استیضاح آقای حجتی یک ناشی‌گری در دولت صورت گرفت.  این مجلس به هر دلیلی که ممکن است بیرونی و خارجی باشد، تصمیم گرفت یک وزیر را استیضاح کند، دولت باید به آقای حجتی می‌گفت شما که چندین و چند سال است که وزیر هستی با استعفاء از دولت خداحافظی نکن، بگذارید استیضاح صورت گیرد اگر رای نیاورد که وزیر هستید اگر رأی آورد جوش و خروش مجلس گرفته می‌شود و وزرای دیگر استیضاح نمی‌شوند و کار به جایی نمی‌رسد که هیات دولت بیاید رأی اعتماد بگیرد. باور کنید این محاسبات ساده است، اما امروز وزیر می‌گوید استعفاء هیات دولت هم می‌گوید فی امان الله .

  • شما می‌گویید ناکارآمدی مجلس را فقط در قضیه استیضاح نبینیم، در بحث بنزین و بعد از اتفاقات رخ داده هیأت رئیسه اعلام کرد در هفته‌ای که باید تعطیل باشد جلسه فوق‌العاده می‌گذارد تا آن‌چه اتفاق افتاد بررسی کند اما عملا مشاهده شد فقط یک ساعت از جلسه‌ برای واکاوی بحران بنزین به این مطلب اختصاص داده شد و مابقی ساعات و روزها دستورات عادی پیگیری شد.

در بحث افزایش قیمت بنزین نمایندگان مجلس گارد سختی درباره تصمیم سران قوا گرفتند. ما گرفتار حاشیه، قشر و سطح شدیم و حواس‌مان به آنچه اتفاق افتاد، نبود. نکته اینجاست نباید می‌گذاشتیم از اول طرحی اجرایی می‌شد، اما حالا که مطرح شده بخشی از کشور درگیرش است ما هم رجزخوانی را شروع کرده بودیم، جنگ و دعوایی به پا شد، طرح‌های سه فوریتی و دو فوریتی از سوی نماینده‌ها می‌آمد! باور کنید نیروهای اصیل انقلابی به من زنگ زدند و گفتند می‌خواهیم وارد راهپیمایی‌های اعتراضی که صورت می‌گیرد شویم! گفتم نه دیگر شما این کار را نکنید.

تا این‌که صلاحدید مقام معظم رهبری در جلسه غیرعلنی مطرح شد. صحبت‌های ایشان در درس خارج از فقه را برای ما گذاشتند آقای شمخانی هم توضیحاتی دادند؛ دست آخر به این نتیجه رسیدیم که اگر وارد متنش شویم شاید چیزی باقی نماند.

پس از این‌که به تصمیم سران قوا تمکین کردیم به چند وزیر هم گوشزد شد، باید بیشتر از سال‌های قبل به فکر معیشت مردم باشیم و سفره‌های مردم را تامین کنیم.

  •  نادیده گرفتن نظر نمایندگان در بحث افزایش قیمت بنزین به حواشی اتفاق افتاده دامن زد، عده‌ای از نمایندگان مطرح کردند در جریان بودند که قرار است قیمت بنزین افزایش پیدا کند، عده‌ای دیگر می‌گفتند که در جریان نبوند و روز جمعه متوجه ماجرا شدند، آیا به واقع برخی از نمایندگان از مسئله افزایش قیمت بنزین بی اطلاع بودند و برخی دیگر مطلع؟

بسیاری از نمایندگان در این مورد کم لطفی می‌کنند.

  • شما جز آن دسته از نمایندگان بودید که از افزایش قیمت بنزین با خبر بود ؟

نزدیک به دو سال بود که درباره افزایش قیمت بنزین  در مجلس صحبت می‌شد، سال گذشته تصور دولت و مجلس بر این بود که اگر این را در بودجه سالیانه بیاوریم، رأی می‌آورد؛ زیرا در آمدهای حاصل از افزایش قمیت را کف دست خانوار می‌گذاریم، حتی یادم هست قبل از بودجه به یک روستایی رفتم و نظرسنجی کردم که اگر بنزین قیمتش گران شود اما پولش را به خودتان بدهیم و یا برایتان کارخانه درست کنیم، موافق هستید؟ جالب است که رأی ندادند و کمترین رأی به گزینه‌ای‌ داده شد که اگر بنزین قیمتش افزایش پیدا کرد، پولش را به خودمان برگردانید.

