وبلاگ نويسي در كنار چت، اي ميل، وب گردي و بقيه مخلفات اينترنت، طرفداران خودش را دارد و هركسي با هدف خاصي دنبالش مي رود. اما چطوري مي شود يك وبلاگ خوب داشت؟
فاطمه مرشدي
نوشتن اساسا خوب است. اصلا نوشتن حال آدم را خوب مي كند. خيلي هم فرق نمي كند كه مدادت را برداري و خرت و خورت بتراشي و بنويسي، يا اين كه توي صفحه اينترنتي شخصي ات اين كار را بكني. ولي اين نوع دوم، اين روزها براي خودش كلي طرفدار ريز و درشت و البته پروپاقرص دارد.
توي دفترت كه بنويسي، فقط خودت مي بيني يا مي خواني و نهايتا فضول هاي خانه، ولي اين دفتر مجازي را كه پر كني، همه اينترنت بازهاي دنيا و ترجيحا همزبان، از آن خبردار مي شوند. اين كه اصلا اين دفتر مجازي چيست و چه جوري مي شود پرش كرد و گوش مخاطب را گرفت و آورد تا بخواندش و تازه نظر هم بدهد، براي خودش آداب و رسوم و سبك و سياق دارد اين هوا!

وبلاگ ها ازنظر نويسنده به دو دسته فردي و گروهي تقسيم مي شوند و از نظر موضوع هم شامل دو دسته مي شوند. از اين نظر وبلاگ ها يا تخصصي هستند يا عمومي. تخصصي يعني در آن به يك موضوع خاص علمي، ادبي، سياسي و... پرداخته مي شود. اما عمومي يعني آش شله قلمكار! از هر چيزي و هر جايي توي آن نوشته مي شود.
براي راه انداختن وبلاگ، اول از همه بايد يك اي ميل داشته باشيد. فرقي نمي كند كه مربوط به چه سايتي باشد. هرچي دوست داري!
يك سرويس دهنده ايراني را انتخاب كنيد، با اين فرض كه شما فارسي زبان ايد.
سرويس دهنده هاي فعلي ايراني تقريبا امكاناتي نزديك به هم دارند، با كمي بالا و پايين، امتياز آنچناني برهم ندارند. ولي اگر خيلي حساس ايد، مي توانيد بيشتر در اين باره تحقيق كنيد. مهم ترين امتياز يك سرويس دهنده، سرعت بالاي آن است. ولي نهايتا هر سايتي را كه انتخاب كنيد، فقط يك صفحه سهم شماست، پس خيلي هم گير ندهيد!
اين سايت ها وبلاگ را براي شما مجاني ايجاد مي كنند؛ البته عاشق چشم و ابرويتان نيستند، پول تبليغاتش را مي گيرند و دامنه تان به اسم اين شركت ها ثبت مي شود. مثلا javan.blogfa.com؛ ولي مي توانيد با دادن هزينه سالانه، دامنه هاي ديگري مثل com را براي خود بخريد.

به آدرس سرويس دهنده موردنظرتان مراجعه كنيد و روي قسمت ايجاد وبلاگ جديد كليك كنيد. قاعدتا همه سايت ها شما را مرحله به مرحله راهنمايي مي كنند، ولي به طور كلي اول بايد فرم مشخصات تان را پر كنيد كه شامل اين بخش هاست:
اسم وبلاگ: اسم خيلي مهم است. چون در ليست وبلاگ ها با همين اسم شناخته مي شويد.
مشخصات نويسنده: مواظب باشيد! اگر مهم است كه اسم تان مستعار باشد، فرم را با همان اسم مستعار پر كنيد. سوتي ندهيد و يهو ببينيد كه اسم و شجره نامه تان در وبلاگ آمده است. آنچه كه در فرم مي نويسيد، همان در وبلاگ تان ظاهر مي شود.
آدرس اي ميل: آدرس اي ميل سركاري ندهيد. راه ارتباط خصوصي مخاطبان و مديران سايت با شما از همين راه است. اگر اسم مستعار داريد اي ميل تان نباشد، شامل اسم و فاميل باشد. اين كار يعني سوتي اساسي.
قالب موردنظرتان را انتخاب كنيد. قالب يعني همان در و ديوار وبلاگ.
به هر نيتي كه مي خواهيد وبلاگ بزنيد، بايد قالب متناسب با همان باشد. براي يك وبلاگ علمي و تخصصي نبايد يك قالب صورتي با يك گل قرمز گنده وسطش را انتخاب كنيد. اين قالب مخصوص عشاق با قلبي جر واجر است.
به طور كلي، انتخاب يك قالب جمع و جور و سنگين بر بقيه گزينه ها ترجيح دارد.
بعد از انجام اين مراحل و قبول قوانين سايت، وبلاگ تان آماده است و  مي توانيد حالش را ببريد!

