همشهری آنلاین: تنها یک نفر به‌عنوان بهترین بازیکن جام جهانی 2006 از میان 736 بازیکنی که پا به این رقابت ها گذاشتند؛ انتخاب خواهد شد. حتی 10 برگزیده فیفا هم شانس مساوی برای کسب این عنوان نخواهند داشت.

مجید رئوفی در همشهری بین‌الملل به معرفی ده بازیکن برتر این جام پرداخته‌است.

اگر در سال 90، به واسطه درخشش بی‌نظیر لوتار ماتیوس در تیم آلمان اطمینان داشتیم که او، بهترین بازیکن جام خواهد شد، اگر در سال 94، به انتخاب «روماریو» هیچ شکی نداشتیم، اگر سال 98 را سال زیدان می‌دانستیم، اگر پذیرفتیم در سال 2002 اولیورکان یک تنه آلمان‌ها را به فینال رساند و مستحق دریافت عنوان بهترین بازیکن جام جهانی است، این‌بار دایره انتخاب‌ها گسترده‌تر و پیش‌بینی انتخاب یک بازیکن به عنوان بهترین، دشوارتر است.

تمام 10 بازیکنی که کاندیدای دریافت عنوان بهترین بازیکن جام هستند، از میان 4 تیم حاضر در مرحله نیمه‌نهایی برگزیده شده‌اند و بدون شک مشخص شدن قهرمان، انتخاب بهترین بازیکن جام را تا اندازه‌ای روشن‌تر خواهد کرد. درخشش در فینال، شاید شرط کافی برای هر یک از کاندیداهای ایتالیا و فرانسه خواهد بود. با این حساب شانس‌آلمان‌ها و نماینده پرتغال را باید کمتر از نمایندگان فینالیست‌ها برآورد کرد.

هر چند، درخشش بی‌نظیر مخصوصا از سوی نمایندگان آلمان می‌تواند معادلات را به هم بزند و کمیته فنی به سبب درخشش غافلگیرکننده آلمان‌ها و نرسیدن آنها به فینال، یک آلمانی را به عنوان بهترین بازیکن جام برگزینند. این هم یک نوع دلجویی از میزبان منظم جام جهانی خواهد بود.

تیری‌آنری:

همیشه می‌گفتند آنری، ستاره مسابقات باشگاهی است و هیچ‌وقت در تیم ملی فرانسه موفق نبوده است. می‌گفتند فقط آرسن ونگر است که می‌داند چگونه باید از او بازی بگیرد و دیگران توانایی استفاده از قابلیت‌های فنی بیشمار آنری را ندارند. این بار اما، اوضاع متفاوت است. آنری پس از یکی دو بازی معمولی در دور مقدماتی، به روزهای اوج بازی در آرسنال نزدیک و نزدیکتر شد.

با آن گل عالی و استثنایی به دیدا و حذف پرشانس‌ترین تیم حاضر در جام یعنی برزیل، او به چهره محبوب هواداران فرانسه تبدیل شد و با گرفتن پنالتی از کاروالیو، فرانسه را به بهشت فرستاد. حالا او یکی از 10 شانس گرفتن جایزه بهترین بازیکن جام‌جهانی است.

زین‌الدین زیدان:

او بارها، عنوان بهترین بازیکن را در جام‌های مختلف به‌دست آورده، یکی از این عنوان‌ها را در جام‌جهانی 98 فرانسه کسب کرد جامی که او با زدن دو گل با ضربه سر به برزیل، به یک افسانه تبدیل شد. زیزو، اما این بار با انتقادات فراوانی روبه‌رو بود.

بازی‌های متوسط مرحله مقدماتی هم بر انتقادات می‌افزود، اما ناگهان ققنوس از خاکستر برخاست و ستاره‌های برزیل را تحقیر کرد و پرتغال را شکست داد و فرانسه را به فینال 2006 رساند. حالا همه جا، نام «زیدان» است که به عنوان یک اسطوره مطرح می‌شود. اگر فرانسه قهرمان شود که دیگر او، به  اوج دست یافته است.

