سي و پنجمين جشنواره فيلم كودك و نوجوان جيفوني امسال هم مثل سال هاي گذشته در جيفوني، در جنوب ايتاليا، برگزار خواهد شد و چند داور نوجوان نيز از ايران در آن شركت خواهند كرد.
اين نوجوان ها در چند مرحله توسط بخش بين الملل بنياد سينمايي فارابي انتخاب مي شوند. شرط سني، دانستن زبان انگليسي و اطلاعات خوب سينمايي، شرط هايي براي انتخاب داوران ايراني است.اگردر فاصله زماني يازدهم مرداد ماه۶۹ تا يازدهم دي ماه ۱۳۷۱ به دنيا آمده ايد، دو مطلب به زبان انگليسي بنويسيد. يكي از اين مطلب ها بايد درباره خود شما و ديگري درباره فيلم مورد علاقه تان باشد. يادتان نرود كه اين دو مطلب را تا قبل از ۲۵ اسفند ماه ۸۳ براي بنياد فارابي بفرستيد.
براي آگاهي بيشتر، با شماره تلفن ۲۷۴۱۲۵۴ تماس بگيريد.

كلينت ايستوود در صحنه اي از «بچه ميليون دلاري»

هفتاد و هفتمين دوره مراسم جايزه هاي اسكار در حالي بهترين هاي سال ۲۰۰۴ را معرفي كرد كه كمتر كسي فكر مي كرد «بچه ميليون دلاري»، اسكار بهترين فيلم سال را بگيرد.
بسياري از تحليل گران سينمايي پيش بيني مي كردند درام تاريخي مارتين اسكورسيزي به نام «خلبان» اسكار بهترين فيلم سال را بگيرد. اما اعضاي آكادمي اسكار كه كلينت ايستوود را بهترين كارگردان سال معرفي كردند، ترجيح دادند فيلمش را نيز اثر برگزيده سال معرفي كنند.فيلم ايستوود دو جايزه مهم ديگر اسكار را هم گرفت: جايزه بهترين بازيگر زن (براي هيلاري سوانك) و بهترين بازيگر مرد نقش مكمل (براي مورگان فريمن). «بچه ميليون دلاري» يك درام ورزشي است كه به اعتقاد ايستوود، بيشتر از آن كه درباره ورزش باشد، درباره رابطه هاي بين آدم هاست.
هيلاري سوانك در فيلم نقش يك مشت زن جوان و غيرحرفه اي را بازي مي كند كه پدرش را در كودكي از
دست داده و حالا مي خواهد در مسابقه هاي حرفه اي شركت كند. خود ايستوود هم در فيلم بازي دارد. او يك مربي پير و بازنشسته است كه از سوي تنها دخترش طرد شده و به دعوت سوانك مربي ورزش او مي شود.
جايزه بهترين بازيگر مرد به جمي فوكس براي فيلم «ري» تعلق گرفت. او در اين درام موزيكال نقش چارلز ري، خواننده نابينا و افسانه اي موسيقي سياهان را بازي مي كند كه اتفاقاً سال قبل (هنگامي كه فيلم در دست توليد بود) درگذشت.

صحنه اي از انيميشن «اينكريديبل ها»

مارتين اسكورسيزي تا به حال چند بار نامزد دريافت اسكار بهترين كارگرداني شده، ولي هيچ وقت نتوانسته اين جايزه را دريافت كند. ايستوود حدود ده سال
قبل نيز اين جايزه را براي وسترن «نابخشوده» گرفت.
برخلاف سال قبل كه يك بازيگر نوجوان (كيشا كسل _ هيوز نيوزيلندي) نامزد جايزه بهترين بازيگر زن نقش مكمل شد، امسال هيچ نوجواني در رشته بازيگري نامزد دريافت جايزه نبود. تنها سهم كودكان و نوجوانان از اسكار امسال، جايزه بهترين فيلم انيميشن بود كه به «خانواده اينكريديبل ها» تعلق گرفت. اين محصول كمپاني والت ديزني و شركت كامپيوتري پيكسار توانست با شكست
دو انيميشن كامپيوتري كمپاني دريم وركز «شرك-۲» و «افسانه كوسه» اين جايزه را بگيرد. نكته آخر اين كه امسال بيشتر جايزه ها (البته به جز بهترين فيلم) به نامزدهايي داده شد كه همه
برنده شدنشان را پيش بيني مي كردند.

