همشهری آنلاین: ویلیام گلدمن که بیش از همه با نوشتن دو فیلمنامه برنده اسکار «بوچ کسیدی و ساندنس کید» و «همه مردان رئیس‌جمهوری» شناخته می‌شد، در ۸۷ سالگی از دنیا رفت.

ويليام گلدمن

به گزارش همشهری آنلاین به نقل از گاردین، فیلمنامه‌نویس و رمان‌نویس آمریکایی که در سال‌های پایانی زندگی از بیماری سرطان روده بزرگ رنج می‌برد و به سینه‌پهلو هم مبتلا شده بود، در منزل مسکونی خود در نیویورک در خواب درگذشت و دخترش جنی خبر مرگ او را تایید کرد.

گلدمن از چهره‌های کلیدی نسل نو هالیوود در دهه ۱۹۷۰ بود که با فیلمنامه‌ها و فیلم‌های موفق خود انقلابی در صنعت فیلمسازی آْمریکا به پا کردند. او در ۱۹۳۱ در خانواده‌ای یهودی در شیکاگو به دنیا آمد و پس از حضور در یک دوره آموزشی نویسندگی خلاق شیفته داستان‌نویسی شد. نخستین رمان گلدمن «معبد طلا» در ۱۹۵۷ به بازار آمد و نام این نویسنده را سر زبان‌ها انداخت؛ جوانی ۲۶ ساله که یک دهه بعد پا به دنیای سینما گذاشت.

با اینکه نخستین فیلمنامه او بایگانی شد اما راه گلدمن را برای ورود به عرصه فیلمنامه‌نویسی هموار کرد. فیلم کارآگاهی «هارپر» با بازی پل نیومن و فیلمنامه گلدمن در ۱۹۶۶ به موفقیت رسید و این توفیق تجاری و هنری به شکلی گسترده‌تر در «بوچ کسیدی و ساندنس کید» تکرار شد؛ فیلمی با بازی نیومن و رابرت ردفورد که نخستین فیلمنامه غیراقتباسی گلدمن بود و اسکار بهترین فیلمنامه را برایش به ارمغان آورد.

گلدمن همچنان به نوشتن رمان هم ادامه می‌داد و «عروس شاهزاده» و «ماراتن من» به ترتیب در ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ نوشت. نسخه سینمایی دومی دو سال بعد با بازی داستین هافمن به پرده‌ها راه یافت اما ۱۴ سال طول کشید تا «عروس شاهزاده» رنگ پرده را ببیند. گلدمن اسکار دوم خود را این بار در بخش فیلمنامه اقتباسی با «همه مردان رئیس‌جمهوری» برد؛ درامی سیاسی درباره رسوایی واترگیت بر اساس کتاب کارل برنستاین و باب وودوارد، خبرنگاران واشنگتن پست.

شهرت گلدمن در دهه ۱۹۸۰ به عنوان فیلمنامه‌نویس رو به افول گذاشت و او شروع به نوشتن کتاب درباره دنیای هالیوود کرد؛ «ماجراهای تجارت سینما» در ۱۹۸۳ روایتی عمیق از هالیوود دهه ۱۹۷۰، «پیشرفت و افتخار» در ۱۹۹۰ و «چه دروغی گفتم؟» در ۲۰۰۰. دیگر فیلمنامه موفق کارنامه گلدمن را می‌توان «میزری» بر اساس رمانی از استفن کینگ دانست که سال ۱۹۹۰ به کارگردانی راب راینر تولید شد و اسکار بهترین بازیگر زن را برای کتی بیتس به ارمغان آورد.

همکاری با بزرگانی چون کلینت ایستوود در «قدرت مطلق»، فرانک اُز در «همسران استپفورد» و ریچارد آتنبرا در «پلی در دوردست» از دیگر نقاط عطف کارنامه گلدمن بود که سال ۲۰۰۳ با «در پی رویا» به کارگردانی لارنس کاسدان به پایان رسید.

کد خبر 422819

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 9 =