احسان ناظم بكايي-مهدي پورصفا
طبق معمول هر سال، اين روزها سران و مقامات كشورهاي مختلف به مجمع عمومي سازمان ملل رفتند تا سخنراني كنند. اين كه سازمان ملل در اين همه سال چه گلي به سر جهان زده، همه مي دانند كه هيچي. ولي هر چه نداشته باشد، براي 50 هزار كارمند و هزاران نفر حافظ صلح ديگر، آب و نان خوبي دارد. سازمان ملل، 6 ركن اصلي دارد و هر ركنش هم كلي شاخه. (بالاخره آن 50 هزار نفر بايد بينشان تقسيم كار باشد!) اما بين اين اركان، مجمع عمومي چيز ديگري است. در عرض يك ماه (از اواخر شهريور تا اواخر مهر) همة آدم  معروف ها در زير يك سقف جمع مي شوند، حرف مي زنند، مذاكره مي كنند و به هم بد و بيراه سياسي مي گويند و خلاصه خيلي شلوغ است. امسال رئيس جمهور كشورمان به همراه 121 رئيس جمهور ديگر در شصت و يكمين جلسة مجمع عمومي حاضر شد. به همين بهانه رفتيم سراغ چيزهاي حاشيه اي از سازمان بي در و پيكر ملل كه بعد از فيفا، پرعضوترين سازمان جهاني است. طبقه بندي ها، سازمان  هاي مرتبط و آمار و ارقام اين نهاد بين المللي، چيزهاي حوصله سر بري بود كه بي خيالش شديم.

بعد از پيروزي انقلاب، مجمع عمومي، شش بار ميزبان چهار دولتمرد جمهوري اسلامي بوده است.
شهيد محمد علي رجايي
او موقعي به سازمان مي رود كه ايران به دليل اعدام هاي انقلابي، متهم به خشونت افـــراطي اســت.محمدعلي رجــايـي، كفش و جورابش را از پا مي كند. كف پايش را نشان مي دهد و مي گويد: ما خودمان قرباني شكنجه ايم و كسي را شكنجه نمي كنيم.
رجايي اولين و آخرين نخست وزير جمهوري اسلامي است كه در مجمع سخنراني مي كند و چند ماه بعد قرباني خشونت مي شود.
آيت الله سيد علي خامنه اي
دو ماه بعد از تصويب قطعنامه 598، آيـــــت الله سيدعلي خامنـه اي در ششــمـــين ســال ريـاســـت جمــهوري شان راهي سازمان ملل مــــي شـــوند. 31شهريور 1366، ايشان با سخنراني در مجمع عمومي، علل وقوع جنگ را عنوان و به شدت از آمريكا انتقاد كردند.
حجت الاسلام والمسلمين سيد محمد خاتمي
آيت الله هاشمي رفســنجانــي، در 8سـال ريــاســت جــمهوري  اش سري به سازمان ملل نزد. تا حدود 10 سال، خبري از حـضــور رئيــس جمهور ايران در مجمع نيست. اما حجت الاسلام والمسلمين سيدمحمد خاتمي دو بار در مجمع سخنراني مي كند. طرح گفت  و گوي تمدن هاي او باعث مي شود تا سازمان ملل، سال 2001 را سال گفت و گوي تمدن ها اعلام كند. خاتمي بعد از رياست جمهوري هم جزو چهره هاي مورد توجه سازمان ملل است.
دكتر محمود احمدي نژاد
رئيــس جـمهــور اصـول گراي ايران، دو سال پي در پي است كه در مجمع سخنراني مي كند. دكـتر مـــحمــود احمدي نژاد امسال به عنوان سومين سخنران، خواستار تغيير ساختار شوراي امنيت شد.

همان سالي كه جنگ جهاني دوم تمام شد، كشورهاي پيروز جنگ، سازمان ملل متحد را درست كردند. محل اوليه آن هم در لندن بود و در منشور آن آوردند فقط ما ـ  آمريكا، شوروي، فرانسه، انگليس، چين ـ حق تصميم گيري نهايي را داريم. يك سال بعد، راكفلر يهودي، زميني را در مانهاتان نيويورك به اين سازمان هديه كرد. ساخت ساختمان، حدود 5 سال طول كشيد و با 65 ميليون دلار ساخته شد. معمار آن، اسكار ني مه ير برزيلي بود و نظارت بر طرح به عهدة والاس هريسون آمريكايي و هيأت مشاور از 10 كشور ديگر. اولين جلسة مجمع عمومي هم در 1952 برگزار شد.
به غير از مجمع عمومي، سازمان ملل 5 ركن ديگر هم دارد: شوراي امنيت (5 عضو دائم + 10 عضو غيردائم)، ديوان دادگستري در لاهة هلند، دبيرخانه (همين برج بلند) ، شوراي اقتصادي (54 عضو)، شوراي قيموميت (كجا، دست كي باشد!)

