سياست مدارهاي ايراني عادت ندارند از خودشان زياد حرف بزنند، شايد چون دوست دارند زندگي شخصي شان از كارشان جدا باشد، شايد چون فكر مي كنند كه اگر اين جور حرف ها در دهان مردم بيفتد براي آبرويشان خطرساز مي شود، شايد فكر مي كنند اين كار پاي هزار جور حرف و شايعه را بين مردم باز مي كند . ما هم كاري به اين كارها نداريم، هر جور كه دل شان مي خواهد رفتار كنند.
اما بايد حواس شان باشد كه وقتي نامزد رياست جمهوري مي شوند، قضيه يك كمي فرق مي كند.
مردم حق دارند بدانند كه كسي كه خودش را در حد و قواره كاري به بزرگي رياست جمهوري مي بيند، تا حالا چه طوري زندگي كرده، چه كارهاي مهمي انجام داده، چه اشتباه هايي مرتكب شده . جوان ها وقتي مي خواهند ببينند چه كسي مشكلات شان را بهتر مي فهمد، شايد برايشان مهم باشد كه بدانند كه نامزدهاي احتمالي رياست جمهوري كدام شان فرزندي در سن و سال جواني دارند، آن هايي كه مشكل درآمد دارند شايد برايشان مهم باشد كه كدام نامزد در زندگي خودش فقر و مشكلات خانواده هاي كم درآمد را از نزديك حس كرده .
اگر به سايت ها و بقيه منابع اطلاعاتي نامزدها بزنيد، آن وقت خودتان مي بينيد كه خيلي ها به جاي اين كه از خودشان، تجربه هاي زندگي شان و محيط خانواده شان حرف بزنند، يك فهرست بلند بالا از سوابق و افتخارات و مسووليت هايشان تهيه كرده اند. نتيجه اش هم اين مي شود كه كسي درست و حسابي نمي شناسدشان، پشت سرشان كلي شايعه درست مي شود و از همه اين ها مهم تر، ما هم براي تهيه مطلب اين شماره حسابي به زحمت مي افتيم.

محمود احمدي نژاد
سوابق و مسووليت ها: عضو انجمن مهندسين ايران/عضو انجمن مهندسين راه و ترافيك آسيا و اقيانوسيه 
تولد:1335  - گرمسار
شغل پدر:آهنگر
فرزندان:مهدي/دانشجوي عمران، فاطمه/دانشجو،علي رضا/دانش آموز.
تحصيلات: ليسانس مهندسي عمران(دانشگاه علم و صنعت- از سال 1354)/ فوق ليسانس مهندسي عمران (دانشگاه علم و صنعت - از سال 1365)/دكتراي مهندسي عمران‎/ (دانشگاه علم و صنعت- 1376)

شهردار مردمي 
دكتر محمود احمدي نژاد در سال۱۳۳۵ در شهرستان گرمسار به دنيا آمد، اما خيلي زود به همراه خانواده به تهران رفت. او در تهران درس خواند و در سال 1354، با رتبه 130 كنكور سراسري، در رشته مهندسي عمران دانشگاه علم و صنعت قبول شد.
دكتر احمدي نژاد با ورود به دانشگاه به مبارزان سياسي پيوست و يكي از دانشجوهاي تاسيس كننده انجمن اسلامي دانشجويان بعد از انقلاب بود.
با شروع جنگ، دكتر احمدي نژاد به جبهه غرب رفت. در سال 1365، داوطلبانه به تيپ ويژه سپاه پاسداران انقلاب رفت و در عمليات برون مرزي كركوك شركت كرد. او در زمان جنگ مسووليت مهندسي رزمي لشگر 6 ويژه سپاه و ستاد جنگ استان هاي غربي كشور را نيز به عهده داشت.
دكتر چهار سال نيز معاون و فرماندار ماكو و خوي و 2 سال مشاور استاندار كردستان بود.
او در سال 1365، در امتحان فوق ليسانس عمران در دانشگاه خودش پذيرفته شد و در سال 68، به عضويت هيات علمي دانشكده عمران دانشگاه درآمد.
سال 1372 زمان بازگشت دوباره دكتر احمدي نژاد به كارهاي اجرايي بود: او پس از تاسيس استان اردبيل، به عنوان اولين استاندار اين استان انتخاب شد و در مدت 4 سالي كه آن جا بود، سه سال استاندار نمونه شد، در اين دوره، استان اردبيل توانست در سال هاي 74 و 75 طبق رده بندي سازمان برنامه  و بودجه، در زمينه فعاليت عمراني استان برتر شود. علاوه بر اين، احمدي نژاد پس از بازسازي 7500 واحد مسكوني تخريب شده در جريان زلزله اردبيل، كه 7 ماهه آماده شده بود، مورد تقدير قرار گرفت.
در سال 1376 او از استانداري كنار رفت و در همين سال، توانست دكتراي مهندسي و برنامه ريزي حمل و نقل ترافيك را بگيرد.
شوراي كنوني شهر تهران، در سال 1382 او را به عنوان شهردار تهران انتخاب كرد. اهداي كتاب و وسايل كمك آموزشي به مدارس، انجام اصلاحات اداري و گسترش فعاليت هاي عمراني از كارهاي مهم دكتر احمدي نژاد در دوره فعاليت خود به عنوان شهردار تهران است.