كيكاووس زياري
«نگار جواهريان» از بازيگران بسيار جوان سينما و تئاتر، كار بازيگري را از سن نوجواني آغاز كرده است. اين شروع خوب با فيلم «من ترانه، پانزده سال دارم» رسول صدرعاملي بود، كه مورد توجه منتقدان سينمايي و تماشاگران قرار گرفت.او در عين حال در رشته تئاتر هم همچنان به فعاليت خود ادامه مي دهد. او را در مركز تئاتر و در شلوغي يك نمايش تئاتري مي بينيم و درباره كارهاي هنري اش صحبت مي كنيم. شما هم بخوانيد.
پس به جز فيلم هاي تازه اكران
شده تان ، يك نمايش هم روي صحنه داشتيد؟
- بله، نمايشي به نام «گل هاي شمعداني» كه «محمد يقعوبي» آن را كارگرداني كرد . من و «هانيه توسلي» يك شب در ميان يك نقش واحد را بازي مي كرديم. مضمون كلي نمايش درباره يك خانواده و اتفاق هايي است كه برايشان مي افتد. من نقش دريا را داشتم.
حالا كه صحبت تئاتر است، بين دو رسانه سينما و تئاتر كدام را بيشتر دوست داريد؟
- سؤال خيلي سختي است. من در سن پانزده سالگي كار هنري ام را با تئاتر شروع كردم. حس و حالي نسبت به آن دارم كه نمي توانم رهايش كنم. سينما را هم دوست دارم. اما از بين اين دو نمي توانم يكي را انتخاب كنم. سينما جذابيت هاي خاص خودش را دارد، ولي تئاتر چيزي است كه احساس مي كنم هميشه به آن نياز دارم. در عين حال، سينما و تئاتر
مقايسه كردني نيستند و خيلي با هم فرق دارند.
شما هنوز در فيلم ها و نقش هاي زيادي ظاهر نشده ايد. بازي در چه نوع نقشي را بيشتر دوست داريد؟
- بيشتر از اين كه خود نقش و نوع آن برايم اهميت داشته باشد، به اين موضوع فكر مي كنم كه من چه كاري مي توانم براي آن نقش انجام دهم، مسأله اصلي نوع اجرا و باور كردن آن نقش است، هميشه از خودم مي پرسم براي رسيدن به آن نقش چه راه هايي را بايد طي كرد؛ براي همين معيارم براي انتخاب نقش ها و نوع اجراي آنها با هم فرق مي كند.
آيا هميشه پرسشي هم براي سؤال خودتان پيدا مي كنيد و به راه هاي مورد نظر مي رسيد؟
- جواب مفصلي مي خواهد، اما
به طور كلي بايد بگويم مجبورم با
طي كردن اين راه جواب سؤال هايم را پيدا كنم. هنوز در اين رابطه به هيچ راه مشخصي نرسيده ام. البته از اين موضوع ناراحت نيستم؛ زيرا تازه كارتر از آنم كه راهي مشخص را انتخاب و پيدا كنم. رسيدن به اين شيوه، كار خيلي سختي است.
يك سري چيزهايي هم هست كه در طول كار بازيگري ياد گرفته ام. هميشه به تحليل بازيگري علاقه داشتم. تأثير من  روي نقش و تأثير نقش روي من خيلي مهم بوده است. در عين حال، هميشه چيزهايي هست كه مي توانم از خودم به درون نقش ببرم، وقتي اين چيزها را به نقش اضافه كردم، آن وقت تبديل به نقشي مي شود كه دوستش دارم.
فعاليت هنري را از هفت سال قبل و نوجواني شروع كرديد. نگاه امروز شما به اين هفت سالي كه گذشته، چيست؟
- خب، از خودم صد در صد راضي نيستم. در طول اين مدت خيلي چيزها ياد گرفتم، ولي مي دانم هنوز چيزهاي خيلي بيشتري است كه بايد ياد بگيرم. شما چند تا آدم مي توانيد پيدا كنيد كه از اين مدت كار كم خود، احساس رضايت كامل كنند! البته خيلي هم ناراحت نيستم و فكر مي كنم دارم راهم را خوب طي مي كنم.
اولين خاطره هنري تان هم به همان پانزده سالگي برمي گردد؟
- خاطره هاي من با تئاتر و تجربه جذاب دوران كودكي گره خورده است. از همان سن كودكي به تئاتر مي رفتم. يعني در حقيقت مرا به تئاتر مي بردند. با وجود آن كه بسياري از بچه ها تماشاي تئاتر را دوست ندارند و مثلاً  بيشتر به سينما علاقه دارند، اما من هميشه دوستدار تماشاي تئاتر بودم. مي دانيد كه
ارتباط برقرار كردن بچه ها با تئاتر سخت و مشكل است.اما من رفتن به تئاتر را بيشتر از سينما دوست داشتم.
چرا؟
- فضاي تئاتري فضاي بزرگي است كه هميشه احساس مي كردم يك روزي در آن گم خواهم شد. وقتي براي اولين بار به تماشاي تئاتر رفتم خودم را خيلي كوچك احساس كردم. هنوز هم وقتي وارد صحنه تئاتر مي شوم، به نظرم بسيار بزرگ مي آيد. هنوز هم اين صحنه مثل روزهاي كودكي جذاب و عزيز است.
خاطره اولين فيلم سينمايي تان هم همين قدر برايتان جذاب است؟
- نقش من در فيلم «من ترانه» ، كوتاه بود. ولي همان جا هم خيلي چيزها ياد گرفتم. پس از آن دو سالي كار نكردم. اين دو سال وقفه خوبي بود.
چرا؟
- اصولاً  وقتي آدم پشت سر هم كار مي كند، يك سري چيزها را از دست مي دهد. احساس مي كنم اين وقفه ها تأثير خوب و مناسبي در كارم دارد.
هنگام بازي در، «من ترانه» محصل بوديد؟
- بله، از مدرسه مي رفتم سر صحنه فيلمبرداري. با اين كه اين نقش كوتاه بود، اما خيلي به آن فكر مي كردم و موضوع برايم جدي بود.
طبيعتاً امروز هم بازيگري برايتان جدي است.
- بله، جدي تر از هر وقت ديگر، حالا احساس مسؤوليت بيشتري مي كنم و همه تلاشم اين است كه در نقش ها و فيلم هاي بهتري ظاهر شوم.