همة كشورهاي عضو، چيزهايي كه براي خودشان ارزشمند است را به سازمان، هديه كرده اند. اين چيزها در موزه، كتابخانه و يا سالن هاي سازمان نگهداري مي شوند. ايران هم، 4 يادگاري در سازمان ملل دارد. مهم ترين يادگاري ما، كتيبه اي از شعر بني آدم اعضاي يكديگرند از سعدي است كه به سر در ورودي تالار ملل (Hall of Nation) نصب شده و 4 مصراع دارد. در سال 1331،دكتر محمد مصدق نخست وزير وقت هم فرشي را هديه كرد كه به دليل قرار گرفتن در برابر آفتاب، مقداري فرسوده شده است (سمت چپ)، محمد خاتمي هم در دوران رياست جمهوري اش، نمونه ساخته شده از روي لوح حقوق بشر كورش را هديه كرد. (اصل لوح در موزة بريتانيا نگهداري مي شود.) آخرين و جديدترين هدية ايران يك فرش 25متر مربعي است كه شعر بني آدم... با طلاي ناب، وسط آن بافته شده و در هر سانتي مترش 200 گره وجود دارد. اين فرش، هم اكنون در سالن ملاقات ها نصب شده است (سمت راست).

اعتراض با لنگه كفش
رئيس جمهور كچل شوروي، 12 اكتبر 1960 در مجمع عمومي سازمان ملل، حاضر مــــي شـــــود. نيكيتا خروشچف، حسابي قاتي دارد. دو بار كفش اش را در مي آورد و روي ميز مي كوبد تا جلوي حرف زدن كسي را كه پشت تريبون سخنراني رفته و به شوروي كمونيستي بد و بيراه مي گويد بگيرد. خروشچف، چند بار داد و فرياد مي كند و آمريكايي ها را تهديد مي كند كه همه شان را نابود خواهد كرد. ديدار خروشچف از سازمان ملل باعث مي شود تا كفش هاي او تاريخي تر و در نتيجه قيمتي تر شوند.
شاخة زيتون آوردم
اين ديگر آخر رمــانتيــك بازي است. ياسر عرفات، 13نوامبر 1974 براي اولين بار به مجمع عمومي مي آيد. او با لباس نظامي در حالي كه يك شاخة زيتون دستش است، سخنراني مي كند. خيلي رمانتيك و با صداي لرزان: من با شاخة زيتون و سلاح يك جنگجوي آزادي خواه آمده ام. نگذاريد شاخة زيتون از دستم بيفتد. عرفات آن قدر از اين اداواطوار ها در آورد كه وقتي مرد، هم فلسطيني ها خوشحال شدند و هم صهيونيست ها. فلسطيني ها مي توانستند بدون مشكل، مبارزه كنند و اسرائيلي ها هم راحت تر مي توانستند شاخة زيتون را با خون، آبياري كنند.
دستمال بر ساعت
اجلــاس هـــزارة مجــمع عمومي اســت. هــمــة كله گنده ها جمع هستند. نوبت به فيــدل كـاســترو مي رسد. تن همه مي لرزد: اين اگر مــيـكروفن گــير بياورد، تا هفت سال سخنراني نكند، ول نمي كند. رهبر كوبا پشت تريبون مي رود. از جيبش دستمالي را بيرون مي آورد و روي مانيتوري كه روي ميز است مي اندازد. زمان سخنراني 5 دقيقه اي هر نفر را اين مانيتور نشان مي دهد. قلب شركت كننده ها مي ريزد پايين. 5 دقيقه بعد، كاسترو به خوبي و خوشي حرفش را تمام مي كند. دستمالش را بر مي دارد و لبخندزنان مي رود.
كشتن براي صلح
سال 1953 است و سازمان ملل، خيلي بچه است. آيز نهاور رئيس جمهور آمريكا، در مجمع سخنراني مي كند. او خيلي دلسوزانه مي گويد: آره، اين درست كه ما هيروشيما و سكنه اش را با بمب اتم، پودر كرديم. ولي اين دانش، ديگر در انحصار ما نيست و ممكن است بقيه كارهاي بد بدي با انرژي اتمي بكنند. حرف هاي جگر خراش آيز نهاور كه به اتم براي صلح معروف است، باعث مي شود سازمان انرژي اتمي درست شود و الان به ما بند كند.

تا به حال هفت نفر، دبير كل سازمان ملل شده اند. دبير كل ها بيشتر جنبة تزئيني دارند و جز ابراز نگراني و تأسف، كاري ندارند. طريقة انتخاب آن ها هم اين است كه اعضاي شوراي امنيت يكي را پشت در بسته انتخاب مي كنند و در مجمع عمومي بايد به او رأي بدهند! امسال دورة دوم عنان هم تمام مي شود. بايد ديد كله  گنده ها با كي حال مي كنند تا رئيس اش كنند.