محسن رضايي 
  سوابق و مسووليت ها: آغاز فعاليت هاي سياسي و مذهبي(دوره دبيرستان) / هم كاري با گروه هاي چريكي (از۱۳۵۰)/ دستگيري و انتقال به زندان انفرادي به مدت 6 ماه (1352)/ قبولي در رشته مهندسي مكانيك دانشگاه علم و صنعت (1353)/ جدايي از منافقان، تاسيس گروه مبارزاتي منصورون و فعاليت سياسي- مذهبي (1355 تا 1357)/ تشكيل گروه هاي سياسي براي مقابله با فعاليت هاي منافقان(1358)/ اولين فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامي(1360 تا 1376)/ عضو و دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام(از 1376 تاكنون)
تولد: 1333- مسجد سليمان 
شغل پدر : چوپان 
فرزندان:اطلا عات كافي به دست نيامد
تحصيلات: مهندسي مكانيك (ناتمام)/ تغيير رشته به اقتصاد و ادامه تحصيل تا فوق ليسانس‎/
دكتراي اقتصاد

سردار اقتصاد خوانده 
دكتر محسن رضايي به سال 1333 در يكي از روستاهاي مسجد سليمان به دنيا آمد. كلاس ششم و هفتم را در مسجدسليمان و دوران دبيرستان را در اهواز گذراند.
او خيلي زود به فعاليت هاي سياسي و مذهبي پيوست: بعد از ورود به دبيرستان گروهي مذهبي راه انداخت، دو سال بعد به سياست علاقه مند شد و در سال 1350 به مبارزات چريكي پيوست. به همين دليل، دو سال بعد دستگير و 6 ماه زنداني شد.
در سال 1353، او در كنكور سراسري در رشته مكانيك قبول شد و به تهران آمد. در همين اوضاع و احوال، دكتر با چند نفر از دوستانش به اين نتيجه رسيد كه سازمان مجاهدين دچار انحراف فكري و عقيدتي شده است. براي همين از آن ها جدا شد و گروه جديدي به نام منصورون تاسيس كرد.
در فاصله سال هاي 55 تا 57 دكتر رضايي تحت تعقيب بود و مخفيانه فعاليت مي كرد.
وقتي انقلاب پيروز شد، او و شهيد بروجردي سعي كردند براي مقابله با سازمان مجاهدين، كارهاي سياسي را سازمان دهي كنند، اما خيلي زود منصرف شدند.
در آن زمان، چند گروه مختلف به اسم سپاه فعاليت مي كردند. شوراي انقلاب اين تشكيلات مختلف را ادغام كرد و امام، دكتر رضايي را به فرماندهي سپاه برگزيد. او تمام دوران جنگ را در سپاه ماند و هم زمان، از مهندسي مكانيك به اقتصاد تغيير رشته داد و فوق ليسانس گرفت.
دكتر در سال 1373 تصميم گرفت از سپاه بيرون بيايد، اما عملي شدن اين تصميم و قبول استعفاي او تا سال 1376 به تاخير افتاد. پس از خروج از سپاه، به مجمع تشخيص مصلحت نظام رفت و دكتراي اقتصاد هم گرفت. او اكنون عضو و دبير مجمع تشخيص مصلحت است.

