سربازان اسرائيلي كشته هايشان را از صحنه جنگ لبنان دور مي كنند
تظاهرات اسرائيلي ها عليه اولمرت
لبناني ها تصويري را كه پرتز را درحال نگاه كردن درون يك دوربين باچشمي بسته نشان مي دهد و يكي از شواهد اتهامي او در پرونده وينوگراد است، روي بيلبوردي در مرز اسرائيل نصب مي كنند.

احسان ناظم بكايي - سيداحسان بيكايي
اين روزها اگر اخبار تلويزيون را دنبال كنيد يا روزنامه ها را ورق بزنيد، لابه لاي درگيري هاي فرانسه سر انتخاب ساركوزي، وعده استعفاي بلر از نخست وزيري انگليس، انفجارهاي هميشگي در عراق و..، چيزهايي راجع به اقرار صهيونيست ها به شكست در جنگ با حزب الله لبنان را هم مي بينيد و مي شنويد. كميسيون وينوگراد كه آدم اول فكر مي كند بايد شهري در روسيه يا اروپاي شرقي باشد، اسمي است كه اين روزها زياد مي شنويم؛ كميسيوني كه به ايهود اولمرت بند كرده كه بايد جل و پلاسش را از كاخ نخست وزيري اسرائيل جمع كند و برود.
اين هفته رفته ايم سراغ اينكه چرا بعد از 9 ماه، دوباره داغ دل صهيونيست ها تازه شده و تازه يادشان افتاده بروبچه هاي نصرالله چه پوزي ازشان زده اند و به طور كلي، وضعيت صهيونيست ها در اين 9 ماه بعد از جنگ، قضاياي كميسيون تحقيق وينوگراد و اينكه دارد چه كار مي كند و اين حرف ها.
ماجرا را حالا همه مي دانيم. اول قرار بود تمام اسراي اسرائيلي و لبناني مبادله شوند، اما اسرائيلي ها نامردي كردند و چندتا لبناني را اسير نگه داشتند. سيدحسن نصرالله هم كه قول داده بود به صهيونيست ها فشار بياورد تا بقيه اسراي لبناني را آزاد كنند تير پارسال همراه با بچه هاي حزب الله عمليات وعده الصادق را اجرا كرد. در اين عمليات، حزب اللهي ها به پايگاه اسرائيلي ها در مزارع شبعا (مناطق لبناني تحت اشغال اسرائيل) حمله كردند، 13 سرباز را كشتند و 2 تا را گرفتند و گفتند حالا اين 2تا با بقيه اسرا عوض.
اما صهيونيست ها يكهو قاط زدند و از 21 تير تا 23مرداد با هرچي دم دستشان بود به جان لبناني ها افتادند. محاصره دريايي، بمب هاي خوشه اي، گلوله هايي با مواد راديو اكتيو و.. . اسرائيل،  1200 لبناني غيرمسلح را شهيد كرد. وسط اين هجوم ، حزب الله هم با موشك هايش شمال فلسطين اشغالي را مي زد و مدام جلو مي آمد. نيم ميليون صهيونيست جان عزيز از حيفا و عكا در رفتند. در دريا 2 ناو، در هوا يك جنگنده و روي زمين، 200 تانك پيشرفته مركاوا ي اسرائيلي توسط حزب الله شكار شدند. در چند روز آخر جنگ، صهيونيست ها، نيروي زميني شان را هم از مرز رد كردند اما نرسيده به اولين روستا، چريك هاي حزب الله زمين گيرشان كردند و دست 400سرباز اسرائيلي را در دست عزرائيل گذاشتند. بالاخره بعد از 33 روز، سازمان ملل لطف كرد و با يك قطعنامه، سر و ته جنگ را هم آورد. با اينكه لبناني ها به خاطر هزار كشته و ميلياردها دلار خسارت، حسابي از جنگ آسيب ديدند اما اين جنگ، اولين جنگي بود كه اسرائيل در آن پيروز نشده بود و براي اولين بار زمين هاي غصب شده از سوي اين حكومت توسط موشك شخم مي خورد.