اول از همه اين كه فرهنگستان زبان، معادل فارسي كلمه وبلاگ را وب نوشت اعلام كرده است. پس زين پس(!) به جاي كلمه بيگانه و بي فرهنگ وبلاگ از كلمه وب نوشت استفاده مي كنيم، ولي اين وب نوشت ايرانيزه  شده اين كلمه است: وب + لاگ
وب (web): صفحه
لاگ (log): اين كلمه تا چند سال قبل براي خود انگليسي ها هم هنوز درست جا نيفتاده بود؛ به طوري كه سال 2004 بيشترين آمار جست وجو را در فرهنگ لغت اينترنتي مريام وبستر داشت، تا اين كه در همين سال به فرهنگ لغت ها خصوصا آكسفورد اضافه شد.
Log به تعبير ويكي پديا مربوط به انگليسي دوره ميانه است با خاستگاه نامعلوم، به معني دفتر گزارش سفر كشتي ها ، ولي در زبان تخصصي رايانه به پرونده هايي گفته مي شود كه گزارش اتفاقات به وجود آمده در رايانه در آن ثبت مي شود.
خلاصه اين كه وبلاگ يا وب نوشت يا تارنگار، يك وب سايت است كه شامل روزانه هاي شخصي آنلاين به همراه تفكرات شخصي و اظهارنظر ديگران و هايپرلينك هاي مختلف است كه فرد يا افراد مختلفي آن را مي نويسند. اين مطالب، ترتيب زماني دارد و از جديد به قديم در صفحه جاي مي گيرد و هر يادداشت برچسب تاريخ و زمان مي خورد.

اين ها آدرس و خصوصيات سايت هايي است كه به وسيله آن ها مي توانيد براي خودتان وبلاگ درست كنيد، مفت و مجاني!

بلاگر گوگل: يكي از قديمي ترين سرويس دهنده هاي وبلاگ، بلاگر است كه در سايت گوگل قرار دارد. بلاگر توسط شركت pyra در سال 1999 ساخته شد و گوگل در سال 2003 آن را خريد و نهايتا به اسم گوگل تمام شد. بلاگر از استاندارد يوني كد (Unicode) حمايت مي كند و به همين خاطر، امكان ساخت وبلاگ فارسي را به كاربران فارسي زبان مي دهد. پسوند وبلاگ شما در اين سرويس دهنده اين طوري مي شود: weblogname.blogspot.com
آدرس: blogger.com

آفتاب لاگ: اخيرا طرفداران زيادي پيدا كرده است. شايد علت مهم اين طرفداري، امكانات قوي آفتاب لاگ در سيستم انتقال دهنده مطالب از ساير سرويس دهنده ها به آفتاب  لاگ باشد. برگ برنده ديگر آفتاب لاگ، اين است كه وبلاگ ها را روي دامنه هاي مختصر pib.ir قرار مي دهد.
آدرس: oftabblog.com

ميهن بلاگ: اين سيستم هم در قسمت كامنت، برنامه ورد (word) را براي كاربران قرار داده كه با اين كار طرفداران زيادي پيدا كرده است.
آدرس: mihanblog.com

پرشين بلاگ: اولين خدمات دهندة وبلاگ در ايران است كه مديران آن امسال ادعا كردند كه شش هزار كاربر دارند. بعد از گذشت مدتي از تأسيس پرشين بلاگ و با تغيير مديران آن، خيلي از صاحبان وبلاگ ها بساط شان را جمع كردند و توي سرويس دهنده هاي ديگر پهن كردند، ولي پرشين بلاگ هنوز هم ادعا مي كند كه بزرگ ترين مجمع اينترنتي فارسي زبانان است.
آدرس: persianblog.com