پاتریک ویرا:

زمانی بود که او و زیدان روابط تیره‌ای داشتند. به هم پاس نمی‌دادند و با هم صحبت نمی‌کردند. اما این بار ستاره بلندقد و سابقا خشن فرانسوی‌ها در همکاری مداوم و متقابل با زیدان، توانست هم نمایش سطح بالایی ارائه کند و هم برای فرانسه گل بزند و از همه مهمتر کمربند دفاعی فرانسه را از همیشه محکم‌تر کند.

با درخشش مثلث او و زیدان و آنری در کنار یک ستاره جوان به نام ریبری، حالا فرانسه در فینال جام جهانی، حاضر است. کارشناسان البته شانس او را کمتر از سایرین می‌دانند. به هر حال، هرکس بهتر دریبل بزند و بیشتر گل بزند. بیشتر توی چشم است.

فابیو کاناوارو:

خیلی‌ها فکر می‌کردند با غیبت نستا، خط دفاعی ایتالیا به مشکل بر می‌خورد اما ایتالیا تا  اینجای‌کار فقط یک گل خورده و این یعنی اینکه خط دفاعی ایتالیا بی‌نظیر بوده است. در این میان، حضور فابیو کاناوارو، کاپیتان تیم ملی ایتالیا در عمق خط دفاع این تیم به عنوان لیدر و سوئیپر تیم، خیال همه را بابت استحکام دفاعی ایتالیا، راحت کرده است.

بدون شک او در دیدار با آلمان فراتر از حتی پیرلو ظاهر شد که به عنوان بهترین بازیکن زمین معرفی شد. با وجود قد کوتاهش، تمام ضربات سر را می‌زد. در برخوردهای تک‌به‌تک همیشه پیروز بود و در رهبری خط دفاع، بسیار عالی کار کرد. او در حملات تیم نیز شرکت می‌کرد.

تاکنون هیچ مدافعی عنوان بهترین بازیکن جام را کسب نکرده، شاید کاناوارو،  خرق عادت کند.

آندره آپیرلو:

ستاره میلان، حالا جایگاهش را در فوتبال جهان تثبیت کرده است. او که یکی از عوامل قدرت میلان بود، حالا در کنار توتی، خط هافبک قدرتمند ایتالیا را تشکیل می‌دهد.

پاس‌های عمقی بی‌نظیر او و پیدا کردن فضاهای خالی در جناحین و حرکت پا به توپ با سربالا، از او یک هافبک تمام عیار ساخته است.

ضربات ایستگاهی دقیق او، نیز بارها خطرات فراوانی بر روی دروازه رقبا به وجود آورده است. انتخاب  او به عنوان بهترین بازیکن زمین در دو رقابت تیم ملی ایتالیا حالا ممکن است با یک عنوان بزرگتر تکمیل شود.

لیپی کاملا به او ایمان دارد و او نیز پاسخ اعتماد لیپی را تا حالا به خوبی داده است. درخشش در فینال، می‌تواند او را بیش از پیش مطرح کند.در مورد پیرلو باید بدانید که او تا زمان تنظیم این خبر با کسب 30 درصد آرای مردم در صدر نظرسنجی‌بهترین بازیکن جام قرار داشت و زیدان و کلوزه در تعقیب او بودند.

جانلوئیجی بوفون:

یک سد محکم هر کس می‌خواهد دروازه او را باز کند، باید واقعا خارق‌العاده باشد. تنها گلی که او تا این جای جام دریافت کرده، یک گل به خودی بوده که زاکاردو وارد دروازه‌اش کرده البته «ینس لمن» دروازه‌بان آلمان هم در این جام عالی بود اما شکست مقابل ایتالیا رای به برتری بوفون داد.

رفلکس‌های بی‌نظیر، روحیه بالا و دید عالی او باعث شده هیچ کس به انتخاب او به عنوان بهترین دروازه‌بان جام شک نکند. حالا اگر عنوان بهترین بازیکن جام را بتواند به دست آورد که دیگر همه چیز بر وفق مراد است. بیش از این تنها یک بار در سال 2002، الیورکان به عنوان یک دروازه‌بان این عنوان را به دست آورد و شاید حالا نوبت بوفون باشد.