تمام كبكبه و دبدبه ششمين ارتش جهان با خاك يكسان شده بود. با همه اين تفاسير معلوم بود شكست خورده واقعي جنگ چه كساني بودند؛ صهيونيست ها.
طعم گس شكست باعث شد تا بلافاصله بعد از آتش بس، صداي خود ارتش اسرائيل دربيايد. رده هاي پايين مدام مي گفتند بالاسري هايمان آن قدر اوت بودند كه نمي دانستند ما در چه بدبختي اي گير كرده ايم؛ ما اصلا نمي دانستيم چطور با حمله هاي موشكي حزب الله مقابله كنيم و براي همين جلوي موشك هاي ضدتانك آنها، كاري جز تركيدن بلد نبوديم. همان اول براي جلوگيري از زبان درازي بقيه، چند نفري از ارتش اخراج شدند. اما درحالي كه هنوز يك هفته از پايان جنگ نگذشته بود، ده ها هزار نفر در تل آويو و شهرهاي مختلف تظاهرات كردند كه مگر ما از جانمان سير شده ايم كه تبعه اسرائيل مان كرده ايد؟!
عجيب اينكه در اين تظاهرات ها كه چند روز طول كشيد، ارتشي ها بيشتر از بقيه آمده بودند. اين اتفاق باعث شد كه يك كميسيون اوليه به رياست بازرس مايكل ليندنستروس (اگر توانستيد 3 بار اين اسم را سريع تكرار كنيد) و يك گروه تحقيقي پارلمان اسرائيل درست شود تا يكي را به عنوان مقصر، آويزان كنند كه طبيعتا آن يكي كسي جز اولمرت و دارودسته اش نبودند.
عمر كميسيون اوليه كوتاه بود چون سريع منحل شد. محبوبيت اولمرت به جايي رسيد كه 70 درصد اسرائيلي ها ديگر نمي خواستند رويش را بينند و نصف هم حزبي هايش (در حزب كاديما) در پارلمان هم دوست داشتند او ديگر كار نكند. دان حالوتس - رئيس ارتش - هم استعفا داد تا اولمرت اينها، راه فرار از فحش خوري بيشتر را ياد بگيرند.
از پايان جنگ، هنوز 2 ماه نگذشته بود كه كميسيون دوم به طور مستقل و با حمايت كابينه درست شد.
قاضي بازنشسته، الياهو و ينوگراد همراه 2 حقوقدان و 2 ژنرال ارتش با بيشترين اختيارات، دنبال اين سؤال افتادند كه چرا ما زورمان به يك گروه چريكي نرسيد و چرا نتوانستيم خاك لبنان را به توبره بكشيم و همه چي چرا برعكس شد و از اين مزخرفات. در بهمن ماه پاي اولمرت هم به اين كميسيون باز شد. بالاخره كميسيون وينوگراد، بعد از چندماه سين جيم كردن، گزارش مقدماتي اش را ارائه كرد كه در آن فعلا 3 نفر اصلي مقصرند؛ اولمرت (نخست وزير)، پرتز (وزير جنگ) و حالوتس (رئيس مستعفي ارتش).
اين گزارش در روز اول، بيشتر از صد هزار نفر را در تل آويو روانه خيابان ها كرد تا عكس اولمرت را جرواجر كنند و باعث استعفاي چند وزير كابينه نيز شد. اما اين وسط تزيپي ليوني - وزير خارجه اسرائيل-كه يك نوع كاندوليزا رايس است و در پنجول اندازي دست كمي از همتاي آمريكايي اش ندارد، دارد لحظه شماري مي كند تا بعد از گزارش نهايي وينوگراد كه تابستان درمي آيد و به احتمال زياد اولمرت را كله مي كند برود روي صندلي او بنشيند.

