Hamshahri Newspaper

Qanavati @Hamshahri.org
كريم منافي ـ ماكو
من از خوانندگان پر و پا قرص همشهري جوان هستم كه 4 بار هم اسمم در قسمت گوي و تمشك و نامه به سردبير چاپ شده است.
آقا بدجوري به همشهري جوان معتاد شده بودم و به هر كي هم معرفي مي كردم، او هم كف مي كرد. يك مجلة تمام رنگي، آن هم اين طوري، با 200 تومان عالي است.
بله، بدجوري معتاد شده بودم تا اين كه از اول مهرماه، ديگر همشهري جوان به شهر ماكو نيامد. چرا؟
خواهشا، التماسا رسيدگي كنيد تا مجله به اين جا هم برسد... من نمي دانم چي كار بايد بكنم... حتي وقتي از شهرهاي ديگر مهمان مي آيد، ازش مي خواهم تا حتما برايم يك همشهري جوان بياورد.
من چاپلوسي نمي كنم ... خواهش مي كنم هر طوري شده، ما را از مجله مان بي نصيب نكنيد.
وقتي تو روزنامة همشهري، آگهي اين كه همشهري جوان اين هفته رسيد را مي بينم، با حسرت به عكس روي جلد مجله نگاه مي كنم... آن عكس خرما تو جلد مجله... راستي اگر همشهري جوان وب سايت دارد، برايم آدرسش را بفرستيد.
يك بار تو تابستان، اي ميل زدم و خواستم كه از رايان گيگز، هافبك ولزي منچستر يونايتد، مطلب بنويسيد. ولي از شمارة 36 به بعد، ديگر مجله به ماكو نمي آيد... مي خواستم بپرسم كه آيا تو اين مدت، مطلبي از رايان گيگز در همشهري جوان چاپ كرده ايد؟
من مي خواستم يك وبلاگ براي خوانندگان همشهري جوان ايجاد كنم. ولي با مشكلاتي كه عرض كردم، ديگر نشد... ولي به فكر همچين كاري هستم.
(قضيه گيگز را به سيامك رحماني گفتيم. شب و روزمان را هم گذاشته ايم تا مجله به دست همه برسد. تعريف هاي شما هم شديدا خوشحالمان كرد.)

مينا تاج وري
راستش من ستون يادداشت مجله را خيلي دوست دارم. اولين جايي است كه مي خوانمش. نمي دانم آيا خواننده ها هم مي توانند براي صفحة يادداشت، مطلب بفرستند يا نه. اگر مي شود كه اين يادداشت. اگر هم نمي شود كه بنويسيد تا بدانيم!
(همة خوانندگان عزيز، خوب گوش كنند. شما مي توانيد براي صفحة يادداشت، مطلب بفرستيد. البته تصميم چاپش با دبير تحريريه ، سيدجوادرسولي است. خانم تاج وري! يادداشت شما هم هفتة آينده چاپ مي شود.)

ساعد عاشوري
۱ - درشماره در دست شخصي كه عكسش روي جلد است، كتابي به جز قرآن است. در حالي كه تيتر اول جلد، وقت خوب خدا است و بهتر بود در عكس، قرائت قرآن نشان داده شود.
۲ - سبك زندگي اين شماره كه در مورد استفادة مناسب از شب هاي رمضان است، خيلي جالب بود. فقط چرا اين قدر زود؟! تا رمضان سال آينده، بيشتر از يك سال وقت باقي است!!
۳ - در صفحه 31 (شيطان با حركات ژانگولر)، به برنامه اي آموزنده و جذاب مثل او يك فرشته بود گير داده ايد كه اين سوژه هاي غيرواقعي، اثرگذار نيست. اين در حالي است كه شما همچنان سياست برره نوازي را دنبال مي كنيد و علي رغم اعتراضات گسترده به اين برنامه از آن حمايت مي كنيد. انصافا آدم هايي مثل بهزاد، رعنا، فرشته و سرابي واقعي ترند يا شيرفرهاد، سحرناز، نظام و جان نثار؟ واقعا كدام يك، مخاطب را بيشتر به فكر وامي دارد؟ اين جمله اي هم كه در صفحه 11 نوشته ايد، خيلي جاي تأمل دارد: ملت حسابي تحت تأثير شب هاي برره قرار گرفته اند. ملت؟!! شايد برره طرفداران زيادي داشته باشد، اما به نظر مي آيد مخالفان آن، بيشتر از موافقان آن باشد. (آقاي قنواتي! بالاغيرتا دست از حمايت هاي خودتان برداريد كه كلاهمان توي هم نرود!)
۴ - چند شماره پيش (شماره۳۶) در ستون گوي و تمشك خواسته بوديد كه خوانندگان، عوض خيل تمشك هاي ارسالي، كمي هم از نكات مثبت تلويزيون بنويسند و گوي بفرستند. اما ظاهرا خود شما هم خيلي مخالف تمشك نيستيد. چون از هفت مطلب اين شماره، شش تاي آن، تمشكي هستند و تازه در كنار آن يكي هم كه گوي برده بود، عكس تمشك چاپ شده است!
(بابا تو چقدر پايه اي! ببخشيد. از نظراتي كه هر هفته براي ما مي فرستيد، متشكريم و خوشحال ايم كه مجله را دقيق مي خوانيد. درموردبرره هم اميدواريم موضوع ويژة اين شماره، همه را متقاعد كند كه ما طرف برره نبوديم ، بلكه كاملا بي طرف بيديم!)

