همشهری‌آنلاین: کامران محمدی نویسنده با انتقاد از رویه معمول بسیاری از کلاس‌های داستان‌نویسی در کشور، گفت: بعد از تجربه‌هایی که در زمینه برگزاری کارگاه داستان‌نویسی جمع کرده‌ام، به این نتیجه رسیده‌ام که بهترین شکل برگزاری کارگاه، شیوه نیمه‌خصوصی است.

بسیاری از کارگاه‌های داستان‌نویسی، جلسات داستان‌خوانی هستند

یعنی کلاسی که در آن حداکثر 6 نفر حضور پیدا می‌کنند و در طول 2 سال گذشته، کارگاه‌هایی که داشتم، به این شکل برپا شده‌اند.

به گزارش مهر، وی افزود: به‌ویژه این‌که تعداد کم هنرجوها این فرصت را فراهم می‌کند که با هر کس با توجه به نیازها و سطحی که دارد، کار کنیم و تمرینات مناسبش را انجام دهیم. اما علاوه بر این، سعی‌ام همواره این است که کلاس واقعا کارگاه باشد، نه جلسه‌ داستان‌خوانی و برای همین همیشه حاضران در کلاس را با توجه به سطح و توانایی‌هایشان سطح‌بندی می‌کنم. در حالی که تا جایی که می‌دانم بسیاری از کلاس‌های داستان‌نویسی، درواقع جلسات داستان‌خوانی بدون توجه به سطح هنرجویان هستند. یعنی هنرجویان خودشان به هر شکل که بلد هستند یا بلد نیستند، داستانشان را می‌نویسند و سر کلاس می‌خوانند و درباره‌ آن اثر صحبت می‌شود. این جلسات هم البته فواید خودشان را دارند، ولی معتقدم این تنها بخشی از وظایف یک کلاس نویسندگی است.

محمدی ادامه داد: من هر چه را که بلدم به هنرجویان منتقل می‌کنم و برای این انتقال، از تمرینات مختلفی استفاده می‌کنم. اما آن‌چه که قصد دارم در ورای این مسائل به علاقه‌مندان داستان‌نویسی منتقل کنم، ابتدا نویسندگی به عنوان یک سبک زندگی و سپس نویسنده بودن به عنوان یک متفکر است. در واقع تمرکز اصلی در کارگاه‌های من، بر ایده، اندیشه و شیوه‌ زندگی یک نویسنده است و به هیچ وجه سعی نمی‌کنم از هنرجویان کلاسم تکنیسین‌هایی بی‌فکر که فقط به صورت کورکورانه، اداهای فرمی و زبانی درمی‌آورند، بسازم. چرا که معتقدم نویسنده یک متفکر است و باید مثل یک نویسنده زندگی و فکر کند. هرچند همان طور که اشاره کردم، تکنیک‌های مختلف زبانی، فرمی و روایی نیز طبیعتا در برنامه‌مان هست.

نویسنده‌ مجموعه‌داستان قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی درباره کلاس‌های داستان‌نویسی خود گفت: ثبت نام دوره جدید این کلاس‌ها به تازگی آغاز شده و هر دوره از کارگاه داستان کوتاه، 10 جلسه خواهد بود. هنرجویان در دو دوره‌ اول، مراحل نگارش داستان را به صورت تئوری و عملی، همراه با تمرینات داخل و خارج کلاس فرا می‌گیرند. بعد از آن، تمرکز بیشتری بر نوشتن داستان به صورت آزاد داریم و مجموعا در 3 دوره‌ اول، نوشتن یک داستان استاندارد خطی و سالم، آموزش داده می‌شود. پس از این دوره‌ها، کسانی که مایل‌اند کار را حرفه‌ای‌تر ادامه دهند، 3 دوره‌ دیگر هم پیش رو دارند که در آن‌ها تمرینات جدیدی انجام می‌شود و به ترتیب بر ساختارهای غیرخطی داستان کوتاه، ژانرها و مکاتب مختلف و در پایان، جنبه‌های گوناگون زبان در داستان کوتاه متمرکز می‌شویم.

این نویسنده در پایان گفت: علاقه‌مندان برای ثبت نام و حضور در این کارگاه‌ می‌توانند با پست الکترونیک kargah.km@gmail.com مکاتبه کنند.

کامران محمدی کارشناس ارشد رشته روان‌شناسی است و رمان‌های آن‌جا که برف‌ها آب نمی‌شوند، بگذارید میترا بخوابد و این‌جا باران صدا ندارد و مجموعه‌داستان‌های خدا اشتباه نمی‌کند و قصه‌های پریوار و داستان‌های واقعی را در کارنامه دارد.

کد خبر 247831

برچسب‌ها