اعضا: رئيس (الياهو وينوگراد قاضي بازنشسته)، 2 حقوقدان (روت گاوسيون - يزكل درور)، 2 ژنرال نيروي احتياط (منهام اينان - حييم بادل)
وظايف: اين كميسيون تحقيق مي كند تا بفهمد ارتش اسرائيل از موقعي كه 7 سال پيش جنوب لبنان را ترك كرد، چه گلي به سر خودش زده تا بتواند جلوي حملات حزب الله را بگيرد. در ضمن چرا در جنگ 33 روزه با لبنان، ارتش پرادعاي صهيونيست ها كه مدام الدرم بلدرمش به راه بود، به آن حال و روز افتاده بود.
اختيارات: اين كميسيون آن قدر آزادي عمل دارد كه مي تواند به همه سوراخ سمبه هاي ارتش و دولت صهيونيست ها سرك بكشد. كميسيون، قدرت اخراج مقامات را ندارد اما مي تواند به خاطر قانوني بودنش، به راحتي زيراب اولمرت و رفقايش را بزند.
شروع كار: 17 سپتامبر 2006 (26 شهريور 1385)
محل استقرار: تل آويو
وضعيت تحقيقات: دهم ارديبهشت بعد از بازجويي از 70 نفر، ازجمله نخست وزير، 15 صفحه گزارش مقدماتي منتشر شد. در اين گزارش اوليه، نخست وزير و وزير جنگ و رئيس سابق ارتش به عنوان مقصر معرفي شده اند. گزارش اصلي قرار است تابستان دربيايد.

سوابق: يك سكته مغزي باعث شد تا او نخست وزير شود. شهردار شهر اورشليم كه به لطف پدرش از 28سالگي در كنست (مجلس اسرائيلي ها) حضور داشت و انواع وزارت ها را تجربه كرده، به لطف يك سكته كوچك در مغز شارون و همچنين سابقه اختلاس، 3 سوته نخست وزير اسرائيلي ها شد. او در همان هفته اول يك مصاحبه كرد كه در آن اسرائيل را يك قدرت هسته اي خواند. اما سخنگويش سريع اوضاع را جمع و جور كرد و گفت ايشان انگليسي شان خوب نيست و اين حرف ها ناشي از يك سوءتفاهم در ترجمه است! بار ديگر هم گفت كه به لطف يهوه، در ماه گذشته 300 تروريست را كشتيم كه سازمان هاي حقوق بشر اسرائيلي (آرايه ادبي تضاد را حال كنيد؟!) مجبورش كردند عذرخواهي كند چون بيشتر آن 300 نفر، زن و كودك بودند. اولمرت 62 ساله در دهه 70 هم چند جرم كوچك مرتكب شده بود؛ زد و بند با تجار اسرائيلي، جنايات سازمان يافته و قانونگذاري در مجلس به نفع خود. اما او توانست با پول حزب براي خود وكيل بگيرد و در برود. پدر اولمرت كه يك مهاجر يهودي چيني بود از اولين يهوديان مهاجر به فلسطين به شمار مي رود. به گفته اولمرت او وقتي در سن 88 سالگي درحال مردن بود، آخرين حرف هايش را به زبان چيني زد! به خاطر همين اولمرت هيچ چيز از اين وصيت سرش نشد!
اتهامات: اولمرت در جنگ لبنان نقش يك رهبر منفعل را داشت و مسئوليت اداره جنگ را به ارتش واگذار كرد، درحالي كه طبق قانون، مسئوليت اداره جنگ به عهده شخص نخست وزير است. اولمرت مسئول اصلي شكست جنگ معرفي مي شود و به فقدان قضاوت، مسئوليت و هوشياري متهم خواهد بود چون براي آغاز جنگ هيچ برنامه مشخصي نداشت و براي پرهيز از افزايش مجروحان تا روزهاي پاياني، نيروي زميني را وارد جنگ نكرد و در برابر اين تصميمش هم هيچ راه حل جايگزيني ارائه نداد.
ترجمه به زبان ساده: اولمرت در جنگ يك تماشاگر واقعي بود كه همه مسئوليت هايش را به ارتش داد و خودش بي خيال يك گوشه نشست.
