كميسيون فرهنگي مجلس طرحي را جهت ساماندهي مد و لباس در ايران تهيه كرده كه قرار است همين روزها در صحن علني مجلس بررسي شود
اسماعيل رمضاني 
جمعه 19 تيرماه 1383. جمع كثيري از نخبگان و دانشگاهيان در هواي مطبوع و تابستاني شهر همدان منتظر سخنان رهبر معظم انقلاب بودند. هيچ كس نمي دانست ايشان در اين جمع از چه مسايلي سخن به ميان خواهند آورد، اما با اين حال كسي انتظار مطرح كردن يك دغدغه 19 ساله از سوي ايشان را نداشت: بنده زمان رياست جمهوري در شوراي عالي انقلاب فرهنگي قضيه طرح لباس ملي را مطرح كردم و گفتم بياييد يك لباس ملي درست كنيم. بالاخره لباس ملي ما كه اين كت و شلوار نيست. البته من با كت و شلوار مخالف نيستم و خودم هم گاهي اوقات در ارتفاعات و يا جاهاي ديگر ممكن است كاپشن هم بپوشم، ايرادي هم ندارد، اما بالاخره اين لباس ملي ما نيست.
رهبر معظم انقلاب ادامه مي دهند: ما در جايي رييس جمهوري ديديم كه لباس ملي اش عبارت بود از دامن! مرد بزرگ، دامن پوشيده بود و پاهايش همه برهنه بود! يك دامن تقريبا تا زانو و هيچ احساس حقارت هم نمي كرد. با افتخار تمام در آن جلسه شركت مي كرد، مي آمد و مي رفت و مي نشست. اين لباس ملي اوست و ايرادي هم ندارد. عرب ها با تفاخر لباس ملي خودشان را مي پوشند پيراهن بلند و چفيه و عقال و ممكن است به نظر من و شما هيچ منطقي هم نداشته  باشد، اما لباس آن هاست و آن ها دوست دارند. من و شما كه ايراني هستيم لباس مان چيست؟
براي پاسخ به اين سوال و رفع دغدغه مقام معظم رهبري همه به تكاپو افتادند. از محافل رسانه اي و مطبوعاتي گرفته تا مجلس شوراي اسلامي. كميسيون فرهنگي مجلس از همان زمان طرحي را جهت ساماندهي مد و لباس در ايران در دستور كار خود قرار داد. اين طرح كه خبرهايي از آن گه گاه به گوش مي رسد، قرار است در ماه جاري در صحن علني مجلس شوراي اسلامي مطرح شود و مورد بررسي قرار گيرد.
وحدت در عين كثرت 
آن چنان كه از گفت و گوهاي نمايندگان كميسيون فرهنگي پيداست، طرح قصد دارد مد ايراني را متناسب با اقشار، سنين و خرده فرهنگ هاي ايراني و ملهم از نشانه هاي ايراني اشاعه بدهد. قصد اين است كه سياست گذاري و نظارت بر مد را به عهده دولت گذاشته شود، ولي تصدي گري و اجرا بر عهده بخش خصوصي باشد.
دكتر عماد افروغ رييس كميسيون فرهنگي مجلس درباره علاقه مندي مجلس به اين طرح مي گويد: ما تنها دغدغه پوشش و مد ايراني را نداريم، بلكه دغدغه   معماري ايراني، هنر ايراني، موسيقي ايراني و را هم داريم. منتها در عرصه مد شاهد غفلت و رهاشدگي هستيم، به شكلي كه مد از كشورهاي مختلف مثل عربستان، پاكستان و كشورهاي اروپايي وارد ايران مي شود.
وي با تاكيد بر اين كه مجلس قرار نيست مدي طراحي كند، بلكه قانون براي حمايت از طراحان مد ايراني به تصويب مي رساند، مي افزايد: در خرده فرهنگ هاي ايراني نشانه هايي مي بينيد كه مي تواند منشاء تحول عظيمي در طراحي مد شود. برخلاف عقيده بعضي ها، من معتقدم مدرنيته ضد تكثرات و سنت تكثرگراست. مثلا در اقوام مختلف ايراني به خصوص در بخش طراحي لباس زنان، شاهد طرح هاي بسيار زيبا، با رعايت حدود شرعي هستيم، در حالي كه در مدرنيته با توجه به سود بالا و صرف هزينه اندك تنوع چنداني در طراحي ها وجود ندارد. رييس كميسيون فرهنگي مجلس معتقد است، با شناختي كه از هويت ايراني دارد بي شك اگر اين طرح وارد بازار شود با استقبال مردم روبه رو خواهد شد. وي در اين باره مي افزايد: در حال حاضر اصلا رقابتي بين مدهاي ايراني و خارجي وجود ندارد. بازار يك طرفه است، در حالي كه بازار رقابت بايد واقعي باشد. به همين خاطر اگر مد ايراني وارد اين بازار شود مطمئنا تقاضا نيز ايجاد خواهد شد.
