|
تحقيق
مشاركت مردم در جذب توريست
مردم توريسم سنگاپور را متحول مي كنند
|
|
|
مسئولان صنعت توريسم سنگاپور ساليانه ميليون ها دلار صرف تبليغات مي كنند تا سنگاپور را تبديل به يكي از مقاصد توريستي جهان كنند.
اما ناظران صنعت توريسم معتقدند كه تبليغات تنها راهكار افزايش تعداد توريست ها نيست و خود سنگاپوري ها هم مي توانند در جذب بيشتر توريست ها به مسئولان كمك كنند.
يك كارشناس آمريكايي به كانال اخبار آسيا گفت كه توريست ها و افرادي كه به سنگاپور مي آيند دوست دارند از نزديك زندگي روزمره افراد معمولي را لمس كنند.
پروفسور گولدبلت اعتقاد دارد توريست ها دو انگيزه براي سفر دارند: اول خريد و دوم آشنايي با فرهنگ و تاريخ يك كشور.
او اعتقاد دارد كه فرهنگ و تاريخ هر كشوري ارتباط تنگاتنگي با مردم آن كشور دارد و مردم عادي در برخورد خود با توريست ها مي توانند آنان را تحت تأثير قرار دهند و در آنان احساسي به وجود آورند كه گويي در كشور خود هستند و اين نكته اي است كه به تشويق آنان به سفر دوباره به آن كشور كمك مي كند.اين موضوع باعث شده است كه سنگاپوري ها در جذب توريست توسط مردم از راه هاي مختلفي سود جويند.در اين راستا آنها در بخشي از برنامه جشن استقلال سنگاپور طرحي را ارائه دادند كه مردم با ارسال كارت پستال هاي مختلف به دوستان خود در سراسر جهان از آنان براي سفر به سنگاپور دعوت كنند.مدير اين طرح اليور منگ مي گويد: «ما احتياج داريم كه سنگاپوري ها به كشور خود افتخار كنند و آن را به عنوان يك شهر، كشور و مقصد توريستي بدانند. ما بايد قدرت تبليغات دهان به دهان را درك كنيم، اين بسيار مهم است سنگاپوري ها ارتباطات بين المللي زيادي دارند، آنان دوستان بسياري در سراسر جهان دارند و مي توانند از اين پتانسيل استفاده كنند.»
منگ اعتقاد دارد «چيزهاي زيادي براي مشاركت مردم در اين راه وجود دارد» براي مثال اگر به سالنامه كشور نگاه كنيم مي بينيم رويدادهاي زيادي در تقويم وجود دارد مخصوصاً رويدادهاي مذهبي كه مي تواند در جذب توريسم كمك كند و مردم بايد با اين رويدادها آشنا شوند و به توريست ها درباره مسائل داخلي كشور بينش جديدي دهند.»
پروفسور بلت نيز بر اين نكته اذعان دارد و مي گويد در شهر فيلادلفيا نيز مشابه اين طرح با نام «شهرمن» اجرا مي شود و سازمان توريسم مردم شهر را آموزش مي دهد كه چگونه مانند سفيران توريسم با توريست ها برخورد كنند و آنان را راهنمايي دهند.
اين راهي است كه هدفش مشاركت مردم در امر تبليغات و جذب توريست هاي بيشتر است.
هنگ كنگ تا سال ۱۹۸۴ سياست حمايت از صنعت و توليدات داخلي در داخل خاك خود را دنبال مي كرد و توليد اجناس سخت افزاري در سرزمين خود را هدف گذاري كرده بود. اما از سال ۱۹۸۴ به تدريج اين سياست را تغيير داد. هنگ كنگ از سال ۸۴ استراتژي خود را به حمايت از بخش خدمات تغيير داد كه مهم ترين بخش هاي آن حول محور بانكداري، حمل و نقل، بازاريابي، صادرات مجدد و توريسم است به طوري كه درآمد اين كشور از توريسم در سال هاي اخير ساليانه در حدود نه ميليارد دلار بوده است.
داود باقري
|