یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۶:۳۷

همشهری آنلاین: ذی‌الحَجّه یا ذوالحَجّه دوازدهمین و آخرین ماه از ماه‌های قمری است.

ذی الحجه

معنی نام این ماه صاحب حج است و مراسم حج در روزهای هشتم، ‌نهم و دهم این ماه انجام می‌گیرد.

در زمان جاهلی نام این ماه بُرَک و همچنین مسبل بوده ‌است.

این ماه متبرک است به فریضه الهی حج و وقایع و افتخاراتی که در این ماه مبارک نصیب امام اول مسلمین حضرت علی(ع) گردیده است.

از جمله افتخاراتی که نصیب امام(ع) شد، ابلاغ سوره برائة به مشرکین مکه در اولین روز از ماه ذی‌الحجه می‌باشد، که به روایتی در روز اول و به روایتی دیگر در روز ششم این ماه به وقوع پیوسته است.

دیگری، بستن در خانه‌های صحابه است که به خانه خدا و مسجد شریف باز می‌شد‌؛ غیر از خانه علی(ع) که این اتفاق نیز در روز عرفه یعنی نهم این ماه بزرگ به وقوع پیوست.

افتخار دیگر زفاف علی ابن ابیطالب(ع) با فاطمه زهرا(س) است و اول ذی‌الحجه در تقویم جمهوری اسلامی ایران با عنوان روز ازدواج به ثبت رسیده است.

یکی از اتفاقات مهم نیز خوابیدن حضرت علی(ع) در بستر رسول خدا(ص) است که در شب بیست و چهارم این ماه اتفاق افتاد وبه «لیلة المبیت» معروف است و هجرت پیامبر اسلام (ص) به مدینه ـ که مبدأ تاریخ مسلمین و سرآغاز عظمت اسلام است ـ از همان شب شروع شد.

عید قربان، عید ذی‌الحجّه است، عید حجاج و زائران خانه خدا، آنان که به حریم امن الهى وارد شدند و براى اثبات عشق، قربانى مى‌‏کنند و این روز را عید مى‌‏دارند.

کد خبر 76214

برچسب‌ها