خودكشي سه دختر دانش آموز در يك مدرسه؛ اين چيزي در حد و اندازه هاي يك فاجعه است منتها در ابعاد mp3. هر سه تا خودكشي هم گويا با قرص برنج انجام شده. همان قرص هايي كه حالا به لطف شباهت ظاهري با قرص هاي اكستازي خيلي معروف شده اند و حتي چند نفر ديگر را هم در جاهايي ديگر به كام مرگ فرستاده  اند. البته موضوع خيلي مشكوك است. خيلي ها از همان ابتداي ماجرا موضوع را به قرص هاي اكستازي ربط دادند و گفتند فروشندگان موادمخدر صنعتي، قرص هاي برنج را به جاي اكس به جوانان قالب كرده اند. اما كمي بعدتر كه چند نفر ديگر هم به جمع قربانيان ماجرا پيوستند، ماجرا بيخ پيدا كرد و معلوم شد خيلي ها با آگاهي قبلي و به عمد از اين قرص ها استفاده كرده اند. حالا مسؤولان وزارت بهداشت گير سه  پيچ داده اند كه قرص هاي برنج به دليل استفاده هاي خطرناكي كه مي شود از آن ها كرد، بايد از جمع سموم آفت كش بيرون بيايد و از صحنة روزگار محو شود. حتي نيروي انتظامي در محله اي كه آن مدرسة كذايي وجود داشته، همة قرص هاي برنج را از عطاري ها جمع آوري كرده است.
با اين اوضاع تا شهريورماه ديگر قرصي به نام برنج در مغازه ها وجود نخواهد داشت، اما اين دليل نمي شود كه فكر كنيم ديگر كسي خودكشي نخواهد كرد.

حميدرضا پشنگ نمايده خاش
رضا پيرهادي
عبدالمالك ريگي ؛ اين نامي است كه با جنايت جادة بم ـ كرمان در هم آميخته است. او خود را مدافع قوم بلوچ و سركردة گروهي به نام جندالله معرفي مي كند و اين روزها خبرهاي زيادي از او مي شنويم؛ اين كه با فلان شبكة تلويزيوني يا راديويي مصاحبه كرده و يا در محاصرة نيروهاي انتظامي است.
شايد هم تا وقتي كه اين گفت وگو را مي خوانيد، ديگر اثري از او باقي نمانده باشد. حميدرضا پشنگ، نمايندة مردم خاش در مجلس شوراي اسلامي هم از طايفة ريگي در سيستان و بلوچستان است. با او دربارة هم طايفه اي ديگرش كه جنجال زيادي به پا كرده، گفت وگويي كرده ايم كه مي خوانيد.
آقاي پشنگ! مي گويند شما با عبدالمالك نسبتي داريد.
به هيچ وجه. نه تنها من هيچ نسبتي با او ندارم، بلكه طايفة ريگي هم او را عضوي از خود نمي داند.
حالا اين آقاي عبدالمالك از كجا آمده؟
ريگي، ساختة دست دشمنان است و دارد از مشكلات قوم بلوچ براي مطرح كردن خودش استفاده مي كند. او ماية وهن قوم بلوچ است و بيش از آن كه مدافع اين مردم باشد، مانع رسيدن آن ها به مطالباتشان مي شود.
شايعه شده كه تحصيلات بالايي دارد و خيلي خوب صحبت مي كند.
نه. او يك فرد عادي است كه نه تحصيلات خاصي دارد و نه فن بيان و صداي خوبي. نبايد سرگرم اين شايعات شويم و او را بيش از اين مطرح كنيم. او لايق اين همه شايعه نيست و صلاحيت ندارد بيش از اين مطرح شود.
يعني او به دروغ، خود را مدافع مردم بلوچ معرفي مي كند؟
بله. مدافع مردم بلوچ هيچ وقت راهزن نيست و آدم نمي كشد. اين كج فهمي است كه شما به خاطر رسيدن به مطالبات قانوني، دست به آدم كشي بزنيد.
دربارة اين مطالبات قانوني، بيشتر بگوييد.
جوانان بلوچ هم مثل ساير جوانان ايران، صادق، پاكدامن و عاشق ايران هستند. اما مشكلاتشان از باقي جوانان ايراني بيشتر است. آن ها خواهان توجه بيشتر هستند تا خودشان را بيشتر نشان بدهند و استعدادهاي قوم بلوچ را به ظهور برسانند.
چطور مي شود از ظهور افراد سركش ديگري مثل عبدالمالك جلوگيري كرد؟
معلوم است. بايد زمينة رفع مشكلات اين قوم را بيشتر فراهم كنيم. در آن صورت، امثال عبدالمالك ديگر هيچ حرفي براي گفتن نخواهند داشت.

آمارهاي عجيب و غريب در كنكور
شانس قبولي 3 به 2!
ملت دارند خودشان را پشت كنكور به در و ديوار مي زنند، آن وقت آقايان وزارت علوم، روز به روز آمارهاي عجيب و غريب از خودشان بيرون مي دهند. تازگي ها دكتر حسن خالقي معاون آموزش وزارت علوم گفته كه اين وزارتخانه در راستاي تحقق برنامة چهارم توسعه، توانسته شانس قبولي ورود به دانشگاه را به رقم 3 به 2 برساند. اين يعني اين كه از هر 3 داوطلب دو نفر مي توانند در دانشگاه پذيرفته شوند. واقعا؟ پس چرا روز به روز آمار پشت كنكوري ها به شيوه اي تصاعدي بالا مي رود؟ معلوم  است ديگر! توي اين آماربندي [بروزن ماست بندي] تنها ظرفيت هاي دوره هاي شبانه، پيام نور، نيمه حضوري و ظرفيت هاي دانشگاه آزاد بيشتر شده نه ظرفيت دوره هاي روزانه در دانشگاه هاي دولتي. با اين حساب تا چند مدت ديگر مي توان شانس قبولي در كنكور را به كلي از بين برد. يعني مي شود؟

