گل پيچ امين الدوله:پيچ امين الدوله (Lonicera) از خانوادة، كاپريفولياسه (Caprifoliacea) و جزو گياهان بالارونده و متداول قديمي بود. (احتمالا عهد قجري است. دست كم بامداد خمار پر بود از پيچيدن بوي گل امين الدوله در بيني دختر تاجر قاجاري كه خاطرخواه نجار سرگذر بود.) اين گل و در خانه ها براي پوشش آلاچيق ها و داربست هاي چوبي استفاده مي شد. مي گويند امين الدوله صدراعظم ايران در دوران قاجار، اين گل را به ايران آورده است و به نامش هم مانده است. اسم اصلي آن لوني سرا است. براي جلوگيري از ريزش خاك و سبز كردن خاك، مورد استفاده قرار مي گيرد. اين درختچه، رونده است. يعني بر سطح خاك تا مي تواند رشد مي كند و اساسي به آفتاب، خاك غني و آب فراوان نياز دارد. پس فكر آپارتمان نشين كردن آن نباشيد.
|
|
|
گل كاغذي: (Bougainvillea) جنسي از گياهان تيرة نيكتاژينه ها (Nyctaginees) است. چيزي كه اين گل را مورد توجه قرار داده برگچه هاي صورتي، بنفش، قرمز، زرد طلايي و سفيدي است كه گل، آن را احاطه كرده است، وگرنه خود گل هاي آن، چندان جالب نيست. در جنوبِ ايران، اغلب ديوارها و سردرِ منازل به وسيلة اين درختچه پوشيده شده كه در اوايل فروردين و اواسط پاييز گل مي دهد. (بيشتر باغچه هاي شيراز پوشيده از گل هاي كاغذي است.) در نقاط سردسير بايد گلدان هاي كاغذي را از اواخر مهرماه به داخل گلخانه برد، چون در مقابل سرما مقاومت ندارند. البته اگر هم در زمستان به آن آب زيادي بدهند، ريشه اش مي پوسد. زمستان ها بايد كمي به بوته هاي گل كاغذي استراحت داد. اگر گلدان ها در منزل است، محل نسبتا خنكي را براي آن انتخاب كنيد و خيلي كم به آن آب بدهيد. معمولا بعد از استراحت زمستانه بايد گلدان ها را در محلي آفتابگير قرار داد. در اسفند، فروردين و ارديبهشت، گلدان هايتان پر از گل هاي كاغذي مي شود. گل كاغذي در مهرماه نيز گل فراواني مي دهد. با اين حال نمي شود به ماندگاري شان در خانه، اميد زيادي داشت. چون به نور شديد نياز دارند و اغلب بعد از انتقال گلدان از گلخانه به داخل منازل، گل ها مي ريزد.
|
|
|
گل كنگر : نام ديگر اين گياه آركيشو است. اگر حسابي گل و لاي چسبيده به آن را پاك كنيد و خوب بجوشانيد و با ماست قاتي كنيد، ضمنا براي جا افتادن اش هم از گذشت زمان و يخچال كمك بگيريد، تقريبا يادتان مي رود كه گل است. اگرچه سر و ريخت آنچناني ندارد. اگر به قباي نوشابه هاي۲۰۰ ميلي ليتري دوهزار توماني انرژي زا برنخورد، اتفاقا نيروزا است و باز هم اتفاقا اوضاع كبدتان را روبه راه مي كند. هضم كننده هم هست.
خرزهره: اتفاقا ظاهر جذابي دارد و بيشتر هم در منطقه هاي گرم و البته كنار دريا رشد مي كند. در شمال خودمان، نمونه هاي مختلف اش به رنگ هاي سفيد، قرمز و طيفي از صورتي است و در ضمن، ضد پشه است. تا 6 متر هم ممكن است قد بكشد. گلريزانش از اواخر ارديبهشت تا روزهاي نگران كنندة تمام شدن تابستان است. آسان ترين راه زياد كردنش، قلمه زدن است. قلمه ها را در تابستان ببريد و در خاك و شن يا در بطري آب نگه داريد. خيلي زود ريشه دار مي شوند و مي توانيد در گلدان يا باغچه بكاريد.
|
|
|
گل نسترن: بر خلاف جنس لطيف، اين يكي حقيقتا در شكنندگي و ظرافت لنگه ندارد. اگر چندان براي دسته گل و مهماني مناسب نيست، در عوض خاصيتِ درماني دارد. هم براي تقويت مو مناسب است، هم ويتامين سي دارد و هم گلابش چند ساعتي حواس مهمان هاي تازه از سفر رسيده را از كند و كاو در اوضاع زندگي خصوصي تان، به بحث در مورد خنك شدن دل و اندرون، گلاب هاي شيراز و جنس اصل و مارك تقلبي گرم مي كند. دم كرده اش هم براي كم رنگ كردن خستگي و سر حال آوردن چانة دوستان مؤثر است. گل دهي اين گياه از اواسط ارديبهشت شروع مي شود و تا آخر پاييز ادامه دارد. اگر خودتان شخصا براي تهيه اش اقدام كنيد دردسر بيشتري دارد، با نتيجه اي بهتر. معمولا عرق گياهي آن در عطاري ها خيلي رقيق است.
|
|
|
گل گاوزبان:گل هاي آبي ـ بنفش اش را خشك مي كنند و اگر كلاسيك ـ ادبياتي باشيم در هنگامة دشوار زندگي به كار مي بندند. اگر بي شيله پيله تر باشيم، به سادگي در روزهاي بي حوصلگي، افسردگي، اعصاب كش آمده و لب و لوچة آويزان، دم مي كنند و سر مي كشند. فشار خون را بالا مي برد و آرام بخش است. در سرماخوردگي يا برونشيت، سرفه و آبريزش بيني هم اعتماد به سنت هاي كارگشاي قديمي را بالا مي برد. گل گاوزبان با ليمو اماني و سنبل الطيب (يا تيو، صحتش در دست بررسي است) هم دم مي شود. تب بر است. هم در دامنة كوه ها بي خبر مي رويد، هم كاملا با قصد قبلي و گلخانه اي توليد مي شود. فصل گل دهي اين گياه، از اواسط ارديبهشت ماه تا پايان خرداد ماه است.