دنياي ورزش ،دنياي عجيبي است. مخلوطي از سه رنگ آبي، قرمز و سبز، قرمز نماد شور و هيجان است، رنگ آبي هم يعني اينكه چون ورزشكار هستي بايد خونسرد باشي و رنگ سبز آن هم به آدم روحيه مثبت مي دهد
مريم عالي زاده
اين روزها از نزديكي هر مكان ورزشي و فضاي سبز منطقه كه گذر مي كني، صداي هياهو و شادي به گوش مي رسد. دومين ماه از فصل تابستان به نيمه رسيد و اين شور و شوق همچنان ادامه دارد. تعطيلي مدارس و به تبع آن اوقات فراغتي كه براي بچه ها به وجود آمد چهره فضاهاي ورزشي، هنري و آموزشي را كاملاً دستخوش تغيير كرده است. مجموعه ورزشي شهيد كشوري هم از اين قاعده مستثنا نيست و فرصت خوبي را براي علاقه مندان به ورزش در منطقه ما و ساير مناطق فراهم كرده است، زمين چمن مصنوعي كه فضاي وسيعي از مجموعه را تشكيل داده، در بدو ورود چشم هر بيننده و البته علاقه مند فوتبال را خيره مي كند. بويژه اگر اين ورود همزمان با ساعت برگزاري كلاس آموزش فوتبال هم باشد. ماحصل توقف كوتاه ما را در ايستگاه ويژه ورزش منطقه بخوانيد.
قرمز، آبي و سبز
اينكه مي گويند فوتبال، پرطرفدارترين رشته ورزشي دنياست، پر بيراه به نظر نمي رسد. اين موضوع را مي توان از حضور علاقه مندان بي شماري كه در ساعات مختلف در زمين چمن مشغول بازي وتمرين هستند، از نزديك مشاهده كرد. در زميني كه تقسيم بندي شده، بچه ها مشغول انجام تمرين هستند. پشت يكي از دروازه هاي اصلي و در فضايي كوچك تر كه به بچه هاي كم سن و سال تر اختصاص دارد، دو دروازه تعبيه شده تا از فضاي موجود بهترين استفاده ممكن صورت بگيرد. نقطه اشتراك فوتباليست هاي داخل زمين شورت و پيراهن ورزشي زردرنگ است كه آنها را از افراد خارج زمين جدا مي كند. در اين ميان حضور يك دختر جوان ما را كنجكاو مي كند و عاملي مي شود براي يك گفت و گوي كوتاه. او خودش را سارا سلامت، دانشجوي سال دوم گرافيك و بيست ساله معرفي مي كند. جالب است بدانيد كه او فوتبال داخل سالن، بازي مي كند.
بدون هيچ پرسش و پاسخي مي توان فهميد كه از علاقه مندان پر و پا قرص فوتبال است. از او در مورد علت حضورش مي پرسم كه مي گويد: «بيشتر وقت ها حتي روزهايي كه تمرين فوتسال ندارم، براي تماشاي تمرين بچه ها به اينجا مي آيم و دورادور حركات آنها را زير نظر مي گيرم. راستش را بخواهيد در اين مدت خيلي چيزها ياد گرفته ام. از دريبل كردن گرفته تا روپايي زدن كه قبلاً اصلاً بلد نبودم» او در مورد وضعيت آموزش مربيان نيز توضيح مي دهد: «در اينجا مربيان با حوصله، بسياري از قوانين مربوط به فوتبال و حتي داوري را به بچه ها آموزش مي دهد، درواقع كار پايه اي و اصولي انجام مي گيرد. من قبلاً به باشگاهي كه برادرم در آنجا فوتبال تمرين مي كرد، رفته بودم. وضعيت آموزش مجموعه شهيد كشوري، شرايط متفاوتي نسبت به جاهاي ديگر دارد.