دكتر افروغ: در حال حاضر اصلا ً رقابتي ميان مدهاي ايراني و خارجي وجود ندارد و بازار يكطرفه است. اگر مدايراني وارد بازار شود مطمئناً تقاضا هم به وجود مي آيد
فاطمه آليا، يكي از اعضاي كميسيون فرهنگي مجلس نيز با اشاره به اين كه مجلس به دنبال طراحي يك لباس ملي خاص نيست، مي گويد: مشخص شدن نتايج طرح  سامان دهي مد و لباس به طراحي لباس ملي نيز كمك خواهد كرد، اما در حال حاضر طرحي مشخص براي لباس واحد ملي مطرح نشده است. وي با تاكيد بر اين كه سياست گذاري هاي كلان فرهنگي جزو وظايف شوراي عالي انقلاب فرهنگي است، مي افزايد: معيارهاي لباس ملي بايد در آن جا تعيين شود، اما متاسفانه اين امر تاكنون در شورا مطرح نشده و بايد رييس جمهور هر چه زودتر بخواهند تا اين امر آغاز شود و پس از آن به شوراي فرهنگي عمومي و نهادهاي ذي ربط فرستاده شود.
فاطمه آليا، معتقد است طراحي لباس ملي به اين معنا نيست كه همه مردم لباس متحدالشكل بپوشند، بلكه بايد آن قدر جاذبه و تنوع ايجاد كنيم كه هر كس براساس سليقه خود از بين طرح هاي مختلف، لباس موردنظرش را انتخاب كند و همچنين به لحاظ اقتصادي نيز مقرون به صرفه باشد. به اعتقاد وي و ساير اعضاي كميسيون، لباس ملي بايد از قاعده كثرت در عين وحدت پيروي كند. يعني لباس هاي محلي ايراني با همه تنوع و تكثر خود در حوزه هاي رنگ و طرح، درمقوله عفاف، وقار و پوشيدگي داراي وحدت باشند.
خانم آليا با تاكيد بر اين كه طرح سامان دهي مد و لباس فقط براي لباس هاي عرصه اجتماعي طراحي شده است و ربطي به لباس هايي كه مردم در منزل مي پوشند ندارد، مي افزايد:مردم آزاد هستند كه هر چه مي خواهند در خانه بپوشند. اين طرح فقط براي سامان دهي عرصه اجتماعي است، اما در عين حال اگر اين طرح در حوزه اجتماعي موفق شود، ممكن است در آينده براي لباس هاي خصوصي هم طرح هايي با توجه به معيارهاي هويت ايراني اسلامي انجام گيرد. اين طرح فقط به لباس هاي زنان محدود نمي شود و قرار است لباس هاي مردان نيز سامان دهي شود.
دكتر افروغ در اين باره مي گويد: با توجه به گرايش ذاتي خانم ها به مد، واقعيت اجتماعي جامعه و همين طور رواجي كه مد در ميان خانم ها دارد، بايد در اين طرح توجه خاص به خانم ها باشد، اما در كنار خانم ها حتما به مد ايراني آقايان نيز توجه خواهد شد.
ايراني بايد لباس ايراني بپوشد
اوايل دي ماه سا ل جاري، كميسيون فرهنگي مجلس ميزبان تعدادي از طراحان لباس بود تا نظر آنان را نير درباره سامان دهي مد و لباس در جامعه جويا شود.
مهلا زماني مدير موسسه فخر انديشه كه ژورنال لوتوس را هم منتشر مي  كند، يكي از كارشناسان حاضر در اين جلسه بود. بر پيشاني ژورنال وي كه تا به حال چندين نمايش زنده لباس را مخصوص خانم ها در تهران برگزار كرده است، عنوان نخستين لباس ملي مدرن ايراني به چشم مي خورد. وي درباره اقبال مردم به چنين طرح هايي مي گويد: اين كه مردم چگونه از اين طرح استقبال مي كنند، بستگي به فرهنگ سازي درباره اين موضوع دارد. اگر قرار باشد اين كار از طريق بخش هاي دولتي پيش برود، به هيچ وجه موفق نخواهد شد، ولي اگر دولت اين كار را به بخش خصوصي بسپارد و حمايت هاي مالي لازم را هم انجام دهد، حتما نتيجه مطلوبي حاصل مي شود.
