Hamshahri Newspaper

حسن فيضي
نوروز 84 ويژه نامه همشهري جوان را لابه لاي صفحات روزنامه همشهري ديدم. به شدت جوان گرا بود با بياني ساده و جذاب و نشانه هاي ابتذال معمول نشريات امروزي را نداشت. وسوسه شدم كه بعد از تعطيلات حتما مجله را مطالعه كنم. قسمت هاي سبك زندگي، روزها، گزارش و مهمان هفته توجه من را بيشتر به خود جلب مي كردند. هر چند هر كدام گاهي ضعيف مي شوند، ولي روزها هميشه راضي كننده بوده.
چيزي كه بيش از همه، ذهن من را به خودش مشغول كرده، يادداشت است. نوشته هايي به قلم جوانان براي جوانان. با وجودي كه نگاه هاي بعضي شان را نمي پسندم يا بعضي ها اشكالات منطقي و شايد هم فلسفي دارند، اما در نهايت تصميم گرفتم تعدادي از نوشته هاي خودم را براي اين ستون از هفته نامه بفرستم.

طوفان چاپاري سرخابي ـ تبريز
دوستان خسته نباشيد. اميدوارم همين روند رشد را در آينده هم ادامه دهيد. در صورت امكان در شماره هاي آينده با اين افراد مصاحبه يا گزارش تهيه كنيد:
سركار خانم لاله صديق قهرمان اتوموبيل راني بانوان ايران‎/ سركار خانم فيروزه زماني، قهرمان گلف آسيا‎/ گزارشي از كافي شاپ ويژه بانوان در تهران كه به سبك ايران باستان تهيه شده‎/ گزارشي از وضعيت برخي پارك هاي تهران و شهرستان ها مخصوصا در ساعات پاياني شب از لحاظ معضلات اجتماعي و... اميدوارم هميشه سلامت و خوش باشيد. در آخر اين نكته را هم يادآوري مي كنم كه اخيرا وضعيت توزيع مجله در تبريز نابه سامان شده و دير مي رسد. لطفا به اين مورد هم توجه فرماييد.
محمد حسين زادگان
بدون مقدمه مي رم سر اصل مطلب! (البته با عرض سلام و خسته نباشيد و...)
اول اين كه مدت ها بود كه نشريه اي كه باب ميل من باشه، خاص سن من باشه و البته الكي اداي جوانانه بودن و طرفدار موضوعات جوان پسند بودن رو هم درنياره، توي كيوسك هاي مطبوعات ديده نمي شد. تا اين كه سر و كله شما پيدا شد و با همان نگاه اول به صفحه اول (بسم ا...) من رو جذب خودش كرد. بعد از اون هم صفحه بندي و صفحه آرايي نو و خلاقانه اش من رو بيشتر ترغيب به دست به جيب كردن كرد!
از قديم گفتن كه بچه لوس به درد عمه اش مي خوره(!)، پس تا زياد لوس نشدين، يك كم هم ازتون انتقاد مي كنم.
۱. صفحاتي كه به ورزش و خصوصا فوتبال مي پردازند خيلي زيادند و مي تونيد عنوان مجله رو از فرهنگي ـ اجتماعي به ورزشي و گه گداري فرهنگي ـ اجتماعي تغيير بديد.
۲. گاهي از بعضي شخصيت ها يا گروه ها آن قدر بد مي گين كه آدم فكر مي كنه اگه طرفشون بره وبا يا سارس مي گيره؛ و بعضي اوقات هم آن ها را آن قدر دست بالا مي گيرين كه هركي ندونه فكر مي كنه در مورد فرشته اي، حوري اي يا معصومي صحبت مي كنين!
۳. در مورد صفحه قبول اشتراك؛ اولا صفحه به اين بزرگي را به فرم اشتراك اختصاص دادين، اون وقت چندين سانتيمتر از اطراف بيخود سفيد مونده (بابا تو ديگه عجب بخيلي هستي!) ولي يه ذره جا براي نوشتن مشخصات نگذاشتيد!
به خدا، دو سه تا فرم رو خط خطي كردم تا تونستم فرمي كه به پيوست ارسال كردم كامل كنم!!! ضمنا مواردي كه بايد پربشه كمي گُنگه؛ مثلا آيا منظور از شماره اشتراك جديد، براي افرادي است كه اولين بار مشترك مي شوند و آيا اين قسمت بايد توسط متقاضي پر بشه؟!