او ادامه مي دهد: «شهريه اي هم كه بابت سه ماه آموزش فوتسال مي دهيم با توجه به اينكه تمرينات ما سه روز در هفته است، در مقايسه با جاهاي ديگر متناسب است.»
سارا كه غير از فوتبال، با كاراته و تنيس روي ميز هم آشنايي دارد، در باره دنياي ورزش مي گويد: واقعاً دنياي عجيبي است. مخلوطي از سه رنگ آبي، قرمز و سبز، قرمز نماد شور و هيجان است، رنگ آبي هم يعني اينكه چون ورزشكار هستي بايد خونسرد باشي و رنگ سبز آن هم به آدم روحيه مثبت مي دهد.»
از او در مورد آشنايي اش با منطقه مي پرسم كه در جواب مي گويد: «علاوه بر اينكه براي ورزش كردن اينجا مي آيم، چهار سال دوره هنرستان را در هنرستان نور منطقه ۳ گذرانده ام و تا حدودي به منطقه آشنايي دارم، فكر مي كنم از نظر ورزشي امكانات منطقه ۳ به خاطر داشتن مجموعه كشوري و انقلاب از امكانات خيلي از منطقه ها بيشتر باشد يعني مكان هاي ورزشي وسيع با امكانات معتبر دارد.
او در ادامه مي گويد: «صبح ها معمولاً با ماشين پدرم مسير منزل تا مجموعه را طي مي كنم. معمولاً هم از خيابان شريعتي مي آييم. البته بايد بگويم خيابان هاي منطقه چون به بزرگراه همت ختم مي شوند، پرترافيك هستند. مگر اينكه در يك ساعات خاص از خانه بيرون بيايي تا كمتر اسير ترافيك شوي.»
ميهمانان منطقه ما
در همان قسمتي از زمين چمن كه به بچه هاي كمسن و سال اختصاص دارد، تمرينات شوت هاي رو به دروازه كه گاه سر از بيرون زمين درمي آورد، ادامه دارد. پارسا پاينده و سورنا مصلح جزو بازيكنان اين قسمت از زمين هستند كه براي لحظاتي از جمع همبازيان خود جدا شده اند.
پارسا كه از ساكنان منطقه ۷ است، خودش را هم محله اي ما مي داند و مي گويد: «درست است كه در اين منطقه زندگي نمي كنيم، اما جزو كساني هستيم كه در اين مجموعه عضويت دارند. خانه مان در خيابان سهروردي شمالي است كه زياد هم به اينجا دور نيست، سرويس رفت و برگشت هم موجود است و مشكل چنداني به چشم نمي خورد. او به باشگاه پيام در سيد خندان اشاره كرده، مي گويد: قبلاً آنجا مي رفتيم. اما دو سالي است كه به خاطر امكانات خوب مجموعه كشوري و دوستان خوبي كه در اينجا دارم و همه ورزشكارند و از نظر اخلاقي هم خوب هستند، اينجا مي آيم، وضعيت آموزش هم خيلي بهتر از جاهاي ديگر است.» پارسا كه يك بازيكن آزاد محسوب مي شود مي گويد «اين پست بيشتر در فوتسال مطرح است.» او حمله كردن به سوي دروازه حريف را ترجيح مي دهد و تا به حال در همين زمين پانزده گل به ثمر رسانده است.
سورنا، همبازي او كه كمي ساكت تر از دقايق اوليه به نظر مي رسد، علاوه بر فوتبال، شنا ديگر رشته ورزشي است كه او را از خيابان شهيد بهشتي به منطقه ما مي كشاند.
در حين گفت و گو كه يكي از كاركنان مجموعه نزديك آمد و با گفتن اين جمله كه «آيا شما مجوز داريد» صحبت هاي ما را نيمه تمام گذاشت. در دفعات قبل كه براي تهيه گزارش و گفت و گوهاي مختلف ورزشي به محل مجموعه رفته بودم. با چنين موردي برخورد نكرده بودم، اما قضيه كاملاً جدي بود.