سارا تفكري 
دل خوش كنك قهاري است. اگر فكر مي كنيد چانه اي بدون آن مي تواند گرم شود، شب امتحاني به خير از سر گذرانده شود، يا حرف مهمي بدون خوردن پياله اي چاي جمع بندي شود، قضيه شما و من، شباهت هاي ظريفي به همان دين موسي و راه عيسي دارد كه هر كدام به سي خود مي روند. شما هم، چيزكي از اين يادداشت ها را سرسري بخوانيد يا اصلا پي اش را نگيريد.
اما اگر احساسات تان در مقابل اين نوشيدني رقيق مي شود، سردردتان رهايتان مي كند و تصور يك استكان چاي كمر باريك دور طلايي با طعمي گس، عميقا تكان تان مي دهد، خودمانيم، شايد بتوانم اميدوار باشم كه به كاهدان نزده ايد؟!
۱ مي گويند چاي آهن غذايي را كه نوش جان كرده ايد كم مي كند ، ما هم براي اين كه به غرض ورزي متهم نشويم، دنباله همين حرف را مي گيريم كه سعي كنيد چاي را تا دو ساعت بعد از غذا و يك ساعت پيش از غذا ننوشيد. منتها اصلا فكر نكنيد بايد پياله هاي چاي روزانه تان را كم كنيد.

۲ اين ليوان هاي ماگ كه همچون چاه ويل مي مانند و ته شان پيدا نيست، رفع خستگي نمي كنند. آخرش شما مي مانيد و يك ليوان نيم خورده چاي سرد.

۳ هرگز در فنجان چاي نخوريد، دهانه فنجان  بزرگ تر از آن است كه هواي لب سوزي نوشيدني تان را داشته باشد و مگر توهيني اسف بارتر و مايوسانه تر از چاي سرد شده مي ماند؟ استكان هايي با دهانه تنگ انتخاب كنيد كه چايتان ديرتر خنك و زودتر تمام شود تا ليوان بعدي را شروع كنيد. دنباله دار بودن قضيه است كه سرحال تان مي آورد.

۴ هرگز به اين چاي سازهاي فرنگي اعتماد نكنيد. قدر و اعتبار و طعم چاي را ، كم رنگ تر از آن چه مجاز است پايين مي آورند. به سرمي شبيه اند كه بدون بردن هيچ لذتي و تازه همراه با تحمل نيش سوزن، مواد مورد نياز بدن تان را تامين مي كند.

۵ چاي كم رنگ ، زنبور بي عسل است. بگذاريد طبقه طبيبان چاي كم رنگ بخورند تا هم عالم بي عمل نمانند و هم حرف شان را خودشان به كرسي بنشانند. البته كماكان به ورزش كردن ادامه دهيد تا جاي هيچ ايرادي نماند و كسي به چاي خوردن هاي پياپي تان گير ندهد.

۶ اگر پشت كنكوري هستيد، چاي بنوشيد. گيرم در هيچ جهنمدره اي قبول نشويد، دست كم هرم داغ استكان هاي كمر باريك دور طلايي را كه تجربه كرده ايد. تازه اگر هم شانس تان بزند و قبول شويد، لازم نيست هي پشت سر هم در تلويزيون از كنكورهاي آزمايشي تعريف كنيد.

۷ اگر اهل شيريني هستيد، حتي الامكان از قندهاي كله خرد شده استفاده كنيد. قندهاي حبه اي، همان شكر فشرده شده اند كه قالب شان مي گيرند و در دهان فوري از هم وا مي روند؛ آن وقت انگار چاي را با يك قاشق شكر به حلقت ريخته اي.

۸ هرگز براي خوردن چاي به كافي شاپ نرويد. چون همه هنرمنديشان اين است كه از بسته 25 تا 50 تايي چاي كيسه اي 1000 تا حداكثر 2000 آن ها، سهم شما را يك دانه از آن كيسه ها و يك ليوان آب جوش معين مي كنند كه صورت حسابش به اندازه قيمت يك بسته كامل برايتان تمام مي شود.