محمد كريمي ـ اردبيل
طراحي صفحه اولتان خوب است. البته چند شمارة اخيرتان جالب نيست. مخصوصا شماره 34 كه آدم را ياد كارت عروسي قديمي مي اندازد. داد مي زند هيچي نداشتيد واسة چاپ. اما تيترهايتان عالي است. چندتايش كه ديگر تو مايه هاي اي ول است، مثل سربازهاي جمعه و يا دلم مي خواد به اصفهان برگردي . صفحه يادداشت اصلا جالب نيست و احساسات دروني خود نويسنده است. شايد براي خودش جالب باشد، اما نه براي همه. رويداد x هفته كه ديگر آخرش است. اما بعضي از خبرهايتان خيلي بيات است. راستي جاي يك صفحه موسيقي، خيلي خالي است .نيم رخ، و تمام رخ هم خوب است. آدم وقتي اين ها را مي خواند، انرژي مي گيرد. هي مي خواهد خوب درس بخواند و آدم حسابي شود تا ما را هم بچاپيد (چاپ كنيد). توي اين صفحه موضوع ويژه كه بعضي وقت ها اصلا ويژه نيست، آن قدر موضوع توپ هست، از انرژي هسته اي گرفته تا ازدواج علي دايي. ادبيات و كتاب كه اصلا نمي خوانم. تلويزيون، سينما و ورزش نه آن قدر خوب اند كه واسه شان بميرم، نه آن قدر بد كه زود ازشان رد بشوم. گوي طلايي تمشك طلايي: علت اصلي كه اين اي ميل را زدم، همين بود. اين ستون خودش آخر تمشكستان است. توي شماره 38 به اسم من (محمد كريمي) يك چيزي نوشتيد كه باعث مضحكه و خندة بروبچ شد. من كي نوشتم دو بازيكن فوتبال روي زمين افتادند و بقية 25 بازيكن بازي، از زير آب، بازي را دنبال مي كنند؟ بابا مثلا رشتة من فني مهندسي است .يعني من گفتم از 22 بازيكن، 2 تا را كم كني، مي شود 25 تا؟ من (اين من را با تعجب بخوانيد) اصلا گيريم كه نوشتم 25 تا بازيكن (كه ننوشتم) چرا (مسؤول ستون) زود آن را چاپيده؟ اين واقعا به ام برخورد. كارت اينترنت ام هم تمام شده بود و پول هم نداشتم. اما خريدم تا اين اي ميل را بفرستم كه زود، اين اصلاحية ما را چاپ كنيد. سبك زندگي، خوب است، اما آن شماره تان كه در مورد ازدواج كم هزينه بود، خيلي خنده دار بود. واقعا آن را جدي نوشتيد؟ بابا شما ديگر كي هستيد. ماشين عروس را با ميوه تزئين كنيم؟ اصلا چرا اين كار را بكنيم؟ يك دفعه با گل(gel) تزئين مي كرديد تا ارزان تر در بيايد. اما بهترينش درمورد سربازي بود. واقعا دستتان درد نكند. دانش واقعا بد است. وقتي اين قسمت را مي بينم، ياد اخبار علمي فرهنگي شبكة دو مي افتم. خيلي جدي، خشك و به درد نخور، اما هرچي اين صفحه بد است، صفحة بعدش (جهان) عالي است. واقعا حرف ندارد. به جاي دانش، همين صفحه را دو برابر بكنيد. روزها هم حرف ندارد. علت اصلي كه مجله شما را آرشيو مي كنم همين است. راستي بعد از يك سال چيكار مي كنيد؟ يعني اين صفحات را هر سال چاپ مي كنيد؟ خيلي كلك ايد. راهنما زياد جالب نيست. يعني مي تواند بهتر باشد، اگر شما بخواهيد. معرفي فيلم، خيلي بد است. نمونه اش همين فيلم سقوط بود كه اين قدر ازش تعريف مي كرديد، يا تازه هاي ويديوكلوپ كه چند هفته پيش، فيلم كاغذ بي خط را معرفي كرديد .توي معرفي سايت هم به جاي اين كه يك سايت انگليسي معرفي كنيد، فارسي معرفي كنيد كه همه بتوانند استفاده كنند. يا به جايي اين كه براي يك سايت آن قدر توضيح بدهيد، چند سايت را با توضيح كم معرفي كنيد. صفحه هاي آخر مجله تان هم سربندي به تمام معناست و فقط از اين بيست و چند شماره تان كه خريدم، يكي دو تايش جالب بود حتما تجديد نظر كنيد.

مريم معماري
۱ - در شماره 41 صفحاتي را به طرح افزايش امنيت اجتماعي اختصاص داديد، اما به نتايج حاصل از آن اشاره نكرديد. بايد در نظر داشت كه ريشة اين مشكلات در چيست. اين طرح ها نمي توانند امنيت را به صورت دائمي برقرار كنند يا حداقل، سازماني بايستي متولي اين امر شود. نمي توان از اين طرح ها انتظاري در دراز مدت داشت. اما چيزي كه مشخص است، اين است كه مشكلات اقتصادي و اجتماعي از علت هاي اصلي وجود اراذل هستند. هدف از جمع آوري اين افراد بايد تأديب آن ها باشد و اين كه آيا اين ها بعد از جمع آوري به نهادهاي تربيتي سپرده مي شوند يا نه، سؤال مهمي است. در كل، تعيين يك محدودة زماني، دردي را از جامعه دوا نمي كند و از حد يك طرح آزمايشي، فراتر نمي رود.
۲ـ اي كاش آمار پسرهاي تهراني را هم مي نوشتيد و شايد هم اصلا حساسيتي در مورد آن ها نبوده و پژوهشي هم انجام نشده.
۳ـ همان طور كه قبلا بقيه خوانندگان مجله گفتند، جاي صفحه موسيقي خالي است.