عكس العمل متهم: او بعد از ديدن كپي اتهاماتش گفته شكست ها قابل جبرانند و قول مي دهم دفعه بعد اين چيزهايي را كه شما گفتيد رعايت كنم و اينكه آن اوايل گفتم ما جنگ را برديم شوخي بوده؛ چرا جدي گرفتيد؟

سوابق: دان حالوتس يك قاتل به تمام معناست. او اولين خلبان اسرائيلي است و كسي كه بعد از مدت ها با رسيدن به فرماندهي نيروي هوايي توانست بين اين نيرو و نيروي زميني و سازمان اطلاعات اسرائيل پيوند برقرار كند. در دوره او بود كه پروژه ترورهاي هوايي شكل گرفت. چند دقيقه بعد از اعلام شاباك (سازمان ضدتروريستي اسرائيل!) ترور به وسيله هلي كوپترهاي موشك انداز اسرائيلي انجام مي شد. به خاطر همين اقدامات هم رئيس كل ارتش اسرائيل شد. اوج هنرنمايي او ترور صلاح شهاد معاون حماس بود. نيمه شب كه صلاح به همراه همسر و دخترش در خانه اش خوابيده بود، هواپيماهاي اسرائيلي يك بمب يك تني را روي سقف خانه اش انداختند؛ آن هم درست وسط يك منطقه مسكوني. به غير از صلاح شهاد و خانواده اش، 12 نفر ديگر هم كشته شدند كه بيشترشان كودك بودند. تمام سازمان هاي حقوق بشر اين اقدام اسرائيل را رسما يك جنايت جنگي خواندند. خلبان ها هم بعضا دچار عذاب وجدان شدند، اما حالوتس گفت هركس مشكلي با اين قضيه دارد مي تواند بيايد من را ببيند. بعد هم به خبرنگاران احساسش را اينطور توصيف كرد: اگر واقعا مي خواهيد بدانيد كه چه احساسي دارم به شما مي گويم: اول فقط احساس يك تقه كوچولو در هواپيما مي كنم كه به خاطر ول شدن بمب است. يك ثانيه بعد بمب رفته است و تمام؛ اين همه چيزي است كه من احساس مي كنم .
اتهامات:حالوتس، حملات موشكي حزب الله به شهرهاي شمالي اسرائيل را جدي نگرفت و در هيچ زماني از جنگ يك برنامه مشخصي براي مقابله با اين حملات ارائه نكرد و اطلاعات كافي از گزينه هاي نظامي در اختيار مقامات سياسي قرار نداد. او لحظاتي قبل از آغاز جنگ به خاطر پيش بيني كاهش قيمت ها در بازار بورس، در بورس اسرائيل به خريد و فروش مشغول بوده است.
ترجمه به زبان ساده: او نمي دانست دارد با دم شير بازي مي كند و مي خواست با سيستم هردمبيل، جلوي حزب الله بايستد. بيشتر از همه هم به فكر جيب  اش بود.
عكس  العمل متهم: او چند ماه قبل با قبول مسئوليت شكست در جنگ لبنان، بعد از 2 سال از قبول مسئوليت استعفا داد و گفت من از اين جنگ خيلي درس گرفته ام و مي روم خانه مان تا اين درس ها را مرور كنم.