9 تكنولوژي گاهي جدا آدم را دل شاد مي كند ، آن هم درست وقتي كه چاي خور قهاري مثل من ناگهان متوجه مي شود در جهان پديده اي هست كه بزرگان نامش را cup warmer گذاشته اند.
به لهجه خودماني مي شود، اي نور ديده كه لب سوزي استكان هاي چايم را تا آخرالزمان مدام مي داري !
دستگيرتان شد كه اين معجزه گر مي تواند ليوان چايتان را تا ساعت ها گرم نگه دارد و شاديتان را مستدام! 

۱۰ اگر طبع تان به تلخي گرايش دارد، مطمئنا جزو آن هايي هستيد كه اين پيراهن را منحصرا به قباي شما دوخته اند و لذت چاي بدون قند را چشيده ايد. طبع تان مستدام باد.

روايت چاي را به 5000 سال قبل باز مي گردانند.
اگر چه امروزه روز كسي از چيني ها دل خوشي ندارد و كاسه كوزه ورشكستگي اقتصادي صنايع مختلف را به گردن آن ها مي اندازند، اما 5000 سال قبل شن نانگ، امپراتور چين، دنيا را با يكي از گلگشت هايش شاد كرد. روزي كه به نواحي اطراف قلمروش سر مي زد، كارگزارانش مشغول جوشاندن آب بودند. بي توجهي شان باعث افتادن چند برگ خشك گياه كامليا(Camellia) به داخل آن شد. بخت يارشان بود كه پادشاه به جاي تنبيه آن ها نگاهش به رنگ قهوه اي آب جلب شد. حدس زدن بقيه ماجرا ساده است، نانگ طعم نوشيدني جديد را دوست داشت و از نوشيدن آن احساس آرامش كرد.
800 سال بعد از ميلاد،lu yu ، راهب بودايي، كه هميشه حس مي كرد زندگي  اش هنوز معناي واقعي خود را نيافته است، اولين متن جهان را در مورد طرز تهيه و آداب خوردن چاي نوشت تا با يك تير دو نشان بزند هم براي زندگي خودش معنايي كامل دست و پا كند، هم بشر وارد مرحله جديدي شود. بعدها ميسيونرهاي بودايي كه به ژاپن مي رفتند، سر راه شان اين دستورالعمل چاي را هم بغل زدند تا در ادامه تبليغات شان از آن مدد بجويند.
Yeisei بودايي، اولين چاي به دستي بود كه وارد ژاپن شد. او آن قدر از آرامش چاي در عرفان بوديسم صحبت كرد كه هم خودش صاحب عنوان پدر چاي در ژاپن شد و هم نام بودا و سرويس چاي تا مدت ها با هم پيوند خورد.
آسيايي ها در اين ور دنيا مشغول نوشيدن پياله هاي چايشان بودند كه اروپايي ها تازه قضيه را بو كشيدند. اروپايي ها نمي توانند انكار كنند كه آن روزها اطلاعات شان در اين حد بود كه چاي مزه نمكيني دارد و روغني و چرب است و مي جوشانندش! چاي تا 1648 كالاي لوكسي محسوب مي شد و زماني كه ميان تمامي طبقات جامعه دست به دست شد، خيلي زود به صورت محبوب ترين نوشيدني اروپايي ها در آمد.
اين نوشيدني محبوب، اجتماعات جديدي را در جامعه تعريف كرد.
بوستان چاي ، معمولا باغي بود كه خانواده هاي دور و نزديك براي صرف چاي به قدم زني هاي شبانه با مخلوطي از خنده و گفت وگو دعوت مي شدند.
دوشسي در انگلستان احساس افسردگي  مي كند و دوستانش را به بهانه صرف چاي 5 بعدازظهر براي كمي گفت وگو و غيبت دور هم گرد مي آورد. او بي آن كه خود بو ببرد، اولين ابداع كننده چاي هاي عصرانه مي شود. هنوز كه هنوز است فرستادن كارت هاي دعوت مهماني چاي از سنت هاي پرطرفدار انگليسي هاست.
در اروپا چاي خانه هايي هم بودند كه تنها مردان حق ورود به آن ها را داشتند. اسمش را مكتب يك پني ها ! گذاشته بودند و رونق زيادي داشت. مكتب يك پني براي هر مردي يك فنجان چاي، يك نسخه روزنامه و بحث هاي تند و تيز تمام ناشدني با رفقا بود.
روس ها در زمان سزار الكسيس از دست سفير چين طعم چاي را تجربه كرده بودند، اما تنها پس از مرگ كاترين كبير بود كه ورق براي روس ها برمي گردد و چاي، سنت ايده آل زندگي هر روسي مي شود، تا جايي كه دست به كار ابداع سماور مي شوند. سماور شكل تغيير يافته كتري اهالي تبت بود و فلسفه روس را در امكان سرو چهل فنجان چاي با هم تامين مي كرد!
روس ها برخلاف صورت سرد و بي نمك شان عاشق چاي پررنگ و غليظ با شكر يا مربا هستند، گيريم كه انقلابي هاي روس خيلي چيزها را در دنيا به هم ريختند، اما دست كم عادت نوشيدن چاي جزو لاينفك زندگي شان باقي ماند.
مي توانيد به كار دنيا بخنديد، آن هم وقتي كه چاي به انگيزه اي براي اعتراض مهاجران امريكايي عليه استعمار انگليسي ها تبديل مي شود! در سال،۱۷۶۷ مهاجران ينگه دنيا، عليه ماليات هاي سنگين انگليسي ها شورش مي كنند. آن موقع چاي انگليسي با قيمت مناسبش بازار را قبضه كرده بود. شورشيان امريكايي براي اعتراض، در روزي كه بعدها به ضيافت چاي بوستون مشهور شد، همه محموله چاي انگليسي ها را به دريا ريختند!