محمدباقر قاليباف
سوابق و مسووليت ها: فرماندهي لشكر نصر(1362) / فرماندهي قرارگاه سازندگي خاتم الانبيا (1373)/ فرماندهي نيروي هوايي سپاه(1376)/ فرماندهي نيروي انتظامي(1379)
تولد: 1340 -مشهد
شغل پدر :اطلا عات كافي به دست نيامد
فرزندان: الياس 20 ساله، اسحاق 18 ساله و مريم 11 ساله.
تحصيلات: ليسانس جغرافياي سياسي(1373)/ فوق ليسانس جغرافياي سياسي(1375) / دكتراي جغرافياي سياسي(1380)

سردار جغرافي خوانده 
دكتر محمدباقر قاليباف در سال 1340 در مشهد متولد شد. او تمام مدت تحصيل در مدرسه را در شهر خود ماند و در دوران دبيرستان، فضاي كشور در آستانه انقلاب او را به مطالعه و فعاليت سياسي و اجتماعي علاقه مند كرد.
بعد از شروع جنگ به عنوان نيروي داوطلب به جبهه رفت و چون توانايي زيادي از خود نشان داد، در 22 سالگي فرمانده لشكر نصر شد.
بعد از جنگ دكتر دوباره به سراغ درس خواندن رفت: در سال 1373 ليسانس، سال 1375 فوق ليسانس و سال 1380 دكترا گرفت. رشته تحصيلي اش جغرافياي سياسي است و تز دكترايش، بررسي سير تكوين نهادهاي محلي ايران در دوره معاصر است.
علاوه بر اين، در سال هاي 1373 تا 1376 فرمانده قرارگاه سازندگي سپاه شد كه طرح هاي عمراني و خدماتي انجام مي داد.
دكتر در سال 1376 به حكم رهبري فرمانده نيروي هوايي سپاه پاسداران شد. در همان سال، در دوره آموزش خلباني شركت كرد و با هواپيماي ايرباس مسافربري پرواز كرد. البته اين پروازها همچنان ادامه دارد.
دكتر محمدباقر قاليباف، در تيرماه 1379 به فرماندهي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران منصوب شد و در سال 1383 با حكم رييس جمهور نماينده ويژه و رييس ستاد مبارزه با قاچاق كالا و ارز شد.
ايجاد اعتماد در مردم نسبت به پليس، برقراري امنيت و تلاش براي مدرن كردن سازمان و تجهيزات نيروي انتظامي از كارهاي مهم دكتر در دوران فرماندهي نيروي انتظامي است. او يك ماه پيش براي شركت در انتخابات رياست جمهوري از فرماندهي ناجا استعفا كرد.

مهدي كروبي 
سوابق و مسووليت ها: سرپرستي كميته امداد امام خميني (1358) / رياست بنياد شهيد (1358 تا 1371) / نمايندگي امام در حج (1364 تا 1369) / نمايندگي مردم در مجلس اول، دوم، سوم و ششم.  رياست مجالس سوم و ششم 
تولد: 1316- اليگودرز
شغل پدر : روحاني و معلم علوم ديني 
فرزندان: محمد حسين متولد 1344/ ليسانس حقوق  ، محمدتقي متولد 1346/ دكتراي حقوق بين الملل  ، علي متولد 1351/ تحصيلا ت حوزوي،
ياسر متولد 1357/ دانشجو
تحصيلات: تحصيلا ت حوزوي ( قم - از 1333)
ليسانس الهيات (دانشگاه تهران - 1343 تا 1351)

