دیدگاه > ایران  - یوسف مجتهد:
شمشیر من همیشه به‌روی آنانی که دست به خون و مال دیگران آلوده‌اند برآهیخته است. به خداوند بزرگ و توانا سوگند که اگر حسن و حسین دلی بناحق بیازارند یا دیناری به ستم از دیگران بربایند با همان شمشیر که بت‌پرستان را از مرکب حیات سرنگون کرده‌ام

نوادگان پیغمبر (ص )را هم ادب خواهم کرد. دخترم رقیه از خزانه‌دار بیت‌المال گردن‌بندی مروارید به‌عاریت و امانت گرفته بود، بدین قرار که با ضمانت خود و گواهی خداوند پس از 3 روز آن رشته گوهر را سالم و بدون نقص به بیت‌المال برگرداند. من در عید قربان بر این عمل ناشایست اطلاع یافتم، بی‌درنگ آن را به‌جای خود عودت دادم و پسر رافع (خزانه‌دار) را به‌سختی تهدید کردم که زنهار هرگز این شیرین‌کاری‌ها را تکرار مکن.

به‌خدا اگر پای عاریت و امانت در میان نبود، دست‌های این دختر هاشمی را به جرم خیانت مانند دزدان و راهزنان قطع می‌کردم و پسر رافع را به‌نام شرکت در این جرم برای همیشه گرفتار زنجیر و زندان می‌ساختم.این سخنان امیر مؤمنان علی‌بن ابی‌طالب است که چون صاعقه بر فساد و تباهی فرود می‌آید. علی(ع) تحمل کمترین فساد اطرافیان و کارگزاران حکومت را ندارد و عواقب سنگینی برای آن مقرر داشته است.

او نه با فساد، که با بهانه آغاز آن نیز مبارزه می‌کند و چنان قاطع برخورد می‌کند که تصور آن از ذهن اطرافیان و کارگزاران پاک شود تا دیگر به آن فکر نکنند. علی(ع) اجازه نمی‌دهد فساد ریشه خود را مستحکم کند و در تمامی زوایای حکومتش وارد شود.
حریم بیت‌المال چنان محترم است که خزانه‌دار آن برای یک کوتاهی به‌شدت مورد عتاب قرار می‌گیرد و به شدیدترین مجازات‌ها تهدید می‌شود.

اما در این زمان حریم بیت‌المال به دفعات توسط رانت‌خواران و خاصه‌خواران مورد تعدی قرار می‌گیرد ولی برخوردی قاطع و مطابق تعدی و جسارت آنان را شاهد نیستیم و در افشای نام آنان تردید داریم. آیا زمان آن نرسیده که ما مدعیان پیروی از علی(ع) به‌جای شعار دادن اندکی مانند او عمل کنیم؟