ورود چاي به ايران را از قبل محمدميرزا داريم كه لقبش كاشف السلطنه است. همتش بلند بود و اولين مزرعه چاي او و ايران در 1279 در لاهيجان پا گرفت. مي گويند اول كار، هيچ كشاورزي از اين كار ميرزا استقبال نكرد، اما كمي بعدتر كه متوجه شدند بوته چاي تا 100 سال هم عمر مي كند و سالي چند بار محصول مي دهد. شم تجاريشان كمك كرد تا زمين لاهيجان به بار بنشيند.
هنوز كه هنوز است گيلان تقريبا مركز اصلي كشت چاي در ايران است.
راويان حكايت كرده اند كه حدود 100 سال پيش، وقتي كاشف السلطنه از سفرهاي خود به هند، چين و ژاپن برمي گشت، بذر گياه چاي را در گلدان هايي (به روايتي ديگر در عصاي خود) مخفي كرد و براي اولين بار آن را به ايران آورد. كاشف السلطنه براي گسترش اطلاعاتش در مورد چاي و كشت و فرآوري آن، بارديگر به شرق دور سفر كرد، اما هنگام بازگشت، اتومبيلش در اطراف بوشهر به دره اي سقوط كرد. با مرگ او اطلاعاتش نيز دفن شد و به دست چاي كاران ايران نرسيد.
برخي مي گويند كه مرگ او تصادف نبوده وتوطئه اي براي كشتن او در كار بوده است، اما اين گفته هيچ گاه ثابت نشد.
موزه  چاي ايران و آرامگاه حاج ميرزا قوانلو، ملقب به كاشف السلطنه چاي كار، روي تپه اي در كنار باغ هاي چاي لاهيجان قرار دارد.