شكنجه در زندان ستم شاهي 
حجت الاسلام كروبي در سال 1316 در اليگودرز متولد شد، تا كلا س ششم ابتدايي در آن شهر درس خواند و سپس به قم آمد. مدت اقامت او در قم، حدود 10 سال بود؛ او در اين سال ها، هم ديپلم گرفته و هم درس حوزه خوانده است. وي در سال 1341 ازدواج كرد و از سال 42، وارد مبارزه به رهبري امام شد. در همين سال، كنكور داد و در رشته فقه و حقوق اسلامي قبول شد.
از سال 1342 تا 1352، آقاي كروبي چندين بار به علت فعاليت هاي سياسي - معمولا توزيع اعلاميه ها و كتاب هاي امام - دستگير و زنداني شد. در يكي از دوره هاي محكوميت، پس از 6 ماه حبس و انتظار براي محاكمه، آقاي كروبي به 3 ماه زندان محكوم شده است! البته در زندان خيلي خوش نمي گذشته و حداقل يكي - دو مرتبه، شكنجه هاي اساسي در كار بوده است.
درس خواندن آقاي كروبي، هم به دليل بازداشت ها و هم به دليل اين كه او نمي خواسته به سربازي برود، خيلي طول كشيده است. آقاي كروبي در دوره ليسانس با آقاي ناطق نوري هم دوره بوده است. بالاخره در سال 1351، با صدور حكم معافيت براي بعضي ها كه آقاي كروبي هم يكي شان بوده، درس به اتمام مي رسد.
در سال 1353، بعضي از مبارزان كه آقاي كروبي از علاقه مندان امام برايشان كمك جمع مي كرد، در زير شكنجه او را لو دادند و به اين ترتيب، يك دوره طولاني و بسيار سخت زندان براي او آغاز شد. در اين دوره كه تا آخر سال 56 طول كشيد. او در زندان با آيت الله منتظري، آيت الله طالقاني، دكتر شيباني و شهيد لاجوردي همراه بوده است.
آقاي كروبي بعد از 17 شهريور 57 مخفيانه زندگي مي كرده و در عين حال، توزيع اعلاميه هاي امام را نيز به عهده داشته است. تجربه توزيع كمك بين خانواده زندانيان، باعث شد كه در آستانه پيروزي انقلا ب، جمع آوري و توزيع كمك براي بعضي از اعتصابيون به او محول شود.
آقاي كروبي به همراه هم فكرانش كه آن روزها جناح چپ نام گرفته بودند، در فاصله سال هاي 70 تا 75 به نشانه مخالفت با شرايط كشور، به شكلي از قهر سياسي دست زدند. پس از رونق دوباره فعاليت هاي سياسي جناح چپ، آقاي كروبي نماينده مردم تهران در مجلس ششم شد و رياست اين مجلس را به عهده گرفت.
آقاي كروبي در حال حاضر عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام و مشاور رهبر است.

علي لاريجاني
سوابق و مسووليت ها: مدير عامل صداوسيما (1358)/ فعاليت در سپاه به عنوان معاون فرماندهي و جانشين رييس ستاد مشترك (1359 تا 1371)/وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي (1371 و 1372)/ رييس سازمان صداوسيما (1372 تا 1383)/ مشاور و نماينده رهبر در شوراي عالي امنيت ملي (1383 تاكنون)/
تولد: 1336
شغل پدر : مدرس و محقق حوزه علميه قم 
فرزندان:دو دختر/دانشجوي پزشكي، پسر/دانش آموز.
تحصيلات: ليسانس رياضي- علوم كامپيوتر(دانشگاه صنعتي شريف -1358)/ فوق ليسانس و دكتراي فلسفه غرب (دانشگاه تهران)

مرد ميدان 
دكتر علي اردشير لاريجاني در سال 1336 در خانواده اي روحاني به دنيا آمد. پدرش آيت الله ميرزا هاشم آملي، يكي از مراجع تقليد بود. در سال 1341 خانواده او به شهرستان قم آمد و در اين شهر ساكن شد.
دكتر لاريجاني يازده سال در قم به مدرسه رفت و دوازدهمين سال تحصيلش را در مدرسه هشترودي تهران طي كرد. او مدتي هم در حوزه درس خواند، اما نسبت به آن چندان علاقه مند نشد.
دكتر لاريجاني در امتحان كنكور در دانشگاه صنعتي شريف پذيرفته شد و در رشته رياضي و كامپيوتر ادامه تحصيل داد، اما بعد از مدتي به رشته فلسفه گرايش پيدا كرد و فوق ليسانس فلسفه گرفت. در همين روزهاي درس خواندن در تهران، با خانواده شهيد مطهري آشنا شد و بعد از مدتي با دختر آيت الله مطهري ازدواج كرد. تحصيلات دانشگاهي او تا دكتراي فلسفه غرب ادامه يافت.
بعد از پيروزي انقلاب اسلامي مدت كوتاهي به عنوان مديرعامل در صداوسيما كار كرد، اما خيلي زود از آن جا به سپاه رفت و تا آخر جنگ در سپاه ماند و مدتي معاون سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و پس از آن جانشين رييس ستاد مشترك سپاه شد.
بعد از استعفاي آقاي خاتمي از وزارت ارشاد در سال 1371، آقاي هاشمي، رييس جمهور وقت، او را به عنوان وزير جديد انتخاب كرد. مطرح كردن آزادي استفاده از ويديو و تلاش براي قانوني كردن استفاده از آن و ابداع بن كتاب از كارهاي او در دوران يك ساله وزارتش بود.
دكتر لاريجاني در سال 1372، به حكم آيت الله خامنه اي به جاي محمد هاشمي رياست صداوسيما را به عهده گرفت و تا سال 1383 در آن جا ماند. ايجاد شبكه هاي مختلف سراسري، گسترش شبكه هاي خارج از كشور، تاسيس حدود 20 شبكه استاني و برگزاري جشنواره ها و برنامه هايي مانند همايش چهره هاي ماندگار از اقدامات او در صداوسيما بود.
مديريت دكتر لاريجاني پس از حضور كابينه آقاي خاتمي در دولت، با اعتراض هايي از جانب نيروهاي طرف دار آقاي خاتمي همراه بود و اين گلايه ها به هنگام پخش مصاحبه آيت الله حسينيان در مورد قتل هاي زنجيره اي و تصاويري از كنفرانس برلين بسيار زياد شد.
يكي ديگر از اختلاف هاي موجود ميان صداوسيما و نيروهاي دوم خرداد، به تحقيق و تفحص نمايندگان مجلس از صداوسيما مربوط مي شود. گزارش اين هيات در مورد تخلفات مالي در صداوسيما مورد تاييد سازمان بازرسي كل كشور قرار نگرفت.
در پايان دوره 10 ساله فعاليت دكتر لاريجاني در صداوسيما، رهبر انقلاب با حضور در اين سازمان از تلاش هاي او قدرداني كردند. بعد از كناره گيري او از صداوسيما، دكتر به عنوان نماينده رهبري در شوراي عالي امنيت معرفي شد. او همچنين عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي و شوراي عالي امنيت ملي است.