او با اشاره به استفاده از ايده هاي جديد در اين طرح مي افزايد: طرح سامان دهي مد و لباس نبايد مخالف ايده  هاي جوانان باشد. بايد با رعايت قانون جمهوري اسلامي، ايده هاي نو را وارد كنيم تا بتوانيم توجه جوانان را به اين طرح جلب و آن ها را براي پوشيدن لباس ايراني مجاب كنيم.
زماني معتقد است كه ديگر زمان استفاده از لباس هاي فولكلور گذشته است و نمي توانيم لباس هايي مانند لباس قاسم آبادي را بپوشيم، به اداره و جلسه برويم و سوار اتوبوس و تاكسي شويم. اين لباس ها بايد مدرن و كاربردي شوند. اين طراح لباس با بيان اين كه بيش از 150 نوع لباس از اين دست مي توان طراحي كرد، مي گويد: ايراني بايد لباس ايراني بپوشد. و صلاح در اين است ايرانياني كه در مجامع بين المللي شركت مي كنند، لباس ايراني به تن داشته باشند تا از ديگران تشخيص داده شوند.
نيرالملوك بهروزين طراح لباس و استاد دانشگاه فني و حرفه اي شريعتي نيز يكي از ديگر كارشناسان حاضر در جلسه كميسيون فرهنگي بود. او پيش از اين لباس هايي متناسب با فرهنگ و پوشش اسلامي طراحي كرده بود و اصراري بر ناميدن آن ها به اسم لباس ملي نداشت، اما مهرماه امسال و در همايش ترمه نگار كه در شيراز برگزار شد، اين لباس ها توانستند تاييد تلويحي آيت الله حايري شيرازي، نماينده ولي فقيه در استان فارس را به عنوان طرح هايي مناسب لباس ملي كسب كنند. او حدود 11 نوع لباس طراحي كرده كه خيلي  از آن ها هم شبيه به هم است. مهم ترين نمونه كارش طراحي چادر كمري است كه بنا به قول خودش به دوره صفويه بر مي گردد. اين چادر به كمر گره مي خورد و به دست ها آزادي عمل بيشتري مي دهد، مضاف بر اين كه در قسمت بالاي سربه يك مقنعه وصل است و بيشترين سنگيني چادر روي شانه هاست. بهروزين به غير از اين لباس ها چند مدل لباس براي احرام و كوه نوردي هم طراحي كرده كه مي گويد لباس احرام را همكارانش خيلي پسنديده اند و هنگام مشرف شدن به حج از آن ها استفاده مي كنند. وي معتقد است مجلس براي سامان دهي مد و لباس بايد از طرح هاي ابداعي استفاده كند و طرح هاي پيشنهادي تقليدي از لباس هاي گذشته ايراني نباشد. او كه با طرح هاي خانم زماني چندان موافق نيست، مي گويد: در طرح هايي كه برخي از خانم ها، مثل خانم زماني ارايه كرده بودند، ابداع كمتر به چشم مي خورد و آن ها همان لباس مثلا دوره قاجار را با پارچه هاي فانتزي تهيه كرده بودند كه به نظر من روش مطلوبي نيست. بايد با توجه به نيازهاي جامعه و پيش رفت هاي فرهنگي و هنري از طرح هاي قديمي ايراني اسلامي بهره بگيريم و با افزودن ايده هاي تازه در طراحي آن ها شكل و مدل جديدي از لباس خلق كنيم تا به چشم بيننده خوش بيايد.
اين مساله پيچيده است 
لباس ملي، مساله اي است كه افراد، گروه ها و نهادهاي مختلفي را درگير خود مي كند. حالا كه تب اين مساله بالا گرفته است، علاوه بر طراحان لباس از مردم شناسان و پژوهش گران فرهنگي نيز نقل قول هاي فراواني به گوش مي رسد. دكتر محمود روح الاميني، مردم شناس معروف و استاد بازنشسته دانشگاه تهران يكي از اين مردم شناسان فرهنگي است. وي تازگي ها 17 بهمن در گفت وگو با خبرگزاري ميراث فرهنگي در مورد فلسفه وجودي اين طرح و معادلاتي كه بايد در اين زمينه مورد نظر قرار گيرد، سخن به ميان آورده بود. به اعتقاد وي هر مساله اي كه بخواهد به شكل فرهنگ در جامعه ما جابيفتد بايد داراي سه ويژگي باشد. نخست آن كه حداقل در طول يك نسل 25 سال دوام داشته باشد. دوم آن كه عموميت داشته باشد و سوم آن كه اجباري نباشد. با اين تفاصيل حساب لباس  ملي هم روشن است. اگر قرار باشد لباسي به عنوان لباس ملي براي ايرانيان طراحي شود، حتما بايد اين سه ويژگي را داشته باشد و مهمتر از همه اين كه اجباري نباشد. وي با اشاره به اين كه طراحي لباس واحد و مجبور كردن مردم به استفاده از آن مساله اي است كه متعلق به دولت هاي ديكتاتور است، مي گويد: با توجه به رشد فردگرايي، رواج آزادي هاي فردي و وسايل ارتباطي در جهان مدرن، احتمال استفاده از يك لباس واحد از سوي همه مردم كم است، ولي مي شود لباسي به عنوان نماد ايراني بودن تهيه كرد تا در جشن ها و مراسم رسمي مورد استفاده قرار بگيرد.