چاي خواستگاري
زياد سرتان را به چپ و راست نچرخانيد تا سرنخ را گم نكنيد. سرنخ احتمالا پدر داماد آينده است و بعدش هم مادر داماد. حواس تان جمع باشد كه اين نوع چاي را نوبتي تعارف كنيد.
سعي نكنيد كليشه اي هول شويد يا سروصداي فنجان ها را درآوريد و لرزش دست تان را نشان همه بدهيد. بالاخره كسي از شما انتظار ندارد كه سي وپنج سالي را در قهوه خانه هاي شلوغ شهر سيني چاي جابه جا كرده باشيد. در نتيجه چه چاي پررنگ ببريد و چه كم رنگ، عاقبت  به خير مي شويد.
چاي خوابگاهي
اين نمونه چاي تنها در خوابگاه به عمل مي آيد و براي تهيه اش نياز مبرمي به يك قوري قديمي احيانا بي دسته كه كاملا هم آثار سوختگي در آن مشهود باشد، داريد. چون اين قوري ها بابت داغان شدن شان نگراني چنداني نمي تراشند و كسي كارشان ندارد تا با خيال راحت بجوشند.يا چاي هفت قل جوشيده است يا كتري سوخته، اما اگر بين اين دو حالت بتوان از روي اجاق برش داشت، حتما به اندازه كافي دم كشيده است.بعد از نيمه شب ها و در فصل امتحانات پايان ترم، بيشترين ميزان طرفداران خود را دارد.
چاي سرپايي
معمولا وقتي گرفتارش مي شويد كه احساس مي كنيد در اين سوز سرما، به اندازه سربازهاي قرن نوزدهمي فرانسوي در سرزمين هاي روسيه خسته هستيد.
مردي با ريش هاي انبوه و درهم با كتري بزرگي جلوتان سبز شود و در قبال يك صد توماني ليواني به دست تان بدهد.چايش يا از خانواده كيسه اي  هاست و يا دست بالا كه بگيريد احمد و گلستان.
ولي عصر را كه زيادي بالا برويد، كم تر چشم تان به اين كتري  هاي سوخته مي خورد، اما در مركز شهر به پايين، به وفور آن را
پيدا مي كنيد.
اگر اهل هستيد و پاي ثابت بساط قل قل سماور و قوري گل قرمزي، اميدوارم از معرفي مشتقات اين نوشيدني دل شاد شويد. شايد هم اين، تكرار تمام آن چيزي باشد كه در اين سال ها نوش جان كرده  ايد و از اين تكرار خسته و دلخور شويد.
دسته بندي معمولا كارها را آسان مي كند، پس اين نوشيدني را برايتان در دو گروه لب سوز و غير لب سوز دسته بندي كرده ايم، تا كدام در نظر آيد و كدام مقبول افتد.
گرم ها
چاي كيسه اي خودمان 
Tea bag
هيچ جا لنگ تان نمي گذارد، اما از نگاه چاي خورهاي حرفه اي كه بخواهيد قضيه را بررسي كنيد، به هر حال از آن مشك هايي است كه به جاي شامه شما، بوي خوشش را عطارها بايد وصف كنند.
شما مي توانيد چاي مورد علاقه تان را با هر طعمي كه دوست داريد، از ميان بسته هاي رنگارنگ و متفاوت انتخاب كنيد. چاي با طعم بابونه، گل داوودي، گل سرخ، ميخك، انواع گياهان معطر و ميوه هاي مختلف.
تنها مشكلش اين است كه همه چاي هاي كيسه اي با هر اسم و رسمي، معمولا مزه يكساني دارند. براي همين هم تنها راه انتخاب تان به سليقه گرافيكي تان برمي گردد؛ هر بسته اي را كه فرم و رنگش توجه تان را جلب كرد، فورا برداريد و نگران بهتر و بدترش هم نباشيد.

