در رزمايش پيامبر اعظمصيك هواپيماي بدون سرنشين كشورمان بالاي سر ناوهاي آمريكايي در خليج فارس رفت و از آن ها فيلم برداري كرد تا نشان دهد كه ايران به اين فن آوري پيش رفته نظامي دست يافته است
مهدي پورصفا
گذشت آن زماني كه براي چهار تا موشك بايد n ميليون دلار مي داديم. حالا حتي اگر خود رونالد ريگان هم از توي قبر بلند بشود، نمي تواند باور كند كه ما به يك همچين جايي رسيديم. داستان از اين قرار است كه در مانور پيامبر اعظم در درياي عمان، يكي از كاركنان ناو هواپيمابر يو.اس.اس، ريگان، متعلق به ناوگان پنجم نيروي دريايي آمريكا، زماني كه داشت براي خودش روي عرشه ول مي گشت، يك هو متوجه هواپيماي كوچكي شد كه زاغ سياه آن ها را چوب مي زد و هيچ كدام از ناوهاي اسكورت كننده نيز متوجه آن نبودند. او سريع به فرمانده ناو هواپيمابر اطلاع داد. ولي قبل از اين كه كسي كاري كند، هواپيما ناپديد شده بود.
بله، يكي از هواپيماهاي بدون سرنشين نيروي دريايي سپاه، توانست به مدت هفت دقيقه، از اين ناو هواپيمابر فيلم برداري كند. همين اتفاق بهانه اي شد تا ما به سراغ هواپيماهاي بدون سرنشين ساخت ايران برويم تا شما بيشتر با دستاوردهاي نيروهاي نظامي ايران آشنا شويد.
اولين استفادة عملي از هواپيماهاي كوچك بي سرنشين به دوران جنگ جهاني دوم بازمي گردد، زماني كه هواپيماهاي آلماني در بمباران انگلستان، براي منحرف كردن رادارها از هواپيماهاي كوچك پرنده استفاده مي كردند.
اولين درگيري بعد از جنگ جهاني دوم كه در آن از هواپيماهاي بدون سرنشين به طور گسترده استفاده شد، جنگ ويتنام بود. در اين جنگ ما اولين بار شاهد به كار گيري هواپيماهاي بدون سرنشين با موتور هستيم كه براي شناسايي مواضع دشمن از آن ها استفاده مي شد. مانند BQM-154 ساخت تله داين. اما مهم ترين جنگي كه تا به حال شاهد قدرت نمايي هواپيماهاي بي سرنشين بوده است، جنگ اول خليج فارس بود. در اين جنگ هواپيماي بي سرنشيني مانند پوينتر، پايونير، تالدو با شناسايي مواضع نيروهاي عراقي و هدايت آتش نيروهاي آمريكايي، نقش مهمي در پيروزي سريع نيروهاي آمريكايي داشتند. هم اكنون تمام كشورهاي دنيا با درك اهميت هواپيماهاي بي سرنشين، سرمايه گذاري بالايي را در اين زمينه آغاز كرده اند. شايد مهم ترين دلايلي كه سرمايه گذاري بالا در مورد هواپيماهاي بي سرنشين را توجيه مي كند اين باشد كه استفاده از آن ها، هيچ گونه خطري براي نيروهاي انساني ندارد. به علاوه از آن ها براي اجراي مأموريت هاي شناسايي، جنگ الكترونيك، و ارزيابي خسارت هاي پس از حمله مي توان استفاده كرد. قيمت ارزان، امكان مانور زياد، و احتمال ضعيف رديابي شدن، از مهم ترين مزاياي اين هواپيماها هستند. البته اين هواپيماها مستقل عمل نمي كنند. بلكه مجموعه اي مفصل از تشكيلات كنترل زميني، ايستگاه هاي برنامه ريزي مأموريت، تجهيزات بازيافت و پرتاب و... آن ها را حمايت مي كند. هر چند بيشتر اين هواپيماها براي مقاصد اولية نظامي ساخته مي شود ولي امكان بازاريابي آن ها براي اهداف غير نظامي مانند تعيين خسارت بلاياي طبيعي، مراقبت از مرزها و... وجود دارد.