بلاگ اسكاي: دومين خدمات دهنده ايراني، همين بلاگ اسكاي بود.
آدرس: blogsky.com

بلاگفا: سرسخت ترين رقيب سرويس دهنده هاي فارسي، بلاگفاست كه با امكانات خوبش براي قراردادن عكس، محبوبيت زيادي دارد و هر روز كاربرانش بيشتر مي شود.
آدرس: blogfa.com

سايروبلاگ ها: سرويس دهنده هاي ديگري هم هستند كه هركدام ويژگي خاص خودشان را دارند مثل:
وبلاگ هاي زنده رود كه يكي از قديمي ترين سرويس دهنده هاست. weblog.zendehrood.com
ريواس بلاگ: rivasblog.com
بلاگ هاي ايران جوان: با قابليت فتوبلاگ و فضا براي آپلود تصاوير irxblog.com
ام جي بلاگ: براي وبلاگ نويسان حرفه اي Mg-blog.com
نكته: ترتيب اين سرويس دهنده ها براساس امتياز آن ها نيست. هركدام از اين سرويس دهنده ها با ارائه امكانات و قالب هاي متنوع و جذاب، سعي در جذب مخاطبان بيشتري دارند و اين رقابت شان به نفع كاربران است.

كلي زحمت مي كشيد، خرج مي كنيد و مي نويسيد كه چي؟ براي اين كه چهار نفر منويات دروني شما را بخوانند و ابراز همدردي كنند يا نقد و نظر بدهند.
اگر بهترين نويسنده هم باشيد، اما ويترين وبلاگتان را درست نچيده باشيد، يك دانه مشتري هم گيرتان نمي آيد. شما مي مانيد و يك وبلاگ كه باد كرده روي دستتان. راه هاي جذب مشتري را بدانيد.
اسم وبلاگ: اولين چيزي كه يك مخاطب با آن روبه رو مي شود اسم وبلاگ است و تا حدي نشانگر نوع وبلاگ و آن چه در آن مي نويسيد. پس در انتخابش دقت كنيد. معمولا اسامي كوتاه جذاب ترند، ولي در كل، اسم بايد فضولي برانگيزاننده باشد تا مخاطب را جذب كند. بايد بين جيغ بودن اسم و روشنفكرانه يا ادبي بودن، يكي را انتخاب كنيد. كي مي داند؟ شايد هم بشود همه را جمع كرد.

قالب: سعي كنيد قالبي متناسب با نوع وبلاگ تان انتخاب كنيد. بعضي قالب ها علاوه بر خسته كردن چشم ها در موقع خواندن، ازنظر روان شناسان تأثير ذهني خوبي ندارد مثل قالب مشكي. پس اين مشكي هميشه هم رنگ عشق نيست! دقت كنيد تا رنگ ملايم تري به كار ببريد. اگر مي خواهيد خيلي خاص و تك باشيد مي توانيد قالبي شخصي طراحي كنيد كه خيلي دردسر دارد. براي يادگرفتن آن مي توانيد به سايت ها و كتاب هاي تخصصي نرم افزارها و وبلاگ ها مراجعه كنيد.

سرعت بازشدن وبلاگ: آن بخت برگشته اي كه دارد به وبلاگ شما سر مي زند، درحال تلف كردن وقت، نور چشم و البته پول است. اگر بازشدن وبلاگ تان خيلي كند باشد، خداحافظي را بر سلام ترجيح مي دهد. سرعت وبلاگ به سرعت سايت سرويس دهنده بستگي دارد و قالب و عكس هاي وبلاگ. بايد قالبي را انتخاب كنيد كه سرعت لودشدن يا بارگذاري آن بالا باشد تا بازديدكننده از خير وبلاگ تان نگذرد.
استفاده از عكس: عكس گذاشتن توي وبلاگ مثل شمشير دولبه است. گذاشتن عكس، مخصوصا اگر محصول خودتان باشد،  وبلاگ تان را پربيننده مي كند. چون هم خود عكس جذاب است و هم در جست وجوي موتورهاي جست وجوگر امكان بازديد از وبلاگ تان را بيشتر مي كند. ولي آن لبه بد شمشير عكس اين است كه اگر عكس را نيم متري يا در ابعاد wallpaper بگذاريد توي وبلاگ يا عكس تان دير لود شود، دچار همان دردسر شماره بالا مي شود. عكس وبلاگ كوچك و جمع و جورش بهتر است.