چاي نبات
Nabat tea
قرار نيست اين يكي از قلم بيفتد. چاي نبات، علاوه بر خصوصيات درمان هاي مادربزرگي اي كه دارد، لااقل براي ما ايراني ها، نوشيدني جا افتاده اي در خانواده چاي هاست. لازم نيست حتما در معده ات هزاران مار بوآ پيچ بخورند تا به سراغش بروي. اگر هم دم دست تان زعفران داريد، چاي نبات زعفراني بهترين انتخاب بعدازظهرها يتان است. البته چاي زعفراني را جداگانه هم مي توانيد درست كنيد. مي گويند زعفران شادي آور است؛ براي تنوع هم كه شده، بعد از يك دعواي اتفاقي با خانواده به يك ليوان چاي زعفراني دعوت شان كنيد.
چاي بهارنارنج
Bahar Naranj tea
درست معلوم نيست كه اين چاي سندش در دست اهالي فارس و شيرازي هاست يا ريشه اش به جاي ديگري مي رسد، ولي اگر فرض را بر شيرازي بودن چاي بهارنارنج بگيريم، بايد اين را هم اضافه كنيم كه شمالي ها هم اين چاي را خيلي مي پسندند. شرط كافي اش دم كردن چاي است و شرط لازمش اضافه كردن كمي عرق بهارنارنج يا شكوفه هاي خشك كرده آن. خيلي بي درد سرتر از آن چه فكر كنيد، مي توانيد چايتان را با عطر نارنجستان شيرازي ها ميل كنيد.
چاي هندي 
Indian tea
هندي هاي سبزه رو و آتشين پسند، نوشيدن چايشان هم مانند غذاي شان دل شير مي خواهد. هندي ها به جاي tea واژه chai را به كار مي برند، يعني همان صدايي كه ما از خودمان درمي آوريم و معادل يك فنجان چاي داغ مي گيريم.
شير جزو جدانشدني چاي هندي ها است و البته انواع ادويه ها را هم به آن مي چسبانند تا معجوني كاملا رستم افكن از آب دربيايد.
براي يك بار چشيدنش يك بارش اين طور عمل كنيد:
۲ يا 3 فنجان آب، يك فنجان شير ، مقدار كمي زنجبيل آسياب شده (دارچين هم مي توانيد اضافه كنيد). يك قاشق چاي خوري شكر ،كمي فلفل سفيد (قضيه اش حكايت گشتن به دنبال نخود سياه نيست، كافي است سراغش را از عطاري ها بگيريد.) چاي را دم كنيد و شير و شكر داخلش بريزيد. اجازه بدهيد شير تا پيش از قل قل بجوشد. هر چقدر بيشتر بجوشانيد، طعم خامه مانندش را راحت تر درمي يابيد. فقط حواس تان باشد كه شكر زياد، طعمش را تغيير مي دهد.
اين چاي آن قدر سنگين هست كه مجبورتان كند يكي دو ساعتي با چشم هاي از حدقه درآمده به تلويزيون زل بزنيد. البته اين ها تجربه عيني من است و شايد قصه شما با ادويه هاي هندي تا اين جاها نكشد. در ضمن مادربزرگ هاي خودمان هم يد طولايي در جفت و جور كردن اين چاي هاي ادويه دار داشته اند، منتها اغلب وقتي پاي بيماري وسط مي آمد، تهيه اش مي كردند.
چاي سبز
Green tea
حتي اگر هرگز سر و كارتان با نوشيدنش نيفتاده باشد، باز هم نصف عيش را برده ايد.