ليلي ميرزا خليلي (بازتاب گزارش گلدكوئست)
بازتابي از گزارش گلدكوئست و بازاريابي زنجيره اي
يك مد جديد! در مدرسه هر پنج قدم كه مي روي، يك نفر جلويت سبز مي شود و مي گويد بيا زير مجموعه من شو و يك سري حرف هاي قشنگ در مورد مزايا و سوابق شركتي كه درش عضو شده است، مي زند. تازه مي گويند سودهايش را هم به دلار مي دهد! بعد شروع مي كنه مي گه: آره، الان پسرعمه من ميليونره، دخترخالم زانتيا خريده و خلاصه آخر كلامش مي فهميم كه همه دارند پولدار مي شوند و فقط ما مونديم. خب يك جوان زميني مادي گرا چه چيز مي تواند مي تواند بفهمد؟
جوان هم با هزار جور اميد و آرزو مي رود پول هايش را كه به اميد برنده شدن توي حساب قرض الحسنه گذاشته بود، برمي دارد و مي دهد به اين Network Marketing. آن ها هم نامردي نمي كنند، يك كارت تخفيف مي دهند كه بتواند از خود آن ها خريد كند. امتياز استفاده از ديكشنري و كلي امتياز (با ارزش) ديگر به وي مي بخشد! اون بدبختي هم كه پول هاشو گذاشته پيش آن ها، زنگ مي زند به هركسي كه مي شناسد تا زيرمجموعه خودش بكند، آن قدر خودش را درگير اين فكر و خيال ها (پولدار شدن) و زير مجموعه پيدا كردن مي كند كه اصلا يادش مي رود پولش چي شد؟ حالا منِ نوعي كه از دور دارم به اين قضيه نگاه مي كنم، پيش خودم مي گويم اين پول ها چي مي شوند؟ مسوولان مي گويند ما با آن ها كار مي كنيم، هتل مي زنيم، جنس وارد مي كنيم و به عبارتي ارز كشور را خارج مي كنيم! به چه قيمتي؟ به قيمت تنبلي و راحت طلبي افرادي ساده لوح و زرنگي و چرب زبوني آدم هايي كه هر روز جيب هايشان پر مي شود! شعار جديدشون هم خيلي جالبه. ما داريم واسطه ها را حذف مي كنيم. يكي نيست بگه، آخه بنده خدا، اگر شما حذف بشويد، نون زن و بچه تون را مي خواهيد از كجا بياوريد؟
واقعا بايد به طور جدي جلوي اين شركت هاي كاذب گرفته شود. در تمام كشورهاي اروپايي، امريكايي و كشورهايي مانند ژاپن، چندين سال پيش اين شركت ها را جمع كردند. الان اگر شما با يك فرد ژاپني در اين مورد صحبت كنيد، به شما مي خندد. (من اين كار را كردم)
بايد يادمان باشد هركسي مسوول اعمال خودش است. من به عنوان يك انسان وظيفه خودم دانستم كه بگويم. سرش را بزنيم، ته اش را بزنيم، كار كار كاذبي است، هيچ دردي هم دوا نمي شود. مطمئن باشيد اگر بدتر نشود (كه مي شود) بهتر نمي شود.
پس بهتر است يك مقدار بيشتر فكر كنيم. مطمئن باشيد كه همه شما پولدار نمي شويد هيچ، كمك مي كنيد كه كشورمون هم فقيرتر بشود. و اگر وضع همين طور ادامه پيدا كند، فكر اين كه از جهان سومي در بياييم را بايد از مغزمون بيرون بريزيم.
اسم Vast Version را تا به حال شنيده ايد؟ شوهر عمه من مسوول آن جاست. و تا حدودي مي دانم كه در اين شركت ها چه مي گذرد. واي به حال مان اگر آن ها كارشان بسط پيدا كند. واقعا متشكرم كه اين موضوع را در مجله پيش كشيديد تا بعضي ها به فكر فرو بروند.