مصطفي معين 
سوابق و مسووليت ها: رياست دانشگاه شيراز(1360 تا 1361) / نماينده مردم شيراز در نخستين دوره مجلس (1361 تا 1363) / دبير شوراي مركزي جهاد دانشگاهي (1361 تا 1364) / سرپرست گروه برنامه ريزي پزشكي ستاد انقلاب فرهنگي (1361 تا 1364) / عضويت در ستاد و شوراي عالي انقلاب فرهنگي(1362 تا 1382)/ نماينده مردم تهران در سومين دوره مجلس (1367 تا 1368)/ وزير فرهنگ و آموزش عالي (1368 تا 1372 و 1376 تا 1382)/ نماينده مردم اصفهان در پنجمين دوره مجلس (1376)/ مشاور رييس جمهور (1382 تاكنون)
تولد: 1330- نجف آباد
شغل پدر : كشاورز
فرزندان: مهدي‎/ دانشجوي سال سوم رشته الكترونيك ، محمد‎/ دانشجوي سال اول رشته عمران، مريم‎/ دانش آموز دوم دبيرستان 
تحصيلات: تخصص بيماري هاي كودكان از دانشگاه شيراز / فوق تخصص آلرژي از دانشگاه علوم پزشكي تهران

طبابت در روستاهاي اصفهان 
دكتر مصطفي معين در سال 1330 در نجف آباد به دنيا آمد. از دوران جواني به مسايل سياسي علاقه مند شد و در اعتراضات مردمي نسبت به دستگيري امام خميني شركت كرد.
او دوره دبيرستان را در اصفهان گذراند و در سال 1348 به دانشگاه شيراز راه يافت. دكتر معين تحصيلات دانشگاهي را در دوره پزشكي عمومي و به عنوان دستيار ارشد در دوره تخصصي بيماري هاي كودكان ادامه داد. در عين حال، در دوران دانشجويي فعاليت سياسي هم داشت كه به چند مورد دستگيري منجر شد.
بعد از انقلاب، دوره تخصص او هم تمام شد و در همان سال سمينار طب ملي و مردمي را طراحي و با كمك دوستانش برگزار كرد. پس از آن سرپرست طرح طب روستايي در مناطق محروم استان اصفهان شد.
طي سال هاي بعد، دكتر اين مسووليت ها را به عهده داشت: رياست دانشگاه شيراز، نمايندگي مجلس در دوره اول و سوم و پنجم، دبير شوراي مركزي جهاد دانشگاهي، سرپرست گروه برنامه ريزي پزشكي ستاد انقلاب فرهنگي.
او در سال هاي 68 تا 72 در دولت آقاي هاشمي و در سال هاي 76 تا 82 در دولت آقاي خاتمي وزير فرهنگ و آموزش عالي (علوم، تحقيقات و فن آوري) بود و در سال 1382 استعفا كرد. از آن زمان تاكنون او مشاور رييس جمهور است.
تاسيس و توسعه دانشگاه ها در مناطق محروم كشور، طراحي و اجراي نظام آموزش هاي علمي و كاربردي(دانشگاه جامع)، برنامه ريزي و گسترش آموزش هاي نيمه حضوري و از راه دور (دانشگاه پيام نور)، پي گيري و تاسيس فرهنگستان علوم و زبان و ادب فارسي، تلاش براي تقويت هم كاري هاي علمي و پژوهشي دانشگاه با صنعت را از كارهاي مهم دكتر معين مي دانند.
دكتر معين در دوره آقاي خاتمي دو بار استعفا كرد: يك بار پس از درگيري هاي 18 تير 78 و بار دوم پس از رد شدن طرح قانون جديد وزارت علوم در شوراي نگهبان در سال۱۳۸۲.
دكتر معين هم اكنون رياست انجمن آسم و آلرژي و مركز تحقيقات ايمونولوژي، آسم و آلرژي را برعهده دارد و به عنوان استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران به تدريس و تحقيق مشغول است.