دكتر روح الاميني مساله طراحي لباس ملي را مساله پيچيده و چندوجهي مي داند و معتقد است اين امر آن طور كه به نظر مي آيد مساله ساده اي نيست. بايد شخص يا اشخاصي طراحي لباس ملي يك كشور را بر عهده بگيرند كه به تمام زير و بم هاي آن جامعه شناخت كافي داشته و با آموزهاي جامعه شناسي، روان شناسي و مردم شناسي اهالي آن جامعه كاملا آشنا باشند. علاوه بر اين بايد مد،  معيارهاي زيبايي شناسي جهاني و روحيات نسل جوان جامعه خود كه بيشترين گروه مخاطبين اين طرح هستند، كاملا بشناسند تا طرحي كه ارايه مي دهند از سوي جامعه با موافقت و استقبال روبه رو شود.
دكتر پرويز ورجاوند، پژوهشگر فرهنگي و عضو هيات علمي دانشگاه تهران نيز همچون دكتر روح الاميني معتقد است اين كه بتوان يك لباس واحد را طراحي كرد و استفاده از آن را در جامعه عموميت بخشيد، مساله اي است كه نياز به بحث و بررسي زيادي دارد، چون بايد ميزان پذيرفتن اين امر از سوي مردم را سنجيد و تحقيق كرد اين طرح از نظر جامعه با مقبوليت روبه رو مي شود يا خير. به اعتقاد اين پژوهشگر فرهنگي علاوه بر اين، اين كه بتوان در سراسر جهان لباسي را يافت كه بتواند به عنوان لباس ملي ويژگي هاي همه مردم آن سرزمين را پوشش بدهد نيز امري مشكل است. به گفته وي به طور عمده لباس ملي عبارت است از لباس محلي مناطق مختلف. چون حتي در كشورهايي نظير ژاپن كه لباس متحدالشكلي مربوط به زنان و مردان رواج دارد با توجه به مناطق و گروه هاي مختلف اجتماعي، تفاوت هاي بارزي در نحوه پوشش آن ها مشاهده مي شود. دكتر ورجاوند معتقد است با استناد به شواهد تاريخي از هزاره چهارم قبل از ميلاد، در ايران يكي از پرتنوع ترين شيوه  هاي پوشش وجود داشته است. بنابراين بايد شرايطي را در جامعه به وجود آورد تا پديدآورندگان و طراحان بتوانند طرح هاي مختلف را متناسب با موقعيت هاي افراد و با تكيه بر فرهنگ اصيل ايران ارايه كنند:  بايد اين سياه پوشي را از جامعه ايران گرفت و گوناگوني رنگ را به آن بازگرداند. جامعه اي كه مردمش ناچار باشند همه از يك فرم متحد الشكل براي لباس استفاده كنند، همان جامعه تلخ مائو در چين خواهد بود كه اگر مي خواست تداوم پيدا كند مردمش تا به حال از بين رفته بودند.
شما كداميك را انتخاب مي كنيد
حالا مي خواهيم به همه اين اقوال و گفته ها اين سخن آناتول فرانس، نويسنده معروف فرانسوي را نيز اضافه كنيم. او در جايي گفته است: اگر مرا مخير كنند تا از ميان مهملاتي كه يك صد سال پس از مرگ من در دنيا منتشر مي شود يكي را برگزينم، مي دانيد از لابه لاي كتاب خانه هاي دنياي آينده كدام نوشته را انتخاب مي كنم؟ شايد بگويي يك كتاب رمان يا تاريخ، ولي هرگز، زيرا رمان جز تكرار روابط عاشقانه مبتذل نيست و تاريخ هم خسته كننده است. من از ميان آن ها تنها يك ژورنال لباس را انتخاب مي كنم تا ببينم مردم چه مي پوشند و خود را به چه ريختي در مي آورند! همين نوجويي ها پيش از نوشته هاي تمام فلاسفه و داستان نويسان مرا از چگونگي زندگي بشر آينده آگاه خواهد ساخت.

