جمعه 30 شهریور 1397 | به روز شده: 11 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
جمعه 21 اردیبهشت 1397 - 16:55:57 | کد مطلب: 405127 چاپ

برترین برندگان نخل طلا از نگاه گاردین | کیارستمی بالاتر از اسکورسیزی، فلینی و بونوئل

سینما و تلویزیون > سینمای‌ جهان - همشهری آنلاین:
نخستین و تنها فیلم ایرانی برنده نخل طلا در فهرست ۱۰ فیلم برتر تاریخ جشنواره کن پس از «مرد سوم» کارول رید و بالاتر از «راننده تاکسی» مارتین اسکورسیزی در رده دوم قرار گرفت.

به گزارش همشهري آنلاين، پيتر بردشا منتقد ارشد سايت و نشريه گاردين همزمان با آغاز هفتاد و يكمين جشنواره فيلم كن در مطلبي تحليلي 10 فيلم برنده نخل طلا را به ترتيب اهميت و اعتبار فهرست كرده كه «طعم گيلاس» زنده‌ياد عباس كيارستمي در رده دوم قرار دارد. اين فيلم سال 1997 در پنجاهمين دوره كن در بخش مسابقه به نمايش درآمد و هيات داوران به رياست ايزابل آجاني، بازيگر نامدار فرانسوي نخل طلايي بهترين فيلم را (در كنار «مارماهي» شوهي ايمامورا) به آن اهدا كرد.

بردشا درباره «طعم گيلاس» چنين نوشته است: «اين بي‌ترديد شاهكار يكي از بزرگ‌ترين شاعران سينماست؛ يك تمثيل غريب، زيبا، نامانوس و جانگداز كه حتي امروز هم نمي‌توان تفسيري دقيق از آن ارائه داد. مردي به شدت افسرده مي‌خواهد خودش با بكشد. او دنبال كسي است كه وقتي درون قبر مي‌خوابد، رويش خاك بريزد. فيلم درباره تاريك‌ترين و ناديده‌ترين جنبه‌هاي خودكشي حرف مي‌زند... سرانجام يكي پيدا مي‌شود كه مي‌كوشد با سخنان خودش مرد را از قبر و خيال خودكشي بيرون بكشد. او براي رسيدن به هدف از شيريني و لذت‌هاي زندگي مي‌گويد؛ از طعم يك گيلاس.» همايون ارشادي در نخستين تجربه بازيگري خود تنها ستاره «طعم گيلاس» است و از همان نماي اول تا پايان در فيلم حضوري تاثيرگذار دارد.

«مرد سوم» كارول ريد (1949) بر اساس داستاني از گراهام گرين و بازي اورسن ولز برترين برنده نخل طلايي تاريخ 70 ساله كن از نگاه منتقد ارشد گاردين است. «راننده تاكسي» مارتين اسكورسيزي (1976) با بازي رابرت دنيرو و جودي فاستر در رده سوم ايستاده و «اتاق پسر» ناني موره‌تي (2001) و «زندگي شيرين» فدريكو فليني (1960) با بازي مارچلو ماستروياني به ترتيب در رده‌هاي چهارم و پنجم ايستاده‌اند.

ميشاييل هانكه كه دو بار برنده نخل طلا شده با «روبان سفيد» (2009) روي پله ششم اين فهرست نشسته و «ويريديانا» ساخته لوئيس بونوئل (1961)، «پالپ فيكشن» كوئنتين تارانتينو (1994)، «پيانو» جين كمپيون (1993) و «عمو بونمي زندگي‌هاي گذشته‌اش را به ياد مي‌آورد» آپيچاتپونگ ويراستاكول (2010) هم به ترتيب هفتم تا دهم هستند.