مايع تقريبا بي رنگي است كه كمي به سبزي مي زند و آن را در فنجان هاي بي دسته مي نوشند. چاي سبز از بوته گياه كامليا تهيه مي شود.مشهورترين دستور تهيه اش را پيش رويتان گذاشته ام:مقداري برگ چاي سبز را در قوري بريزيد. هرگز نبايد بگذاريد آب بجوشد. دماي حدود 70 درجه سانتي گراد براي تهيه اين چاي مناسب است. آن را داخل قوري بريزيد و نگذاريد بيش از يك دقيقه دم بكشد. البته مي توانيد اين ها را هم در آخر اضافه كنيد: يك قاشق چاي خوري عسل، اگر با نعناع ميانه خوبي داريد، چند پر نعناع ، 2 قاشق چاي خوري شكر ، همه اين ها را با چاي سبز كه از قبل گذاشته ايد دم بكشد مخلوط كنيد. پزشكان تقريبا بي دغدغه ترين نگاه را به آن دارند. فقط مزه اش با طعم چاي سياه، تفاوت وحشتناكي دارد كه دواي درد آن هم عادت است. عادت كه كني، راحت از گلويت پايين مي رود و براي ترك اعتياد به چاي سياه هم چاره خوبي است. عطاري هاي خودمان آن را در قفسه هاي دور و درازشان دارند، ولي چاي سبز آن ها دقيقا آن چيزي نيست كه آسياي شرقي ها مي خورند و تقريبا يك دهم آن قيمت دارد.
همين چاي خودمان!
Black tea
تكرارش در اين راهنما مايه زحمت است، چون همه، صبحانه به صبحانه تجربه اش كرده ايم، گيرم كه با جان نياميخته باشد! فقط مي ماند قلق : قبل از به جوش آمدن آب، چاي را در قوري بريزيد تا با بخار آب كمي نم بگيرد و به اصطلاح رنگين شود. بعد از به جوش آمدن، آب را به آن اضافه كنيد. معمولا عطرهايي را كه به چاي اضافه مي كنند، در آخرين مرحله و كمي پيش از دم كشيدن در آن مي ريزند.
چاندرا چاي
Chandra chai
اين يكي هم از خانواده تند و تيز پسندهاست و مانند نامش كمي به چاي هندي  شباهت دارد. مشتري هايش هم مال همان حوالي اند. يك قاشق چاي خوري ادويه گل ميخك در ظرف تان بريزيد.
نصف قاشق شيرين بيان هم خرجش كنيد. به اضافه يك قاشق چاي خوري توت خشك شده. اگر دل تان رضا داد مي توانيد كمي هم وانيل به آن اضافه كنيد. 5 فنجان آب و چاي از پيش دم كرده و۳ قاشق غذاخوري شكر در آن بريزيد.شير يادتان نرود. براي درست كردنش بايد همه اين ها را با هم مخلوط كنيد و خوب هم بزنيد. بعد از آن هم چاي از پيش آماده و شكر را به آن اضافه كنيد و اجازه دهيد روي گاز با شعله كم، تقريبا چهل دقيقه اي بجوشد. چاي را از روي اجاق برداريد و باز هم يك ساعتي نگه داريد. در آخر شير اضافه كنيد. فوت كوزه گري اين نوشيدني اين است كه هرگز وسوسه نشويد اين معجون را براي مهماناني كه اعضاي درجه يك خانواده نيستند يا براي كار خيري به منزل تان آمده اند، درست كنيد.
سرد ها
چاي با يخ !
Ice te a
ريچارد بلچين در سال 1904، آن سر دنيا، در نمايشگاه تجاري جهاني در امريكا شركت مي كند، آن هم در چله گرما. بازرگان توليد چاي است وخيلي زود متوجه مي شود كه كالايش در اين بازار تابستاني خريداري ندارد. براي آن كه نامش به عنوان يك آغازگر ثبت شود، مي گذارد بخار داغ فنجان ها سرد مي شود و آنگاه در تك تك شان يخ مي ريزد ! Ice tea. پديده محبوب نمايشگاه مي شود. هرگز در اين چاي خنك شير نريزيد. معمولاice tea را با ليمو يا برشي سيب و پرتغال سرو مي كنند. اگر دقت عمل تان زياد است، مي شود يادتان داد كه حتما شكر را در چاي رقيق نشده، در حالي كه داغ داغ است بريزيد و خوب هم بزنيد تا حل شود. نسبت آن را يك به 3 بگيريد و آب و آب ليمو را با هم به آن اضافه كنيد.