از سوی دیگر قانونی به این مسئله نگاه کنیم سران قوا اینجا خلاف کردند، زیرا ماده ۳۶ قانون برنامه ششم می‌گوید افزایش هر یک از حامل‌های انرژی باید در بودجه‌های سالیانه از طرف دولت بیاید که سال گذشته هم  رأی نیاورد. آخرین بار رئیس مجلس تمامی گزینه‌ها را رأی‌گیری کرد اما هیچ کدام رأی نیاورد اما اینکه صریحا بگوید چون رأی نیاورده است آن را می‌بریم و در جلسه سران قوا تصمیم می‌گیریم و اعلام می‌کنیم به هیچ عنوان مطرح نشد.

حتی یادم هست آقایانی که طرفدار افزایش قیمت بنزین بودند می‌گفتند که این مجلس رأی نمی‌دهد؛ زیرا نزدیک انتخابات نمی‎‌خواهند رأی‌شان خراب شود. برخی هم اعلام می‌کردند که ما می‌دانیم در داخل مردم چه خبر است و تورم افسار گسیخته چه بر سرشان آورده است. بار تورمی و فساد در توزیع جزء مولفه‌هایی بود که نمایندگان را نگران می‌کرد.

در میان این بحث‌ها بودند نمایندگانی که اعلام می‌کردند این مورد را بدهید سران قوا تصمیم بگیرند که جالب است بدانید سران قوا را قبول نداشتند اما چون حضرت آقا شورای هماهنگی اقتصادی را تشکیل داده است می‌پذیرند و  ِالا اصالت ذاتی برای آن قائل نیستند. اکثریت نمایندگان هم اعلام می‌کردند که برای این مسئله نیاز است که به مدت یک ماه تا ۴۵ روز در مجلس بحث شود تا مردم به وسلیه رسانه‌ها اقناع شوند. اگر قرار است پولی به حساب‌شان ریخته شود بریزند بعد اجرایی شود اگر این اتفاقات رخ می‌داد خدا شاهد است یک نفر هم کشته نمی‌شد.

  • فقط بحث نمایندگان نیست بعد از اتفاقاتی که رخ داد هر یک از سران قوا گفتند که ما مخالف بودیم و نظرمان را هم اعلام کردیم. مگر غیر از این است که در آن جلسه اگر یک نفر مخالف بود افزایش قیمت بنزین ملغی می‌شد؟

اگر مخالف بودند باید می‌گفتند و محکم می‌ایستادند. هیچ کدام‌شان حق ندارند چنین چیزی را بیان کنند. آقای روحانی در تبریز گفتند من خبر نداشتم! این چه حرفی است! هرکسی هم می‌گوید من خبر نداشتم کم لطفی می‌کند، به دفتر حضرت آقا خبر می‌دادند این‌ها ( سران قوا) قصد دارند چنین تصمیمی بگیرند و پیامدهایش هم آشوب و درگیری است اما این‌ها نشستند چایی‌هایشان را خوردند و تصمیم گرفتند.

خدا وکیلی اگر به جای اعتراض کردن، قبل از اجرایی شدن این طرح به مردم می‌گفتند که چگونه قرار است مابه‌التفاوت به آنها برگردد آنان هم می‌گفتند زنده باد جمهوری اسلامی چه تصمیم قشنگی گرفتید؛ حداقل ۱۰۰ هزار تومان به یارانه قبلی اضافه شد پیش زن و بچه‌ام شرمنده نیستم.

  • بحث دیگری که مطالبه جامعه و رسانه‌ها بود پیگیری اتفاقات در آبان ماه بود، در سال ۸۸ مشاهده کردیم با آن مجلسی که تکلیفش معلوم بود یک کمیته حقیقت‌یاب تشکیل شد اما در مجلس دهم نمایندگان بعد از فشارها از سوی رسانه‌ها و مردم، تصمیم به تشکیل کار گروه ویژه گرفتند که آن هم تاکنون دستاوردی نداشته است، چرا این تعلل صورت گرفت؟

این حرف‌ها سیاسی است، کمیته حقیق ت‌یاب سال  ۸۸ برای این بود که علت مسئله  را دریابند. درست است بعضی از آقایان اصرار بر ناسازگاری‌ها کردند اما بهانه دستشان بود، هنگامی که یک عضو شورای نگهبان به نفع یک فرد وارد میدان می‌شد و یا برخی از نهادها دخالت می‌کردند من هم باشم بر نمی‌تابم، اما امسال همه چیز مشخص است زیرا هر شهر و شهرستانی شورای تامین دارد ما امروز آمار بانک‌ها ، پمپ بنزین‌ها و مراکزی که خسارت دیده است را داریم اما درباره این‌که جزئیات را اعلام نمی‌کنند باید بپرسیم چرا اعلام نمی‌کنید شاید ما هم از علت‌ها قانع شدیم، اینکه بخواهیم آنچه در آبان ماه امسال اتفاق افتاده را زیر آوار دفع کنیم از نظر من قابل قبول نیست.

کد خبر 474478

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 3 =