زمستان آنفلوانزاي پرندگان؛ تابستان وبا
رخت ها را نكنيد
سال بهداشتي ما دو فصل بيشتر ندارد؛ فصل آنفلوانزا و فصل وبا. حالاكه رفته رفته آنفلوانزاي پرندگان به فراموشي موقت سپرده مي شود، حرف و حديث ها دربارة وبا رونق دوباره اي گرفته است. فصل شروع وبا به لحاظ آب و هوايي از اواخر ارديبهشت ماه شروع مي شود و تا نيمه هاي آبان ادامه دارد.
دكتر سيدمحسن زهرايي، رئيس ادارة بيماري هاي منتقله از آب و مواد غذايي، از جمله آدم هايي است كه توي اين دورة شش ماهه خيلي معروف مي شود. او از همين حالا نطق هاي تكراري و هميشگي اش را آغاز كرده است. مثلا تاكنون موردي از وبا گزارش نشده، حتي در كشورهاي همسايه ، نظام بهداشتي كشور براي كنترل بيماري وبا در آماده باش كامل به سر مي برد ، كودكان و نوجوانان از آب تني در بركه ها، جويبارها و كانال هاي آب خودداري كنند و حرف هايي از اين قبيل. شما هم كم كم به اين حرف ها عادت مي كنيد. اما بهتر است علاوه بر عادت، كمي هم احتياط كنيد.

در دانشگاه هاي مشهد
خط و نشان براي نوشابه
نوشابه ممنوع! فقط آبميوه، ماءالشير و دوغ بدون گاز. اين دستور كميتة بهداشت و سلامت دانشگاه علوم پزشكي مشهد به كلية ادارات، سازمان ها و سلف سرويس دانشگاه هاي مشهد است. چه عجب بالاخره يك جايي عليه اين بد دوست  داشتني دست به كار شد. البته ما كه خيلي چشممان آب نمي خورد برادران و خواهران دانشجو بتوانند توي اين جهاد اكبر ثابت قدم بمانند. مثلا با وجود ابلاغ اين بخشنامه، سلف سرويس دانشگاه فردوسي اقدام به عرضة نوشابه هاي گاز دار در سلف كرد كه با استقبال دانشجوها هم روبه رو شد! البته مروي رئيس ادارة امور تغذية دانشگاه فردوسي گفته كه آن ها به علت خريدهاي قبلي مجبورند نوشابه هاي خريداري شده را عرضه كنند و بلافاصله بعد از تمام شدن آن ها اقدام به خريد دوغ، ماءالشعير و آبميوه خواهند كرد. اما به هرحال ممكن است آن ها آن قدر نوشابه انبار كرده باشند كه به اين زودي ها تمام نشود.
مواد مخدر صنعتي
كراكي ها دوساله شدند
بچه هايي كه شيشه كشيده اند يا اكس زده اند يا با يكي از اين ماده هاي محرك حال كرده اند، بعضي وقت ها به جايي مي رسند كه بايد اين بدن فعال را خاموش كنند. راهش هم استفاده از يك مخدر است تا محرك را از بين ببرد. من آن شبي كه شيشه زده بودم و به خاطرش خوابم نمي برد، رفتم تا از ساقي هميشگي ترياك بگيرم. گفت ندارم ولي به جايش جنس جديدي دارم كه اگر مصرف كني، به يك خواب سبك و لطيف مي روي: كراك. اكنون مصرف كراك در ميان نسل جوان گسترش پيدا كرده است و به عنوان جايگزين مواد مخدر سنتي استفاده مي شود. قسمت عمده اي ـ در حدود 80 درصد ـ از كساني كه به اردوگاه هاي ترك اعتياد مراجعه مي كنند، به كراك اعتياد دارند يا آن را در كنار مواد ديگر مصرف مي كنند.
منصور مي گويد: كراك خيلي خوب اثر مي كند. زودتر از ترياك و عميق تر از هروئين. ولي خوابش مثل بيهوشي نيست و اگر كسي با تو كار داشت، مي تواند بيدارت كند. ولي بعد از مدت كوتاهي دوباره توي چرت مي روي.
تاريخچة اين مخدر به حدود 40 سال پيش در آمريكاي جنوبي برمي گردد. در دوراني كه كوكائين مادة مخدر سنتي اين منطقه قيمت زيادي داشت، تاجران صنعت مواد مخدر از تركيب كوكائين، سديم، هيدروكلرايد و چند مادة ديگر، كراك را ساختند كه قوي ولي ارزان تر بود. بعد هم اين مادة مخدر صنعتي را در ميان طبقة پايين جامعه، با يك چهارم قيمت كوكائين عرضه كردند. با اين وجود تا اواسط دهه 90، كراك چندان شناخته شده نبود.
كراك از دو سال پيش، بازار مصرف خود را در ايران پيدا كرده است. دربارة اين ماده شايع است كه هيچ كس نمي تواند بيش از پنج شش سال مصرف كنندة آن باشد و دوام بياورد. بايد ديد كساني كه از دو سال پيش مصرف آن را شروع كرده اند، تا كي مي توانند به بهره گيري از اين ماده ادامه دهند.
منصور مي گويد: مسألة كراك اين است كه بار اول يا نهايتا بار دوم، اعتياد مي آورد. يعني وقتي براي دفعة اول مصرف كردي، به محض اين كه نشئگي از سرت پريد، بايد دوباره مصرف كني. مخدرهاي ديگر به اين زودي آدم را اسير نمي كنند.