سريع و منظم به روزكردن و داشتن يادداشت هاي جديد: هرچه كه زودتر به روز كنيد دوستان بيشتري پيدا خواهيد كرد. اگر مخاطبان تان به اين نتيجه برسند كه شما ماه يا سالي يك بار مي نويسيد، بي خيال تان مي شوند. پاي كار باشيد ديگر! وبلاگ باز مي كنيد، مثل غذا بهش سر بزنيد.

طنز، جوك، sms، فال و...: معمولا اولين راهي كه براي پرمخاطب كردن وبلاگ پيشنهاد مي كنند همين است. ولي نه! نبايد به هر قيمتي بيننده تان را زياد كنيد. درست كه ممكن است با گذاشتن اين جور چيزها مخاطب بيشتري پيدا كنيد ولي با اين كار وبلاگ تان به يك وبلاگ دسته چندمي تنزل پيدا مي كند. شأن وبلاگ تان را حفظ كنيد.

استفاده نكردن از موسيقي: اگر چندتا وبلاگ باهم باز شوند و هركدام ساز خود را بزنند، شما چه حالي پيدا مي كنيد؟ براي به هم خوردن اين كنسرت در وبلاگ تان موسيقي نگذاريد بهتر است. موسيقي كوچه بازاري و يه دل دارم... و هندي بازهم وبلاگ تان را دسته  چندمي مي كند. اگر اصرار به موسيقي گذاشتن داريد يك آهنگ ملايم و ترجيحا بدون كلام دل چسب تر است.

استفاده از رنگ و فونت مناسب براي نوشتن: نوشتن با فونت بزرگ و رنگ هاي اجق وجق به درد وبلاگ طرفداران كودكان پيش از دبستان مي خورد و هيچ كس شما را جدي نمي گيرد. اگر مي خواهيد جدي تان نگيرند، با فونت 20 و رنگ قرمز و صورتي بنويسيد.
تعريف كردن از همسايه ها: سعي كنيد در وبلاگ تان از وبلاگ هاي خوب ديگر تعريف كنيد و در مورد آن ها بنويسيد. چون وقتي مخاطب اين كار شما را ببيند سعي مي كند آن را در موردتان اجرا كند!

با مخاطبان در ارتباط بوده و به آن ها پاسخگو باشيد: وقتي كسي در قسمت كامنت ها سؤالي ازتان مي پرسد حتما جوابش را بدهيد. البته نه هر سؤالي! ولي اگر با مخاطب در ارتباط باشيد و بفهمد كه نظرش براي شما مهم است مشتري مي شود.

پست هاي كوتاه: سعي كنيد آنچه در دلتان است را در قالب جملات كوتاه بياوريد. از نوشتن مطالب تكراري، اشعار تابلو و معروف و مطالب لوس و عشقولانه پرهيز كنيد. البته نوشتن ذوقي است، ولي خيلي هم معني ندارد كه نسخه چاپي حافظ را تايپ كنيد! از خودتان بنويسيد ولو كم و كوتاه. لوس نوشتن آن هم به صورت دائمي و تكراري مخاطب را خسته مي كند. مردم خسته مي شوند كه ببينند هربار و در هر يادداشت شما همچنان دلتان بدجور گرفته و درگير تنگ غروب هستيد. كلا مطالب صدمن يك غاز ننويسيد. خوب بنويسيد و از خودتان، هرچند كم. اين طوري شايد روزي نويسنده بزرگي شديد!

تبليغ نكردن در ابعاد حال به هم زن: مطمئنا اگر وبلاگ تان رونق پيدا كند، طعمه خوبي براي شركت هاي تبليغاتي مي شويد. گذاشتن لوگوي تبليغات بالا و گوشه هاي قالب خيلي توي ذوق نمي زند. نوش جان تان! ولي تبليغ كردن زياد هم روي اعصاب بازديدكننده مي رود و از ديد او وبلاگ تان، بنگاهي تبليغاتي بيش به حساب نمي آيد.