قبل از مشروطه: پوشاك مردم ايران به شكل سنتي بود. مردان شال و قبا مي پوشيدند و زنان چادر و چارچوق بر سر مي كردند. اين لباس ها معمولا به خوبي اختلافات ميان اقوام، روستاها، مناطق و نيز طبقات اجتماعي را منعكس مي كرد.

پس از انقلاب مشروطه: بسياري از مردان ايراني به خارج سفر كردند و با پوشش هاي فرنگي آشنا شدند. پوشيدن كت و شلوار و زدن پاپيون و كراوات از همين زمان آغاز شد.

29 بهمن 1301: مجلس شوراي ملي لايحه اي را تصويب كرد كه همه كاركنان خدمات شهري، اعضاي كابينه و نمايندگان مجلس را ملزم به پوشيدن پوشاك دوخت ايران در طول ساعات كار مي  كرد. اين دستورالعمل در اول ميزان 1302 بنا بر حكم وزير جنگ، سردار سپه، شامل پرسنل نظامي نيز مي شد.

4 مهر 1307: كابينه مقرر كرد كه تمام مردهاي ايراني به طور يك دست و به سبك غربي لباس بپوشند. تن پوش هاي بيروني سنتي مانند شال ها، قباها، سرداري ها و لباده ها با كت جاي گزين شد. شلوارهايي كه به طور سنتي از پارچه سياه جناغي يا مشابه آن دوخته مي شد با شلوار و كمربندي غربي جاي گزين شدند.
تمام كارمندان دولت و دانش آموزان پسر كلاه هاي لبه دار استوانه اي معروف به كلاه پهلوي را به جاي كلاه هاي خز مرسوم و كلاه هاي بيضوي به سر كردند.فقط روحانيون شامل استادان مدارس، طلاب ديني و زعماي ساير مذاهب به رسميت شناخته شده، از اين حكم كه در روز اول فروردين 1308 در شهرها و يك سال بعد در دهات و مناطق روستايي اجرا شد، معاف بودند.

سال 1312: عبدالحسين تيمورتاش وزير وقت دربار واردات كلاه هاي زنانه از خارج را قانوني كرد. او با منسوخ كردن حجاب موافق بود و بر حضور زنان در فعاليت هاي اجتماعي تاكيد داشت.

خرداد و تير 1313: رضاشاه از تركيه ديدن كرد و عميقا تحت تاثير برنامه هاي آتاتورك قرار گرفت. او مصمم شد كه ايراني ها هم چون اروپايي ها لباس بپوشند. او در تركيه دستوري خطاب به نخست وزير وقت صادر كرد كه مقرر مي داشت از آن پس تمام كارگران ايراني كلاه هاي لبه دار به سبك اروپايي بر سر بگذارند و توجيه او اين بود كه لبه  پهن كلاه، كارگراني را كه در هواي آزاد كار مي كردند از آفتاب سوختگي حفظ كرد.

16 تير 1314: حكم كابينه، به سر گذاشتن كلاه را براي تمام مردان و برداشتن حجاب را براي تمامي زنان اجباري كرد. اين دستور كه به شدت اعمال مي شد مقاومت هاي زيادي را خصوصا در استان ها برانگيخت. حادثه مسجد گوهرشاد از اين جمله بود.

پس از شهريور 1320: رضاخان مجبور به كناره گيري شد و قانون ممنوعيت حجاب و گذاشتن كلاه براي مردان منسوخ شد. در اين سال ها زنان در نقاط شهري بيشتر با لباس هاي بلند ساده، جوراب هاي كلفت و كلاه هاي حصيري لبه پهن در اجتماع ظاهر مي شدند.

پهلوي دوم تا انقلاب: هجوم مدهاي غربي زنان و جوانان ايراني را به پيروي از آن ها وا داشت تا آن كه پس از پيروزي انقلاب بي حجابي براي زنان ممنوع و پوشيدن لباس هايي ساده تر از آن چه مد غرب بود براي مردان به عنوان ارزش شناخته شد.

سال 1364: طراحي لباس ملي در شوراي عالي انقلاب فرهنگي مطرح شد اما چون مسوولان اين امر را پي گيري نكردند طرح متوقف شد.

