نوشته سارا گئونلیان جونز*، ترجمه یونس شکرخواه: امبرتو اکو (Umberto Eco) نشانه‌شناسی، منتقد فرهنگی، ستون‌نویس، روزنامه‌نگار، دست‌اندرکار برنامه‌های رادیویی ـ تلویزیونی و رمان‌نویس فعال است.

Umberto Eco

اكو به خاطر تحليل‌هايش در مورد پديده‌هاي فرهنگي، از کميک استريپ‌هاي چيني گرفته تا ديسني‌لند، جزو شخصيت‌هاي سرشناس است.

او در سال 1968 نظرياتش را در مورد نشانه‌نشاسي در کتاب ساخت غايب (the absent structure) مطرح کرد. اين کتاب پس از بازنگري، دوباره در سال 1976 تحت عنوان تئوري نشانه‌شناسي به چاپ رسيد.

اکو در سال 1974 انجمن بين‌المللي مطالعات نشانه‌شناسي را تأسيس کرد. نشانه‌شناسي در نخستين جلسه اين انجمن به عنوان رشته‌اي علمي و روشي مهم براي مشاهده ابژه‌ها در ديگر علوم توصيف شد.

او در کتاب محدوديت‌هاي تفسير (the limits of interpretation) که در سال 1994 به چاپ رسيد، به ديدگاه‌ها و افراط‌هاي موجود در شالوده‌شکني دريدايي اشاره و تأکيد مي‌کند که نقش متن و خواننده بايد حتماً در توليد معني در نظر گرفته شود.

تمايل وي به نشانه‌شناسي، متون قرون وسطي و فرايندهاي تفسير و تعبير، مايه الهام او براي نوشتن رمان‌هاي گل سرخ، پاندول، فوکو و جزيره روز قبل بود. اکو از سال 1971، استاد رشته نشانه‌شناسي در دانشگاه بولونيا در ايتالياست.

SARA GWENLLIAN JONES *

کد خبر 309407

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 2 =