وقت، وقتِ حساب كتاب است. كار يك چرتكة كوچك و يك دو دو تا چهار تاي سرانگشتي و ذهني هم نيست. صحبت يك سال است. 365 روز 24 ساعته كه تمام ثانيه ها و لحظه هايش را براي گناه يا ثواب فرصت داشتيد. بنشينيد سنگ هايتان را با خودتان وا بكنيد. خوبي ها و كارهاي درست حسابي را فعلا بگذاريد كنار. وقت مغرور شدن به آن ها نيست. فقط يك كوچولو حواستان به شان باشد تا در سال جديد (بعد از شب قدرتان) هم آن ها را ادامه بدهيد. ضمنا يادتان نرود تا بتوانيد امسال بهترشان كنيد. ولي يك دانه از خطاها و ضررهاي روحي و معنوي را كه تو اين يك سال به خودتان زده ايد، زير سبيلي رد نكنيد. موضوع خيلي جدي است؛ شب قدر است. گناه ها و اشتباه ها را با هم جمع بزنيد. حالا يك شب تا صبح وقت داريد. لازم نيست عزا بگيريد و ننه من غريبم بازي در بياوريد. فقط با خودتان قرار بگذاريد كه اين دفعه يك فكر اساسي به حال خودتان مي كنيد. اين ها فقط بعضي از گناه هايي است كه بايد حواسمان بيشتر به آن ها باشد.
با خودتان روراست باشيد و نزديك به واقعيت حدس بزنيد.
هيچ فرمول خاصي در كار نيست. كافي است فقط به عددها نگاه كنيد. حالا به خودتان قول مي دهيد؟
۱ - لاف و خالي بندي هم حساب است
۲ - امانتدار خوبي نبودن براي راز يا مال مردم