فاطمه عبدلي بهنويي 
جمله هايي مثل زن در حجاب مانند مرواريد است در صدف را لابد زياد شنيده ايد، اما من نمي خواهم از اين حرف هاي تكراري بزنم. با اين كه جريان چادر سركردن خودم حكايت
عجيب غريبي ندارد، دلم مي خواهد چيزهايي را تعريف كنم؛ اين كه مثلا چهار سال پيش وقتي مي ديدم يك خانم چادري دارد از ماشين پياده مي شود و زنبيل خريد به يك دستش است و يك بچه هم بغلش، و آن يكي بچه اش را هم دارد از ماشين پياده مي كند، مجموع اين ها لجم را در مي آورد و غرغر مي كردم كه بابا آخر مگر مجبوري؟ خوب يك مانتوي بلند تنت كن!
موضوع ديگري كه خيلي لجم را در مي آورد، دخترهايي بودند كه با چادر مي آمدند كوه و اصرار عجيبي به اين چادر سركردن داشتند. فكر مي كردم كه چي؟ مگر مجبورند با اين زحمت از كوه بالا بروند؟
يادم مي آيد يك بار كه در يكي از پيست هاي دوچرخه سواري منتظر نوبتم ايستاده بودم، مادري به دختر 1514 ساله اش كه جلو من ايستاده بود اصرار مي كرد چادرش را در بياورد و دختر با اخم مي  گفت: دوست ندارم؛ با چادر هم راحتم!
خيلي تعجب كردم، چون هميشه فكر مي كردم خيلي از دخترها به اجبار خانواده هايشان چادر سر مي كنند.
حالا از آن زمان كه اين چادر سر كردن آدم ها رو اعصابم راه مي رفت خيلي گذشته، حالا من هم چادر سر مي كنم؛ البته به هزار و يك دليل كه الان جاي گفتنش نيست. حالا واقعا در بدترين شرايط و حتي در كارگاه مدل سازي هم كه بايد سختترين كارها را با دستگاه ها انجام بدهم حاضر نيستم چادرم را در بياورم و بي خيال متلك هاي نه به ديروزش، نه به امروزش مي شوم.
حالا مي دانم كه اگر چادر را بخواهم با روسري نارنجي هم سرم كنم، هيچ ايرادي ندارد، غير از اين كه بايد نگاه هاي يكي دو تا از پيرزن هاي قديمي محل را با لبخند دوستانه اي جواب بدهم، يا اين كه پوشيدن كفش اسپرت با چادر، وقتي كار عجيبي است كه خودم اين طور فكر كنم، وگرنه آدم ها خيلي زود به سليقه تو عادت مي كنند.
البته الان هم اگر يكي توي كوه ازم بپرسد كه چه اصراري داري چادر سرت كني؟ ، واقعا نمي دانم چه جوابي بايد به اش بدهم، جواب اين سوال را فقط بايد بتواني به خودت بدهي و اگر خودت را قانع كرده باشي، ديگر لازم نيست حرص بخوري كه با حرف ديگران چه كار بايد بكني.
راستي من خيلي دوست دارم كه چادر آبي رنگ سرم كنم. حالا با خيال راحت مي گويم دنبال قانع كردن آدم ها نيستم كه حديث داريم رنگ مشكي خوب نيست و رنگ روشن و شاد مستحب است، فقط منتظرم اين خط   كشي ها كم كم پاك شود تا چادر معنا و مفهوم واقعي اش را پيدا كند و آدم ها ديگر به محض اين كه چادر سرت ديدند، سعي نكنند به گروه يا خط فكري خاصي وصلت كنند.
1
با اين كه زير اين چادر كه مخصوص مهماني است بايد روسري سر كنيد، اصلا اين قضيه، سركردن چادر را پر دردسر نمي كند، بلكه به خاطر تناسب رنگ چادر و روسري  اي كه انتخاب مي كنيد، زيبايي و جلوه خاصي به ظاهرتان مي دهد. جيب هاي اين چادر باعث مي شود كه بي خيال وسايل خرده ريزي شويد كه در مهماني ها مجبوريد با خودتان اين طرف آن طرف ببريد، چون مي توانيد به جاي يك كيف كوچك همه وسايل تان را در جيب هاي لباس تان بگذاريد. شنل اين چادر را هم مي شود شكل هاي مختلفي روي سر بست 
۲
يك مانتوي سرتاسري به اضافه يك روسري كه گوشه هاي آن را بايد به هم گره بزنيد، اين چادر را تشكيل مي دهد. آزادي دست و حركت بدن در ركوع و سجده دليل سفارش اين چادر نماز به شماست.سركردن اين چادر باعث مي شود احساس خستگي نكنيد و با خيال راحت از اين كه حجاب تان براي نماز كامل و درست است، نماز تان را بخوانيد
۳
