همشهری آنلاین - مهدی تهرانی: ریشه‌های نوگرایی در هنر ایران را می‌توان در برخورد جامعه ایرانی و روشن‌فکرانش با اندیشه‌های اروپایی و نیز آشنا شدن با تکنیک‌ها و ابزارهای جدیدی چون رنگ روغن ودوربین عکاسی یافت.

سفرهای شاهان قاجار به اروپا و ورود تحصیل‌کردگان فرنگ به کشور، زمینه آشنایی ایرانیان با سبک‌های نوین هنری و گذار از سبک‌های سنتینگارگری ایرانی و خطاطی را فراهم آوردند. کمال‌الملک نخستین مکتب هنری به سبک هنر واقع گرای غربی (Realism) را برای ایران به ارمغان آورد؛ اگرچه جایگاه هنری وی در کشور باعث شد تا برای سالیان بسیار، ایرانیان از پیگیری مکتب‌های اروپایی نوینی چون امپرسیونیسم بازمانند.

مجله هنرهاي نوگرا و معاصر ايران به گونه اي تاريخي و براساس سبك و نوع هنرهاي تجسمي به سروشكل يافتن هنرهاي مدرن در ايران مي‌پردازد.

در اين راستا مهم‌ترین تحول در نوگرایی هنری در ایران بايد به سالهاي آخر حكومت ناصرالدين شاه؛ سپس نيمه اول دهه 20 شمسي يعني سال‌های پس از دهه ۱۹۴۰به حساب آورد.

در میان سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، هنر نوین در ایران رشدی قابل توجهی به خود دید و بسیاری از هنرمندان نامی معاصر ایران در آن دوره رشد کردند.

وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و در پی آن جنگ ایران و عراق، دوره‌ای از رکود در بازار هنر نوگرا را به همراه داشت. با این حال دیوارنگاری، هنر انقلابی و عکاسی رشد چشمگیری پیدا کردند و آثار هنری شاخصی در فضای مذهبی و جنگی کشور شکل گرفتند.

در مجله هنرهاي نوگرا و معاصر ايران اين تحولات را به صورت تاريخي مورد بررسي قرار مي‌دهيم.

کد خبر 409279

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 7 =