|
|
|
مهاجر۲
جنگ هشت سالة عراق عليه ايران، زمينة بروز بسياري از خلاقيت ها و نوآوري ها را براي نيروهاي مسلح ايران فراهم كرد. يكي از اين نوآوري ها، ساخت هواپيماهاي بدون سرنشين بود. ايران كه با تحريم همه جانبة كشورهاي صاحب فن آوري روبه رو بود، براي تأمين نياز خود به تجهيزات جمع آوري اطلاعات، به ساخت پرنده هاي بدون سرنشين روي آورد. پرندة مهاجر،۲ نتيجة همان دوران بود. اين پرندة بي سرنشين براي شناسايي و مراقبت با توانايي ارسال زندة اطلاعات پروازي و تصاوير دريافتي به ايستگاه كنترل زميني ساخته شده است. حداكثر سرعت اين هواپيماي بي سرنشين 200 كيلومتر در ساعت است و 90 دقيقه در هوا مي ماند. اين هواپيما به طور كامل از كامپوزيت ساخته شده است و كامپوزيت ها موادي سبك و مقاوم هستند. اين هواپيما تا 11 هزار پا (حدود 4 هزار متر) ارتفاع مي گيرد و تا 50 كيلومتري تصوير مي فرستد.
فراز۲
اين هواپيماي بي سرنشين كوچك براي شناسايي مناطق جلوي ميدان نيرو توسط نيروهاي پيشرو ساخته شده است. اين دسته از هواپيماها بايد وزن سبكي داشته باشند تا به همراه تجهيزات آن، قابل حمل توسط كوله باشند. هواپيماي فراز،۲ يك هواپيماي كوچك بدون سرنشين است كه توسط دست پرتاب مي شود و مي توان آن را در يك كوله پشتي قرار داد. رقيب مشابه آمريكايي اين هواپيما Pointer است. فراز،۲يك موتور الكتريكي دارد كه حداكثر سرعت آن را به 90 كيلومتر در ساعت مي رساند و تا شعاع ده كيلومتري مي تواند تصاوير زنده را به يك كامپيوتر بفرستد. سقف ارتفاع اين هواپيما 3 هزار متر است و از يك دوربين تلويزيون روزبين (سياه و سفيد) استفاده مي كند. مداومت پروازي اين هواپيما نيم ساعت است.
صاعقه۲
اين پرنده بدون سرنشين جزو دستة آماج پرنده است. اين پرنده ها وظيفه دارند با پرواز روي آسمان دشمن، آتش پدافند هوايي را به خود جلب كنند. همچنين اين هواپيماها براي افزايش مهارت كاركنان پدافند هوايي به عنوان هدف براي موشك ها و توپ هاي زميني مورد استفاده قرار مي گيرند. هواپيماي بدون سرنشين صاعقه۲ نيز جزو همين دسته است. اين هواپيما با حداكثر سرعت 250 كيلومتر در ساعت مي تواند تا ارتفاع 11هزار پايي و به مدت بيش از 90 دقيقه پرواز كند. هواپيماهاي صاعقه۲ و مهاجر۲ هر دو در شركت هاي تابعة سازمان هوايي ايران و زيرنظر وزارت دفاع ساخته شده است.
هدهد
اين هواپيماي بدون سرنشين يكي از پيشرفته ترين محصولات نظامي ايران است. اين هواپيماي كوچك و باارزش مثل مهاجر۲ به منظور شناسايي مواضع دشمن، ساخته شده است. ولي توانايي مداومت پروازي آن به طور قابل توجهي از مهاجر۲ بيشتر است. هواپيماي بدون سرنشين هد هد از يك موتور پيستوني دو زمانه نيرو مي گيرد و توانايي پرتاب از روي منجنيق و يا برخاستن استاندارد از روي چرخ را دارد. اين هواپيما براي جمع آوري اطلاعات خود به يك دوربين تلويزيوني روز بين و همچنين يك گيرنده ديد در شب مجهز است. حداكثر سرعت اين هواپيما، 250 كيلومتر بر ساعت است و سقف پرواز آن به 15000 پا مي رسد و مداومت پروازي آن بيش از 7 ساعت است.