محسن مهرعلي زاده 
سوابق و مسووليت ها: موسس جهاد سازندگي در آذربايجان شرقي(1358 تا 1360)/ عضو هيات مديره و قايم مقام مدير عامل شركت اتومبيل سازي سايپا (1361 تا 1363)/ مدير صنعتي و بهره برداري گروه خودرو سازمان گسترش و نوسازي صنايع ايران (1363تا 1364)/ معاون صنعتي و بهر ه برداري وزير صنايع (1364 تا 1369)/ رييس هيات مديره و مدير عامل سازمان عمران كيش (1369 تا 1371)/ معاون امور نيروگاه هاي سازمان انرژي اتمي (1372 تا 1374)/ رييس هيات مديره و مدير عامل شركت سرمايه گذاري شاهد(1374 تا 1376)/ استاندار خراسان (1376 تا 1380) / معاون رييس جمهور و رييس سازمان تربيت بدني (از سال۱۳۸۰ تاكنون)
تولد: 1335- مراغه 
شغل پدر :اطلا عات كافي به دست نيامد
فرزندان: 3 فرزند
تحصيلات: ليسانس مهندسي مكانيك (دانشگاه تبريز -1353 تا 1356)/ فوق ليسانس مهندسي مكانيك (دانشگاه تبريز- 1356 تا 1362)/ دكتراي اقتصاد مهندسي(دانشگاه تيلبرگ - از سال 1376، در حال اتمام پايان نامه)

آقاي ورزش 
قبل از گفتن هر چيزي درباره زندگي دكتر مهرعلي زاده، بايد يك گله اساسي از او بكنيم كه اين قدر كم از زندگي خودش در سايت هاي تبليغاتي او و طرف دارانش صحبت شده است. پيدا كردن شرح احوالات دكتر واقعا كار سختي است.
اما به هر حال، از گزارش هاي كوتاهي كه در اين باره مي توان پيدا كرد معلوم است كه دكتر مهرعلي زاده هم در دوران مدرسه به كارهاي سياسي متمايل شده، كلاس هاي مذهبي راه انداخته و بعد هم كه به دانشگاه رفته، كار سياسي را دنبال كرده است.
يكي از كارهاي مهم او پس از پيروزي انقلاب، تلاش براي پا گرفتن گروه هاي جهادسازندگي در تبريز است. او در دانشگاه هم عضو هسته مركزي انقلاب فرهنگي بود.
دكتر مهرعلي زاده سال هاي 61 تا 63 در شركت سايپا به عنوان قايم مقام كار كرد و بعد از آن، به سازمان گسترش و نوسازي صنايع رفت و تا سال 69 آن جا ماند. در اين سال ها، مدتي مدير بهره برداري گروه خودرو سازمان گسترش، و مدتي هم عضو هيات مديره اين سازمان و معاون وزير صنايع سنگين بود.
سال 69 دكتر به كيش رفت و 2 سال مديرعامل سازمان عمران كيش شد. از سال 72 تا 74 معاون نيروگاه هاي سازمان انرژي اتمي بود و در تمام مدت چهار ساله اول دولت آقاي خاتمي، استان داري خراسان را به عهده داشت. از سال 80 هم به سازمان تربيت بدني آمد و تاكنون، همچنان رييس اين سازمان است.
طراحي و اجراي خط مونتاژ وانت 2000 نيسان در شركت سايپا (1361)، ايجاد اولين شركت هواپيمايي غير دولتي - كيش اير - (1370)، تاسيس شركت صنعتي منطقه آزاد كيش(1370)، تلاش براي نهايي كردن قرارداد تكميل نيروگاه بوشهر با روسيه (1372 تا 1373)، ايجاد شركت ايران خودرو خراسان( 1378) و بالا بردن ميزان فعاليت هاي عمراني و سرمايه گذاري صنعتي در استان خراسان از كارهاي مهمي است كه به دكتر مهرعلي زاده مربوط مي شود.

