ترجمه‌ی نیلوفر نیک‌بنیاد: «لیندا ماللی هانت»، نویسنده‌ی کتاب «ماهی‌ها پرواز می‌کنند» و برنده‌ی جایزه‌ی «اشنایدر» و «بادبادک بلورین» است و در این‌جا از روش رمان نویسی‌اش برایمان حرف می‌زند:

دوچرخه شماره ۸۸۷

وقتي مي‌خواهم يك كتاب بنويسم، قبل از هرچيز فصل اول و دوم و بعد فصل آخر را مي نويسم. بقيه‌ي فصل‌هاي كتاب بدون ترتيب خاصي نوشته مي‌شوند. مثلاً وقتي در آشپزخانه مشغول درست‌كردن قهوه هستم، نمي‌دانم در آن روز قرار است چه فصلي از كتاب را بنويسم.

معمولاً هرروز آخرين نوشته‌هاي روز قبلم را يك دور مي‌خوانم و بعد شروع به نوشتن مطالب جديد مي‌كنم. وقتي كه نوشتن يك فصل را تمام مي‌كنم، روي يك كارت كوچك، سه چهار نكته‌ي مهم آن فصل را يادداشت مي‌كنم و به تخته‌ي دفتر كارم مي‌چسبانم.

وقتي تمام فصل‌ها تمام شوند، اين يادداشت‌هاي كوچك را پايين مي‌‌آورم و رمانم را بر اساس آن‌ها مرتب مي‌كنم. در آخر هم يك روز وقت مي‌گذارم و نوشته‌ي نهايي‌ام را با صداي بلند مي‌خوانم تا ايراداتش را برطرف كنم. اين كار مثل درست‌كردن يك پازل است.

کد خبر 378370

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 13 =