اگر مي خواهيد يك وبلاگ دار موفق و با آبرو باشيد حواستان به نكات زير باشد:
مي توانيد از سايت هاي دانلود، اسكريپ جاواهاي مختلف و امكانات ديگر براي وبلاگ تان دانلود كرده و در قسمت ويرايش قالب، آن را داخل قالب تان گذاشته و بعد از بازسازي كردن از ديدن آن لذت ببريد. ولي معمولا گذاشتن اسكريپ جاوا سرعت بازشدن وبلاگ را پايين مي آورد. پس از اين لذت بگذريد.
داشتن آرشيو (امكاني كه اكثر سرويس دهنده ها دارند) و دسترسي مخاطب به آن بسيار مهم است. شايد يك نفر بخواهد بفهمد شما قبلا چي نوشته بوديد يا آمارتان را درآورد. پس به آرشيوتان رسيدگي كنيد.
از صورتك هايي كه با حالت هاي مختلف در قسمت كامنت ها وجود دارد، استفاده كنيد. مثلا ممكن است مخاطب از نوع و سبك جمله هايتان نفهمد شما خوشحال ايد، پس مي توانيد با گذاشتن يك صورتك كه نيشش تا بناگوش باز است به مخاطب كمك كنيد.
در قسمت لينك ها، آدرس دوستان يا وبلاگ هايي را كه به خواندن شان علاقه داريد، بگذاريد. اين طوري هم مراجعه خودتان به آن ها راحت تر مي شود، هم اين كه بازديدكننده ها با دوستانتان هم آشنا مي شوند. زياد اين ليست را بلند نكنيد. ذوق تان كه فروكش كرد سالي يك بار هم به آن ها سر نمي زنيد.
برخي از سرويس دهنده ها قسمتي دارند به نام آمار وبلاگ . با كليك كردن روي آن مي فهميد كه به طور كل يا هر روز چند بازديدكننده داشته ايد. اگر حساس ايد يا قلب ضعيفي داريد، اين كار را نكنيد، چون اگر آمارتان پايين باشد، كم كم دچار افسردگي مي شويد و برعكس.
اكثر قالب هاي وبلاگ قسمتي دارند كه مي توانيد عكس نويسنده را در آن قرار دهيد، اما يك عكس درست و حسابي؛ نه اين كه عكس تان درحالي كه جلوي تلويزيون و بالش به بغل لم داده ايد! مسائل اخلاقي را هم در اين مورد رعايت كنيد. نمي خواهيد وبلاگ تان ضايع باشد كه؟!
وبلاگ نويس ها معمولا زير عكس توضيح مختصري از خود وآن چه مورد علاقه شان است مي دهند. اين كار را بكنيد تا كمي از سرطان فضولي مخاطب را ارضا كنيد.
هركس برايتان كامنت گذاشت، به وبلاگش سر بزنيد يا اگر سؤال معقولي كرده، جوابش را بدهيد. اين طوري علاوه بر احترام به او مخاطبانتان را زياد مي كنيد.
سعي كنيد كامنت هايتان جدلي، جذاب، عميق و صميمانه باشد. اين طوري هر كامنت، تبليغي مي شود براي وبلاگ شما.
وبگردي و خواندن آن به شدت اعتيادآور است. عمق اعتياد آن از قوي ترين مواد مخدر هم بيشتر است. پس سعي كنيد تا غرقش نشده ايد، خودتان را نجات دهيد. همه چيز به اندازه!