مهمترين قسمت اين چادر، نوار پهني است كه پشت كمرتان گره مي خورد، و اصلا به خاطر همين هم به آن چادر كمري مي گويند. همان چادرهايي كه زن هاي پهلوانان نمي ميرند سر مي كردند. اطميناني كه اين چادر از لحاظ بسته بودن جلو آن و وصل بودن به بدن مي دهد، باعث مي شود آدم با خيال راحت اين طرف و آن طرف برود. جنس اين نوع چادر هم بهتر است از پارچه هاي سبك باشد، چون چادر مفصلي است و نبايد خيلي سنگين باشد، البته اين مفصل بودن اصلا مانع آزادي شما نيست، چون قسمت مجزايي كه روي سر مي افتد، مي تواند به انتخاب شما و در مواقعي كه كارهاي زيادي با دست تان انجام مي دهيد پشت شانه هايتان و يا زماني كه دوست داريد پوشيده تر باشيد جلو شانه  و روي بدن تان قرار بگيرد
۴
اين يك مقنعه بزرگ است، با ابعاد اغراق شده، چون شكل آن دقيقا مقنعه اي است كه شما داخل آن مي رويد و لبه پايين مقنعه تا پايين پايتان مي آيد، ممكن است با اين چادر دست هايتان به اندازه مدل ديگر آزاد نباشد، اما حسني كه اين چادر دارد، جمع و جور بودن آن است و حتي مي شود گفت شما را لاغرتر نشان مي دهد. پارچه هاي كرپ سبك براي اين چادر خيلي مناسبند، چون علاوه بر سبكي، باعث خوب ايستادن اين چادر بر سرتان مي شود
۵
اگر اهل بلوز شلوار پوشيدن و پريدن از جوي آب و هستيد و در عين حال دوست داريد چادر سر كنيد، مي توانيد اين چادر جلو بسته را انتخاب كنيد. چون نه تنها كيف دست گرفتن و اين طرف آن طرف رفتن با آن خيلي خوب است، بلكه به خاطر بسته بودن جلو آن خيال تان هم از حجاب كامل داشتن راحت است در ضمن اين چادر را با هر پارچه اي مي شود دوخت و به خاطر اين كه دست هاي تان از آن بيرون مي آيد آزادي عمل زيادي به شما مي دهد
۶
اگر اهل رفت و آمد در جاهاي اداري هستيد، و خيلي پر مشغله ايد و با آدم هاي مهم و جاهاي مهم سركار داريد، حتما اين چادر را امتحان كنيد، چون اين نه تنها يك چادر بلكه مقنعه و مانتو نيز هست. شما مي توانيد اين چادر را با هر رنگ و جنسي كه دوست داشتيد بدوزيد، البته پارچه هاي حرير اسود به دليل زيبايي و سبكي اي كه دارند مناسبترند چون اين چادر به خاطر شكل ايستادنش بر سر تشخص خاصي به آدم مي دهد كه هم به درد مهماني ها و مجالس رسمي مي خورد و هم ادارات 

مدل هاي جديدي كه در صفحات سبك زندگي اين شماره مي بينيد، حاصل تلاش خانم نيرالملوك بهروزين استاد طراحي لباس دانشگاه شريعتي و دانشجويان ايشان است. قصدما از نشان دادن اين چادرها اين است كه امكان نوآوري و ايجاد تنوع در چادر و پوشش دختران و زنان مسلمان را نشان بدهيم. پوششي كه به هرحال قرن هاست جزيي از لباس ملي و مذهبي ما است؛ و در عين حال امكان هماهنگي با شرايط جامعه امروز ما را نيز در خود دارد.
شما هم مي توانيد با صرف كمي وقت از اين طرح هاي جديد استفاده كنيد و در عين رعايت حجاب و پوشش اسلامي، از زيبايي و تنوع اين طرح ها هم بهره ببريد. البته مدل هاي موجود در بازار به اين اندازه متنوع نيستند، اما از آن جا كه دخترها و خانم هاي ايراني معمولا خودشان چادرشان را مي دوزند و آن را به صورت آماده تهيه نمي كنند، امكان استفاده از اين طرح ها وجود دارد. كسي چه مي داند، شايد تا چند ماه ديگر اين طرح ها به صورت جدي وارد بازار لباس ايران شود.
۱
شكاف هايي كه در اين چادر تعبيه شده اند، باعث مي شوند دست هايتان تا نزديكي هاي زير آرنج از چادر بيرون بيايد و شما مي توانيد خيلي راحت كيف تان را روي دوش بيندازيد يا مجله و كلاسورتان را دست بگيريد، بدون اين كه نگران جمع كردن چادرتان باشيد همچنين مي توانيد زير اين چادر مانتو يا پيراهني با رنگ هايي بپوشيد كه به مشكي خيلي مي آيد، چون آستين لباس تان از چادر بيرون مي آيد. پارچه هاي كريستال براي اين چادر مناسب به نظر مي رسند، چون نرم بودن آن ها باعث شكيل تر و زيباتر شدن اين چادر مي شود.