سوابق: شما با هر درجه از سواد، هر سن و سال و در هر جايي از دنيا كه باشيد، اگر فقط يهودي باشيد ممكن است بتوانيد عضو كابينه  اسرائيل شويد؛ اتفاقي كه براي عمير پرتز مراكشي افتاد. او 4 سالش بود كه از مراكش به اسرائيل رفت و بعد كه بزرگ شد و به عنوان چترباز به ارتش ملحق شد در اثر يك سقوط مجروح شد و به شهر تازه تاسيس سدروت رفت تا از روي ويلچر، باغچه اش را بيل بزند. پرتز چند سال بعد به لطف دوستان نظامي اش شهردار سدروت شد و به حزب كارگر رفت. 30 ساله بود كه رهبر حزب كارگر شد. مرگ اسحاق رابين جهش سياسي او بود و باعث شد عضو كابينه شود. او از طرف كارگران ملقب به عنوان شواليه سفيد كه كارگران را از بردگي نجات مي دهد شد اما چند سال بعد با اقدامات انسان دوستانه اش در حمله هوايي به قانا، تغيير لقب داد و از طرف رسانه هاي اسرائيلي و عرب به لقب قاتل كودك مفتخر شد. عمير پرتز سمبل دم دمي مزاج بودن است؛ به راحتي آب خوردن حزبش را عوض مي كند و طرفدار تمام رهبران و نخست وزيران اسرائيلي است، به شرطي كه در رأس كار باشند.
اتهامات: اصلا لياقت تصدي پست وزارت جنگ را نداشت و به علت بي بهره بودن از دانش كافي در زمينه امنيتي قادر به انجام وظيفه در قبال جنگ نبود. وزارت جنگ به جاي آنكه كارشناس هاي امنيتي در خدمت داشته باشد، به دلايل شخصي، مشاورهاي خارجي آورده بود.
ترجمه به زبان ساده: اين مردك هيچي حاليش نيست. آي كيويش از جلبك ضعيف تر است و دور و برش به جاي اينكه يك مشت دراكولا و خون آشام باشد، چند تا بچه سوسول موبور مي چرخند.
عكس العمل متهم: او قول داده ظرف يك ماه آينده بساطش را از وزارت جنگ جمع كند.

صورت ديگر گزارش وينوگراد، اقرار به پيروزي حزب الله بود. سيدحسن نصرالله، دبيركل حزب الله بعد از انتشار اين گزارش، در مصاحبه با شبكه تلويزيوني العالم و چند رسانه ديگر،  نسبت به آن عكس العمل نشان داد. گوشه هايي از حرف هاي فاتح جنگ 33روزه را مي خوانيم:
اين گزارش، نتيجه نهايي جنگ 33 روزه با لبنان را مشخص كرد و بر شكست بسيار بزرگ اسرائيل صحه گذاشت.
گزارش وينوگراد، به وضوح بر شكست رژيم صهيونيستي در تجاوز به لبنان تأكيد دارد و اين شكست سنگين، آثار مستقيمي بر همه اركان رژيم بر جاي خواهد گذاشت.
مسئوليت شكست تنها به عهده اولمرت، پرتز و حالوتس نيست؛ همه دولت  اولمرت در اين شكست مسئولند.
آمريكا براي تحقق بخشيدن به طرح جديد خاورميانه اي اش، اسرائيل را به تجاوز به لبنان وادار كرد و در حقيقت اسرائيل ابزار بي اراده آمريكا در آغاز جنگ بود.
صرف تلاش براي كشف عوامل شكست و عبرت گيري، مشكل اسرائيل را حل نخواهد كرد، مشكل عمده اين است كه اين رژيم قدرت كافي براي حل ريشه اي مشكلاتش را ندارد.
استراتژي ما بعد از جنگ، دفاع است نه هجوم. در اين مدت تمامي موارد نقض آتش بس را اسرائيل انجام داده.
خيلي ها تا امروز، نمي توانستند نتيجه نهايي اين جنگ، يعني پيروزي ما يا شكست اسرائيل را باور كنند يا حتي تخمين بزنند.
اين اتفاق نشان داد حال چه اسرائيل به ناحق تشكيل شده يا خير، به هر حال اسرائيلي ها به حفظ كيان خود بيشتر از ما اخلاص و تعهد دارند.
آنچه منتشر شده تنها بخش كوچكي از اين گزارش است كه مثل زلزله سياسي، رژيم صهيونيستي را به لرزه درآورد. اگر بقيه  بخش هاي آن كه محرمانه مانده منتشر شود معلوم مي شود حمايت هاي منطقه اي و بعضي طرف هاي لبناني هم با اسرائيل هماهنگ بوده اند.