حالا شما يك وبلاگ داريد و مي توانيد حتي آن را صفحه خانگي (Home) خود كنيد. براي مشاهده وبلاگتان كه فقط آدرس را تايپ مي كنيد ولي براي مديريت آن يعني كم كردن يا اضافه كردن يادداشت ها و بقيه تغييرات بايد اين كارها را بكنيد:
به آدرس سرويس دهنده خود مراجعه كنيد.
كلمه شناسايي (شناسه) يعني آن چه قبل از نام سايت سرويس دهنده و دامنه مي آيد را در جاي مخصوص وارد كنيد. Bahar.blogsky.com
رمز عبور خود را در جاي مخصوص وارد كنيد و با واردكردن آن ها به صفحه مديريت وبلاگ وارد شويد.
براي اضافه كردن يادداشت به قسمت يادداشت جديد مي رويد و بعد از تايپ، آن را ارسال مي كنيد به وبلاگ تان. بعد از ايجاد هر تغييري در وبلاگ بايد آن را بازسازي كنيد تا تغييرات روي وبلاگ ظاهر شود. بازسازي كردن هم قسمت مخصوصي به همين اسم دارد كه بايد روي آن كليك كنيد.
براي ديدن كامنت هاي جديد يا ويرايش پست ها يا حذف آن هم به قسمت مديريت يادداشت ها مراجعه كنيد و بقيه قسمت ها هم در سرويس دهنده هاي ايراني كاملا مشخص است.

محيط وبلاگ ها مثل شهري است كه قوانين، اصول اخلاقي و آداب خودش را دارد. اگر اخلاق و قوانينش را رعايت كنيد در اين شهر مي مانيد؛ خوب هم مي مانيد. اما اگر هنجارهاي اجتماعي اين شهر را بشكنيد و بي ادب بازي درآوريد، زود حذف مي شويد.
دزدي نكنيد. اين كار را در همه اقسام و شاخه هاي آن ترك كنيد. نه يادداشت كسي را از وبلاگش برداريد و به اسم مبارك در وبلاگ تان ثبت كنيد، نه اين كه عكسي را كه شخصي به هزار زحمت گرفته و توي وبلاگش گذاشته copy / paste كنيد. نهايتا اگر نمي توانيد خودتان را نگه داريد و به اين عمل دست مي زنيد، حداقل محل دزدي تان را مشخص كنيد. يعني وجدانا لينك بدهيد و بنويسيد كه عكس يا يادداشت را از وبلاگ يا سايت چه بنده خدايي برداشته ايد.
اين مسأله را جدي بگيريد و واقعا دزدي نكنيد؛ به اين دليل كه: دزدي اصولا هميشه و همه جا و همه وقت كار بدي است، اعتماد دوستان وبلاگي تان را از دست مي دهيد و از اين به بعد اگر قسم حضرت عباس هم بخوريد كه اين مطلب را خودم نوشته ام، كسي قبول نمي كند و بعد هم مخاطبان و بازديدكنندگانتان را از دست مي دهيد. در ضمن اگر دوستان فرد مورد سرقت قرار گرفته شده يا خودش از اين موضوع خبردار شوند، با كامنت هاي آنچناني و فحش هاي غيرپاستوريزه از خجالت تان درمي آيند. بدتر از همة اين ها اين كه همين كار را با خودتان مي كنند و در آخر هم كشورمان كپي رايت ندارد، شما كه وجدان داريد. نداريد؟!
ادب و تربيت و اين جور چيزها را رعايت كنيد. نه كه چشم آدم توي چشم هم نمي افتد، گاهي همچين حال مي كني كه هرچه كه دلت مي خواسته به كسي بگويي و نگفتي را توي وبلاگ خودت يا خودش خالي كني! اين درست كه نمي تواند يقه تان را بگيرد ولي هر حرف، كامنت و يادداشتي نشانه شخصيت شماست، پس آن را حفظ كنيد. تازه اين طوري عادت مي كنيد بدون ضمانت اجرا، ادب و اخلاق را رعايت كنيد.
بيخودي دعوا نكنيد. اگر پاي كل كل سياسي، اجتماعي، مذهبي يا حتي عشقولانه وسط آمد، خيلي منطقي پيش برويد و بگذاريد محيط وبلاگ تان محيط بحث و گفتمان منطقي شود، نه دعواي لفظي و روكم كني. در همين راستا از هرگونه فحش و ناسزا بپرهيزيد.
چرت و پرت ننويسيد. فلسفه وجودي وبلاگ و كامنت گذاشتن اين است كه نظر نويسنده و يادداشتش را بخواني و دربارة آن نظر بدهي. پس در قسمت كامنت چرت و پرت ننويسيد. از نوشتن اشعار رمانتيك و متون لوس و جلف هم خودداري كنيد. فقظ نظر بدهيد. الكي هم نرويد توي وبلاگ هر كسي بنويسيد: وبلاگ زيبايي داري، به كلبه كوچك من هم سري بزن!
هركس به وبلاگ شما لينك داد، شما هم به او لينك بدهيد. چيزي از شما كم نمي شود كه!