۲
به كار رفتن 2 نوع پارچه با دو طرح مختلف زيبايي خاص به اين چادر مي دهد كه نيمي نوار دور مچ دست و همچنين دور روسري آن مي قسمت دامن مانند آن مي تواند طرح متفاوتي با كل چادر داشته باشد. علاوه بر زيبايي رنگ و طرح، دليل ديگر پيشنهاد، متنوع بودن نوع روسري آن است كه تقريبا به هفت مدل مي شود آن را بست و سر كرد. با تن كردن اين چادر علاوه بر اين كه حجاب تان را حفظ مي كنيد، مي توانيد از مهمانان به راحتي پذيرايي كنيد.
۳
كش داشتن سرآستين ها، بسته شدن به كمر، روسري راحتي كه به مدل هاي مختلف مي شود آن را روي سر بست، دلايل پيشنهاد اين نوع چادر پذيرايي به شماست، چون آستين هاي آن در نهايت آزادي بالا و پايين نمي روند و خيلي هم بامزه و خوشگلند و به خاطر كمري بودن اين چادر، اطمينان زيادي به حجاب تان خواهيد داشت، ديگر هم لازم نيست همه اش مواظب كنار رفتن چادرتان باشيد
۴
اگر قرار است به عمره مثلا ً دانشجويي مشرف شويد، يكي از اين چادرها براي خودتان دست و پا كنيد تا ديگر غصه دست و پاگير بودن لباس تان را در موقع اعمال حج نخوريد.اين نوع چادرهاي احرام خيلي از كارهاي آدم را راحت مي كنند، چون ديگر آدم مي تواند در يك دستش كتاب دعا باشد و در دست ديگرش تسبيح، و هي مشغول جمع كردن چادر از زير دست و پايش نباشد

۱
تا آن جا كه مي شود، چادر را با آب سرد و خالي بشوييد يعني براي گردوخاك گرفتن و تا وقتي كه مجبور نشده ايد، از پودر استفاده نكنيد. پودر شست وشو چادر مشكي را لك مي اندازد. مي توانيد از شامپو يا مايع ظرف شويي استفاده كنيد كه براي شست وشوي چادر مشكي خيلي مناسب هستند.
۲
حتما از فرمان اول فهميده ايد كه با تمام تنبلي و بي  حوصلگي، چادر بايد با دست شسته شود. شست وشو با ماشين لبا س شويي باعث پوسيده شدن زودهنگام چادر مي شود. اگر هم از ماشين لباس شويي استفاده مي كنيد، حتما از مايع نرم كننده و مايع هاي مخصوص شست وشوي لباس مشكي استفاده كنيد.
۳
بعد از شستن چادر، تا آن جا كه مي توانيد آن را به شدت تكان دهيد تا حسابي صاف شود، آن وقت آن را طوري روي طناب پهن كنيد كه احتياج به اتو نداشته باشد.
۴
بهتر است چادر را كمتر اتو بزنيد تا برق نيفتد و زود فرسوده نشود، اما براي اتو زدن حتما آن را پشت و رو كنيد و از پشت اتو بزنيد تا رويش برق نيفتد.
۵
جالب است بدانيد كه اگر چادر نوي تان را قبل از شست وشو براي بار اول، به مدت يك روز در فريزر بگذاريد، الكتريسيته آن گرفته مي شود و ديگر گردوغبار را جذب نمي كند.
۶
هيچ وقت چادر را از كش آن آويزان نكنيد، چون به تدريج كش آن پاره مي شود و چادرتان را سوراخ مي كند.
۷
تا كردن چادر خيلي بهتر از آويزان كردن آن است. اين كار باعث مي شود كه چادر ديرتر چروك شود.
۸
لبه هاي چادر را در بدترين شرايط هم با دندان تان نگيريد، چون علاوه بر پاره شدن لبه ها، رنگ و شكل زشتي به آن ها مي دهد.
۹
سعي كنيد چادرتان زياد در معرض آفتاب قرار نگيرد، چون بور مي شود يعني به رنگ قرمز يا سبز در مي آيد . حتي بهتر است چادر شسته شده تان را هم در آفتاب پهن نكنيد.
۱۰
فرمان آخر اين كه هنگام خريد سعي كنيد يك چادر سبك انتخاب كنيد، چون بعضي  چادرها با وجود قيمت و حتي كيفيت بالا، خيلي سنگينند و اين مساله ممكن است باعث سردرد و آرتروز گردن شود.