علي اكبر ولايتي 
سوابق و مسووليت ها: مشاور رهبري در امور بين الملل ( از 1376 تاكنون) / وزير امور خارجه (1360 تا 1376)/ عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام (از زمان تاسيس تاكنون)/ عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي ( از 1368 تاكنون) / دبير كل مجمع جهاني اهل بيت (ع) (1379 تا 1381) / نماينده تهران در اولين دوره مجلس شوراي اسلامي / معاون وزير بهداشت /عضو پيوسته فرهنگستان علوم پزشكي ايران از 1369)/ عضو هيات امناي دانشگاه علوم پزشكي تهران (از سال 1370 تا سال 1377)/ عضو هيات امناي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي (از سال 1370 تا كنون)/ عضو شوراي عالي انستيتو تحقيقاتي سل و بيماري هاي ريوي كشور (از سال 1371)/ رييس گروه علمي طب سنتي و طب اسلامي فرهنگستان علوم پزشكي (از۱۱ تيرماه 1371)/ عضويت در بيش از پنجاه انجمن علمي جهاني و ايراني و رياست چندين كنفرانس منطقه اي 
تولد: 1324- شميران 
شغل پدر: كارمند
فرزندان: ميثم‎/ پزشك عمومي، محمد‎/ مهندس عمران، علي اصغر‎/ دانشجوي مهندسي عمران، و فاطمه‎/ دانشجوي رياضي.
تحصيلات: تخصص اطفال (مركز طبي كودكان دانشگاه تهران)/ فوق تخصص بيماري هاي عفوني
(دانشگاه جان هاپكينز امريكا)

كتاب خوان حرفه اي 
دكتر علي اكبر ولايتي در سال 1324، در رستم آباد - از روستاهاي شميران- به دنيا آمد. پدرش كارمند و مادرش خانه دار بود. دوران ابتدايي و دوره نخست دبيرستان را همان جا گذراند. دكتر از كودكي علاقه زيادي به كتاب خواندن داشته و يك ركورد عجيب هم دارد: او در نه سالگي، كتاب هفت جلدي اسكندرنامه را خوانده است.
دكتر ولايتي از نوجواني، به دليل علاقه مندي پدرش به سياست، وارد سياست شد و وقتي هفده ساله بود، در ساواك تهران پرونده داشت. از 17 سالگي (1341) به عضويت جبهه ملي دوم درآمد، اما با شروع فعاليت هاي امام از جبهه ملي بريد و به امام پيوست.
او در سال 1342 ديپلم طبيعي گرفت و در سال 1343 در كنكور سراسري، رتبه 49 كشوري را به دست آورد و در رشته پزشكي دانشگاه تهران پذيرفته شد. در دانشگاه، به همراه شهيد لواساني، شهيد دكتر لبافي نژاد و چند نفر ديگر، انجمن اسلامي پزشكان را كه پس از رفتن دكتر شيباني از دانشكده پزشكي از حس و حال افتاده بود، احيا كرد و به گروه هاي مختلف سياسي و روحانيت نزديك شد. او تجربه تدريس هم دارد: از سال 1342 تا 1350 در دبيرستان هاي قلهك معلمي كرده است.
دكتر ولايتي تخصص اطفال را در مركز طبي كودكان دانشگاه تهران و فوق تخصص بيماري هاي عفوني را در دانشگاه جان هاپكينز امريكا گذراند.
بعد از پيروزي انقلاب مدتي معاون وزارت بهداري بود. در دوره اول مجلس به نمايندگي مردم تهران انتخاب شد و سپس به مدت شانزده سال، در دوره هاي رياست جمهوري آيت الله خامنه اي و آقاي هاشمي رفسنجاني وزيرخارجه بود.
پس از دوم خرداد 1376 دكتر ولايتي به دفتر رهبري رفت و مشاور بين الملل رهبر شد كه هنوز هم اين كار را به عهده دارد. دكتر ولايتي در دانشگاه هم تدريس مي كند و عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي، مجمع تشخيص مصلحت نظام و بنياد دايره المعارف اسلامي است. او در تعدادي از انجمن هاي تخصصي و پژوهشي جهان نيز عضويت دارد.