جانلوکا زامبروتا:

قرار گرفتن نام جانلوکا زامبروتا در بین مردان برگزیده جام از آن جهت خوشحال کننده است که برای اولین بار این مدافع درخشان تیم یوونتوس و تیم ملی ایتالیا پاداش بازی‌های بی‌نوسان و سطح بالای خود را می‌گیرد.

«جانلوکا» که کمتر کسی از او نمایش ضعیفی به خاطر دارد، در تمام این سال‌ها به این دلیل که «مدافع» است، از فهرست‌های نهایی توپ طلا جا مانده، اما این بار فروغ او تا آنجاست که کمیته فنی فیفا نتوانست چشم روی او ببندد. کسی که در جام جهانی 2006 با گلزنی مقابل اوکراین به چشم آمد و این صحه بر کیفیتی بود که او همواره از آن برخوردار است. زامبروتا که در بازی نیمه‌نهایی مقابل آلمان از بهترین‌ها بود، درباره این رای‌‌گیری می‌گوید: «فعلا فقط به فینال فکر می‌کنم.»

مانیش:

او را با چهره خندانش به خاطر می‌آوریم و تلاش بدون خستگی‌اش در میانه میدان پرتغال. نام او «مانیش» است. اسمی دوسیلابی که به سرعت در ذهن می‌نشیند. اما این اسم قبل از جام، در مقایسه با فیگو، دکو، پائولتا، رونالدو و کاروالیو چندان به چشم ‌نمی‌آمد.

با این حال «مانیش» که ابتدای فصل در یک انتقال عجیب به «زسکامسکو» پیوست و در نیم فصل دوباره به چلسی برگشت (اما فقط در بازی‌های تشریفاتی این تیم حضور داشت و نهایتا به لیست فروش و اضافی‌های چلسی تبعید شد.) بعد از یک فصل فاجعه‌بار در جام جهانی ارزش خود را به تمام مربیان دنیا نشان داد و این نکته قطعا بیش از هر کس برای مسوولان چلسی خوشحال کننده است که در صورت فروش می‌توانند از او درآمد بیشتری کسب کنند.

مانیش هافبک جنگنده پرتغال در این جام دو گل زد؛ اول به مکزیک و دوم به هلند. چهره خندان و جذاب او پس از این دو گل از تصاویر ماندگار جام است.

میشائیل بالاک:

با وجود بازیکنان درجه 2 آلمانی که پیش از شروع جام هیچ شوقی را برنمی‌انگیختند، چشمان تمام آلمان به ساقهای میشائیل بالاک ستاره بلند بالای فصل پیش بایرن مونیخ بود که چشمان مورینیو را نیز گرفته بود.

در غیاب کان بازیکنان آلمان، به رهبری او بسیار درخشانتر از آنچه تصور می‌شد، ظاهر شدند و به جمع 4 تیم حاضر در نیمه نهایی رسیدند. اما ضعف او در دیدار مقابل ایتالیا، خیلی از برنامه‌ها را به هم زد تا او شانس چندانی برای دریافت این جایزه نداشته باشد. تنها شانس او، حضور بسیار درخشان در دیدار مقابل پرتغال است.

میروسلاو کلوزه:

در جام قبل هم گلهای زیادی برای آلمان زد، اما این دوره، بازی او را در سطح واقعا بالاتری دیدیم. پا به توپ شدن‌های عالی، پاسهای عمقی شاهکار که دو نمونه‌اش را پودولسکی به تور دروازه سوئد چسباند و 5 گلی که در طول بازیها به ثمر رساند، شانس او را فراتر از حد تصور افزایش داد. حالا او علاوه بر شانس بسیار بالا برای تصاحب عنوان بهترین گلزن جام جهانی می‌تواند امیدوار باشیم که جایزه بهترین بازیکن را نیز کسب کند. هر چند در تمام دوره هایی که این عناوین به بازیکنان اعطا شده، تنها یک بار روماریو موفق شده هر دو عنوان را به دست آورد.

کد خبر 1053

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار