|
كوش آداسي... يك نفر!
آژانس هاي مسافرتي هميشه يك نام عجيب و غريب توي قوطي دارند حالا كه پرواز مستقيم آنتاليا لغو شده جاهاي ديگري مد شده است
|
|
|
ويزيتورها كارشان را خوب بلدند. آن ها سه سوته مي فهمند شما دنبال چه امكاناتي در سفرتان مي گرديد و مي روند سراغ كيس مناسب
ايمان جليلي
تابستان كه شروع مي شود، آدم هوس مسافرت رفتنش مي گيرد. اصلا تابستان جان مي دهد براي اين كه رفيق رفقا را جمع كني و بروي يك گوشه اي براي تفريح. كنار ساحلي، وسط جنگلي، پاي كوهي، جايي؛ بي خيال از كار و درس و دانشگاه و غم و غصه هايش. خيلي ها براي سفر كردن هدف دارند. يعني مي دانند كه در طول اين 8-7 روز مي خواهند چه كار بكنند و روي همين دانايي گزينه هاي مختلف را انتخاب مي كنند. وقتي بحث انتخاب پيش مي آيد، يكهو سر و كلة آژانس هاي مسافرتي هم پيدا مي شود. دفترهايي كه تا دلتان بخواهد برايتان از سير تا پياز شهرها و كشورهاي مختلف مي گويند و اين قدر بالا پايين مي كنند تا بالاخره شما را بفرستند همان جايي كه توي ابر بالاي كله تان تصورش را داشتيد.
اگر نگاهي به نيازمندي هاي يك روزنامه بيندازيد، مي بينيد كه دور و برتان پر است از اين آژانس ها با پيشنهادهاي جور واجور هفته هاي اول تابستان. لاي هر روزنامه و مجله اي را كه بازكني، پر است از تبليغات تورهاي تابستاني. اگر كمي به رنگ و لعاب و ابعاد و اندازة تبليغات آژانس هاي مسافرتي توجه كرده باشيد، مي بينيد كه بيشترشان رفته اند سراغ تورهاي خارج از كشور؛ تورهايي كه بيشترشان شما را به گوشه و كنار دنيا خواهند برد؛ به جاهايي كه حتي اسمشان را هم نشنيده ايد. دليلش هم روشن است. اين روزها اين قدر خرج و مخارج سفرهاي داخلي زياد شده كه تقريبا با بعضي نمونه هاي خارجي برابري مي كند. براي همين خيلي ها ترجيح مي دهند كه به قول معروف، جاهاي نديده را ببينند.
در واقع مي خواهند، هم سير و سياحتي در خارجه كرده باشند و هم از مزاياي خارج رفتن براي پز دادن جلوي در و همسايه استفاده كنند. البته اين در مورد كساني كه در برنامة زندگي شان از همان بدو تولد، سالي يك بار خارج رفتن منظور شده، صدق نمي كند. طرف صحبت ما همين عابرين پيادة توي كوچه و خيابان هستند.
حواستان به مد باشد
براي مسافرت رفتن هم مد وجود دارد. حتما مي دانيد وقتي يك چيزي مد شود، همة ملت يك جورهايي دنبالش مي روند. تا پارسال آنتاليا از آن جاهايي بود كه رفتنش مد شده بود. براي همين هم تبليغات آژانس هاي مسافرتي حسابي روي آن زوم بود. يعني شما صفحه اي را پيدا نمي كرديد كه يك تيتر درشت با عنوان آنتاليا با شرايط ويژه نداشته باشد. يكي از خاصيت هاي توي بورس افتادن يك منطقه اين است كه اين اتفاق رقابت عجيبي بين شركت هاي سياحتي راه مي اندازد و اين رقابت، نوسان قيمت را حسابي زياد مي كند. به اين معنا كه شما مي توانيد شرايط را با جيبتان هماهنگ كنيد و به هر قيمتي كه شده خودتان را به سفر برسانيد.
اما از وقتي كه بنا به دلايلي كه خيلي هم معلوم نيست، پرواز مستقيم از ايران به آنتاليا لغو شد، قيمت تورهايي كه به اين منطقه اختصاص داشتند، به طور محسوسي بالا رفت. به همين دليل است كه امسال در تبليغات مختلف، ديگر نام آنتاليا را به درشتي سابق نمي بينيد. اما آژانس هاي گردشگري هميشه يك نام عجيب و غريب توي قوطي دارند كه به محض كمرنگ شدن نام قبلي، آن را رو مي كنند: كوش آداسي مد جديدي است كه امسال راه افتاده.
گشت با لب درياي اضافه
همان اوايل گزارش گفتيم كه ملت از مسافرت رفتنشان هدف دارند. يك عده دوست دارند جايي بروند كه يك فضاي ساكت و آرام داشته باشد و آن ها بتوانند چند روزي را با خيال راحت بخوابند و استراحت كنند. اما يك عدة ديگر جاهاي شلوغ را مي پسندند. جايي كه بشود از صبح تا شب بالا و پايين پريد و توي سر هم زد. بعضي ها هم مي روند مسافرت تا يك جاي نديده را ببينند و از زيبايي اش قند توي دلشان آب بشود. اين علاقه مندي ها توي انتخاب مكان هاي مختلف، از طرف آژانس هاي مسافرتي به شدت مؤثر است. خيلي از آژانس ها به محض مراجعه، از شما مي پرسند كه هدفتان از مسافرت چيست و بعد به قول خودشان Option هاي مختلف را نشانتان مي دهند.
كوش آداسي از لحاظ موقعيت جغرافيايي و امكانات تفريحي به شدت شبيه آنتاليا است. شايد تفاوت عمده اش اين باشد كه هنوز به اندازة آنتاليا معروف نشده و توصيفش به گوش همه نرسيده است. احتمالا به همين خاطر هم هست كه ويزيتورهاي تورهاي مسافرتي حسابي برايش تبليغ مي كنند: كوش آداسي الان توي بورس است. واقعا جاي قشنگي است. بزرگ ترين پارك آبي دنيا را دارد و پر است از اروپايي هايي كه براي تفريح مي آيند آن جا. خانم ويزيتور ادامه مي دهد: آداسي ساحل بسيار زيبايي دارد و از همه مهم تر يك خيابان كه از سر تا ته اش پر است از هتل و مراكز تفريحي! و بعد نوبت بررسي شرايط مالي شما و درآوردن قيمت است: ما شما را با هواپيمايي مي فرستيم كه 131 صندلي VIP دارد. يعني اين قدر شيك و نو است كه خودتان بايد روكش صندلي هايش را باز كنيد. همة اين ها براي اين است كه به اين نتيجه برسيم كه قيمت چنين توري براي 6 شب و 7 روز اقامت در يك هتل 5 ستاره چيزي حدود 890 هزار تومان است.
از حق نبايد گذشت؛ اين ويزيتورها كارشان را خيلي خوب انجام مي دهند. آن ها معمولا آدم شناس هاي قابلي هستند و سه سوته مي فهمند كه شما دنبال چه امكاناتي در سفرتان مي گرديد و صاف مي روند سراغ كيس مناسب.
در ميان گُرجي ها
مردم تفليس خوابش را هم نمي ديدند كه يك روزي شهرشان براي توريست ها جذابيت پيدا كند. به خود شما هم اگر بگويند گرجستان كشور فوق العاده اي است و جاهاي ديدني زيادي دارد، تعجب مي كنيد. اما كشورهاي حاشية درياي خزر و جمهوري هاي تازه استقلال يافتة آن دور و بر، بدجوري توي بورس هستند. مناسب بودن قيمت، بهترين دليل براي انتخاب اين كشورها است. ضمن اين كه بين ايران و اين جمهوري ها راه زميني وجود دارد و اين كلي در كاهش هزينه ها مؤثر است. البته جاهايي مثل گرجستان، ارمنستان، باكو و نخجوان واقعا جذابيت هاي آنچناني ندارند. اما خب وقتي مي شود با حدود 120 تا 250 هزار تومان سر و ته يك سفر چهار روزه را هم آورد، معلوم است كه اين كشورها طالب زيادي پيدا خواهند كرد.
لازمة جذب توريست براي كشورهاي درپيتي مثل گرجستان، چرب زباني است. بعضي از اين آژانس ها آنچنان دربارة سواحل طلايي گرجستان و مكان هاي ديدني تفليس حرف مي زنند كه آدم فكر مي كند يك بهشت گمشده دو وجب آن طرف تر قايم شده. آن ها براي پايين تر آوردن نرخ تورها، معمولا از هتل هاي دو، سه يا نهايتا چهارستاره از نوع b استفاده مي كنند. حتي بعضي هايشان به جاي هتل، اتاق در اختيار شما قرار مي دهند. اين در حالي است كه وقتي در حال پرزنت كردنتان هستند، عمرا در اين باره حرفي بزنند. فقط چند تا اسم عجيب و غريب براي هتل هاي محل اقامتتان رديف مي كنند كه فكر كنيد جاي خفني خواهيد رفت.
مك دو نالد حلال مشكلات
شهرهاي تركيه هنوز هم مشتري هاي زيادي دارند. بعد از كوش آداسي و آنتاليا، استانبول، آنكارا و بدروم بيشترين حجم تبليغات را به خودشان اختصاص مي دهند. از لحاظ قيمت هم تورهاي تركيه ارزان تر از بقية تورها با كيفيت مشابه است. بيشتر آژانس هاي سياحتي ايراني، در تركيه شعبه دارند و از اين طريق مي توانند حسابي در هزينه هايشان صرفه جويي كنند. ضمن اين كه پروازهايي كه به سمت تركيه مي روند، اكثرا چارتر هستند و اين امكان، قيمت بليت را هم پايين مي آورد. ضمن اين كه تركيه علاوه بر جاذبه هاي توريستي، از نظر تجاري هم كشور مناسبي براي خريد به حساب مي آيد. بنابراين مي شود حدس زد كه مشتريان سفر به آنكارا و استانبول، بيشتر كساني باشند كه اهل خريد هستند. بعد از تركيه، كشورهاي شرق آسيا طرفداران زيادي پيدا مي كنند. مالزي، سنگاپور و تايلند و بعد از آن ها چين و مالديو. در اين ميان، تايلند چندان ديدني نيست، ولي آن جا هم خاصيتي دارد كه ملت را وسوسه مي كند. تور تايلند، تور به نسبت ارزاني است، چون هزينة سه شب و چهار روز اقامت در يك هتل چهارستاره اش چيزي بين 400 تا 600 هزار تومان درمي آيد. البته خيلي از شركت هاي توريستي براي مشتريانشان در تايلند، جا رزرو نمي كنند و هزينة تور آن ها بابت گرفتن ويزا و بليت هواپيما است. اين هم به دليل همان خاصيتي است كه تايلند دارد. مالزي و سنگاپور كشورهايي ديدني هستند، ولي سفر به اين كشورها، به نسبت تايلند گران تر درمي آيد؛ شايد چيزي دور و بر 800 تا 900 هزار تومان براي 5 شب.
چين مورد مناسبي براي مايه دارها است. كساني كه عاشق كارهاي متفاوت هستند و پولش را هم دارند. سفر به چين حدود 5/1 تا 2 ميليون تومان خرج برمي دارد. ضمن اين كه در طول اين سفر، شما بايد با غذاهاي اجق وجق چيني ها كنار بياييد. البته بعضي از آژانس ها قبل از سفر به شما قول مي دهند كه حواسشان به خورد و خوراكتان باشد و مشكل را با ساندويچ هاي مك دونالد حل كنند. ولي اين هم از آن حرف هايي است كه در ردة وعدة سر خرمن به حساب مي آيد. ابتكار جديد شركت هاي توريستي، راه انداختن تور روسيه ـ چين است. اين طوري شما به جاي اين كه 7 روز در چين بمانيد، سه روز در روسيه هستيد و چهار روز در چين. اين يك استراتژي
Win Win است. چون هم خرج شما پايين مي آيد، هم شركت فرستندة شما. تور روسيه ـ چين 7 روزه حدود 1 ميليون تومان برايتان آب مي خورد. البته در بين كشورهاي آسيايي، دوبي هم همچنان پرطرفدار است. نزديكي راه، قيمت مناسب و امكان خريد، دليل اصلي هجوم مردم به دوبي است. البته در آگهي هاي آژانس هاي توريستي، معمولا به جاي دوبي مي نويسند آب هاي نيلگون خليج فارس . اين هم از آن كارهايي است كه فلسفه اش معلوم نيست!
وقتي خوشي زير دل آدم مي زند
در تبليغات اين روزها، اسم چند كشور جديد به چشم مي خورد. جاهايي كه شايد خواب سفر به آن جا را هم نمي ديديم. كنيا(!)، مكزيك و تونس، پروژه هاي جديد آژانس ها هستند. طبيعي است كه با توجه به دوري راه، قيمت اين تورها هم بالا باشد. اما عجيب ترين نكته دربارة اين پروژه هاي جديد، اين است كه واقعا چه كسي در چلة گرماي تابستان مي رود كنيا يا تونس؟ اگر اين سؤال را از مسؤولين تورها بپرسيد، جواب مي دهند: همين الان دماي هواي نايروبي، 7 درجه از تهران خنك تر است. ظاهرا اساتيد به اين نكته توجه نمي كنند كه كنيا حدود 700 كيلومتر از ايران به خط استوا نزديك تر است. تور كنيا يك امكان جانبي هم دارد: بازديد از جزاير زيباي سيشل . سيشل هم از آن جاهايي است كه تازه استعداد جذب توريستي اش كشف شده، يك مجمع الجزاير كه واقعا كسي اطلاعي از جاذبه هايش ندارد. به هرحال سفر به تونس يا كنيا حدود 5/1 تا 5/2 ميليون تومان بسته به كيفيت مورد نظر شما خرج دارد.
و اما مكزيك: مكزيك رفتن با توجه به شرايطي كه تور بازديد از اين كشور دارد، كار حضرت فيل است. اولا كه بايد حداقل يك بار در طول سال جاري به اروپا سفر كرده باشيد و توي پاسپورتتان مهر ويزاي شينگن خورده باشد. ثانيا آژانس ها قبل از سفر، يك چك 5ميليوني ناقابل بابت وديعه از شما مي گيرند كه خداي نكرده، يك وقت در نرويد و برويد آمريكا! با همة اين توصيفات، شما بايد 5/2 تا 3 ميليون تومان هم براي خرج و مخارج سفر كنار بگذاريد. البته ويزيتورهاي عزيز، همة اين ها را يكجا به شما نمي گويند تا نكند كه منصرف شويد.
همه چيز بغل گوشمان است
كوش آداسي حالا روي مد است. آنتاليا، قبرس، سواحل مديترانه و خليج فارس و چند جاي ديگر هم همچنان طرفدار دارند. حتي با چندرغاز ناقابل هم مي توانيد خودتان را به نزديك ترين جاي ممكن برسانيد؛ همين بغل گوش خودمان: نخجوان، ايروان، باكو و... اما مسافران محترم ما به نظر شما آن جا چه كار مي كنند؟ باور كنيد جواب اين سؤال را ما هم نمي دانيم!
|