اكبر هاشمي رفسنجاني 
سوابق و مسووليت ها: عضويت در كميته سوخت و اعتصاب شوراي انقلاب‎/ عضويت در شوراي انقلاب‎/ سرپرستي وزارت كشور پس از استعفاي دولت موقت‎/ نمايندگي مجلس شوراي اسلامي و رياست آن در دوره هاي اول تا سوم‎/ امامت جمعه موقت تهران‎/ نمايندگي امام در شوراي عالي دفاع‎/ جانشيني فرماندهي كل قوا در دوران جنگ تحميلي‎/ رياست جمهوري اسلامي ايران در دو دوره متوالي‎/ رياست مجمع تشخيص مصلحت نظام‎/ نمايندگي مجلس خبرگان رهبري در سه دوره متوالي از استان تهران‎/ عضويت در شوراي بازنگري قانون اساسي 

تولد: 1313 -رفسنجان 
شغل پدر: كشاورز
فرزندان:محسن/مديرعامل مترو، مهدي‎/ مديرعامل شركت بهينه سازي مصرف سوخت، ياسر‎/ مشاور وزير نفت، فاطمه‎/ رييس بنياد بيماري هاي خاص، فائزه 
تحصيلات: تحصيلات حوزوي- اجتهاد

مبارز قديمي 
آقاي هاشمي رفسنجاني در سال 1313 در روستاي بهرمان از توابع شهرستان رفسنجان به دنيا آمد. در پنج سالگي به مكتب خانه رفت و درس رسمي مدرسه را به همراه گلستان و قرآن ياد گرفت.
او در سال 1327 براي تحصيل علوم ديني به قم آمد و پس از مدتي توانست از آيت الله بروجردي شهريه طلبگي بگيرد. آمدن آقاي هاشمي به قم با نهضت ملي شدن صنعت نفت هم زمان شد و او را كه به مسايل سياسي علاقه فراوان داشت به دنياي مبارزه كشاند. در همين دوران، او به امام خميني علاقه فراواني پيدا كرد و از شاگردان ايشان شد.
راه اندازي مجله مكتب تشيع در سال 1338 با همكاري شهيد باهنر از كارهاي مهم دوره طلبگي آقاي هاشمي، قبل از قيام امام است.
آقاي هاشمي از سال 1342 وارد مبارزات شد. در همين سال سربازي براي طلبه ها اجباري شد و او را به سربازي بردند، اما آقاي هاشمي پس از دو ماه از سربازخانه فرار كرد و مجبور شد مخفي شود. بنابراين به شهر خود بازگشت و در همين زمان، كتاب سرگذشت فلسطين را ترجمه و منتشر كرد.
در اسفند 1343، آقاي هاشمي به اتهام اقدام عليه امنيت كشور دستگير شد و پنج ماه در زندان ماند.
در فاصله سال هاي 43 تا 46، بيشتر وقت او به برگزاري كلاس ها و مراسم مذهبي و البته سخن راني عليه رژيم گذشت. اين كارها باعث شد ساواك به فعاليت هاي آقاي هاشمي بسيار حساس شود. تا قبل از پيروزي انقلاب، او چند بار ديگر هم دستگير شد و آخرين بار، مجبور شد مدتي طولاني، تا پاييز 57 در زندان بماند.
كارهاي مهم آقاي هاشمي بعد از آزادي تا سال 59 اين هاست: راضي كردن كارگران شركت نفت به شكستن اعتصاب براي تامين سوخت داخلي، عضويت در شوراي انقلاب، تاسيس حزب جمهوري اسلامي، سرپرستي وزارت كشور بعد از استعفاي دولت موقت و برگزاري اولين انتخابات رياست جمهوري.
آقاي هاشمي در سال 1359 به مجلس رفت و تا سال 1368، سه دوره متوالي نماينده مردم تهران شد. در همان سال 59، به همراه شهيد چمران، نماينده امام در شوراي عالي دفاع و فرمانده ستاد جنگ هاي نامنظم شد. او در دوران جنگ هم مدتي قايم مقام فرماندهي كل قوا بود.
پس از جنگ، آقاي هاشمي دو دوره متوالي رييس جمهور شد. در اين دو دوره، علاقه و توجه اصلي او به فعاليت هاي عمراني بود. او پس از سال 76 به انتخاب رهبر انقلاب به مجمع تشخيص مصلحت نظام رفت و تاكنون در آن جا مانده است.