تقريبا توي دنيا عرف شده است كه شخصيت هاي سياسي مهم، نويسندگان، هنرمندان و... وبلاگ دارند. در ايران هم مي شود نمونه هايي از اين عرف را ديد . بعضي هاي شان اين هاست:
احمدي نژاد president.com
جواد محدثي mohadesi.persianblog.com
سعيد ابوطالب abootaleb.com
قاليباف ghalibaf.ir
محمدرضا زائري zaeri.persianblog.com
مصطفي مستور mostafamastoor.com
سيدمهدي شجاعي smshojaee.persianblog.com
هواداران همشهري جوان hamshahri-javan.blogfa.com

وبلاگ و پديده وبلاگ نويسي، اواسط دهة 90 پا به عرصه گيتي نهاد! يعني اولين نرم افزار جامع و درست و درماني كه مي شد با آن وبلاگ ايجاد كرد، دقيقا سال 1999 نياز بشر به داشتن دفتري مجازي در فضاي سايبر را ارضا كرد. بعد از اين زمان بود كه مردم دنيا به سمت اين پديده حمله ور شدند و از آن تاريخ تا حالا ميليون ها وبلاگ ايجاد شده است.
وبلاگ هاي اوليه شامل دفترچه هاي خاطرات آنلاين بودند كه زار و زندگي روزانه نويسنده را به ملت نشان مي دادند، يا وبلاگ هاي كوچكي كه فقط شامل توضيحاتي كم و لينك به ساير موضوعات بود. بعد از به دنيا آمدن ابزارهاي اوليه ايجاد وبلاگ مثل
blogger كم كم اين پديده رشد كرد و رشد كرد تا به امروز رسيد كه هر 5 ماه تعداد آن ها دوبرابر مي شود، مثل مور و ملخ از دنياي www بالا مي روند و هر روز امكان جديدي را به نويسنده و مخاطب آن عرضه مي كنند.
در ايران وبلاگ فقط 5 سال عمر دارد. پرشين بلاگ، يعني اولين سرويس فارسي  زبان ارائه وبلاگ فارسي، رسما سال 81 به همت و ابتكار چند نفر از بچه هاي دانشگاه خواجه نصير راه افتاد. پرشين بلاگ با يك شروع خوب و انفجاري توانست مخاطبان فراواني را در همان ابتداي راه پيدا كند، به طوري كه الان عنوان بزرگ ترين مجمع مجازي فارسي زبانان و اولين سرويس دهندة وبلاگ فارسي را يدك مي كشد. با شروع كار پرشين بلاگ، سرويس دهنده هاي ديگر هم به اين عرصه اضافه شدند.

آپ تو ديت (up to date): به روزكردن، يادداشت جديد نوشتن.
تارعنكبوت بستن: دير به دير به روزكردن، يادداشت قديمي داشتن.
به روز بودن: مراجعه كنيد به آپ  تو ديت.
پست: هر يادداشت كه ارسال مي شود را پست گويند.
لينك دادن: ثبت آدرس وبلاگ يا سايتي ديگر در وبلاگ خود، به طوري كه قابليت رجوع به آن وجود داشته باشد .
بلاگ (blog): انگليسي ها وبلاگ خلاصه شده را مي گويند بلاگ.
كامنت (comment): نظر يا پيشنهاد يا مطلب خاصي كه بازديدكننده وبلاگ براي نويسنده در قسمت مخصوص مي نويسد.
بلاگر (blogger): نويسنده وبلاگ، صاحب وبلاگ.
وب مستر (Webmaster): مراجعه كنيد به بلاگر.
كامنت دوني: اين تركيب، واژه كاملا ابداعي بلاگرها است و از واژه اي با عنوان comment place آمده است؛ يعني همان محل كامنت گذاشتن.