بستني چاي سبز
Green tea ice cream
اسمش هم كمي دل را به هم مي زند. بستني اش، آن هم با وجود انواع سالارها و مگنوم ها، غريب به نظر مي رسد. دلت را بايد به روح جست وجوگري جوانانه ات خوش كني تا از خوردنش لذت ببري:200 ميلي ليتر شير ، 2 زرده تخم مرغ ، 2 قاشق مرباخوري شكر ، 200 ميلي ليتر خامه، 2 قاشق سوپ خوري چاي سبز از پيش آماده شده، 100 ميلي ليتر آب داغ (بعدا مي فهميد به بستني چه دخلي دارد) ، به آرامي در آشپزخانه به دنبال يك ماهي تابه بگرديد. تخم مرغ ها را در آن بريزيد و شير و شكر را به آن اضافه كنيد. زير شعله را كم كنيد و موادتان را خوب به هم بزنيد. وقتي همه را با هم مخلوط كرديد، ديگر با اجاق كاري نداريد، خاموشش كنيد و خامه را به جمع شان بياوريد تا بماند درست كردن چاي سبز و مخلوط كردن اش با آب داغ. در نهايت آن را هم به معجون تان اضافه كنيد و بگذاريد در فريزر جا خوش كند.
چاي حباب ساز!
Bubble tea
اسمش راbubble گذاشته اند، چون وقتي مخلوط را به هم مي زنند سطح حباب مانندي روي ليوان را پر مي كند. دستور ساده اي دارد: يك و نيم فنجان نشاسته (ريشه تاپيوكا) پخته و خنك شده، يك فنجان يخ كاملا خرد شده، طوري كه شبيه دانه هاي سفيد شكر به نظر برسند.، يك فنجان چاي سياه خنك ، يك فنجان شير، به اندازه اي كه شيريني اش را بپسنديد شكر يا عسل اضافه كنيد. از انواع ميوه هاي فصل نهايت استفاده را ببريد. خردشان كنيد و در آخر هم معجون را با دست يا با مخلوط كن آن قدر هم بزنيد كه كف كند.
ميلك شيك چاي 
Tea milk shake
اسمش بيشتر به درد كافي شاپ هاي كم نور با منوهاي گران مي خورد، اما تجربه اش در خانه، هم ارزان تمام مي شود، هم دل چسب است.چاي را دم كنيد و بگذاريد كمي خنك شود. بعد هم هر چقدر ميل تان مي كشد بستني به آن اضافه كنيد. براي شيريني اش هم، دست تان در ريختن شكر يا عسل باز است، به همين سادگي.
چاي كاكائو
Cocoa tea
اين آخري را هم اضافه كنم كه بعدها نگوييد جواني تان بدون هيجان و عجايب گذشت. باور كنيد اين نوع بستني چاي را به راحتي مي خورند و حتي سفارش مي دهند و بالاي اش هم كلي پول بي زبان، مي پردازند. شما كافي است در آشپزخانه خانه پدري تان دست تان را اين طور دراز كنيد تا لازم نباشد آن پول را بدهيد: شير، گل ميخك خشك شده، پودر كاكائو، هل ، دارچين و بستني وانيلي ساده. يك قاشق چاي در قوري بريزيد و بگذاريد خوب دم بكشد. بعد همه را، ز شير گرفته تا هل، دارچين، ميخك خشك و پودر كاكائو به آن اضافه كنيد و گذاريد آهسته 2 تا 3 دقيقه بجوشند.
چاي را در يك پاتيل بريزيد و چند قاشق از بستني وانيلي تان را به همان چاي داغ اضافه كنيد. باز هم كمي پودر كاكائو روي آن بپاشيد. بستني شما واقعا حاضر است. اين يكي را براي همه بستگان تان سرو كنيد؛ خانگي اش خوش مزه از آب در مي آيد.