شنبه 4 آذر 1396 | به روز شده: 6 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
دوشنبه 10 آبان 1395 - 17:56:13 | کد مطلب: 351196 چاپ

۱۰ علامت اوتیسم در کودکان را بشناسید

زندگی > سلامت - همشهری آنلاین:
رئیس گروه مراکز روزانه آموزشی توانبخشی سازمان بهزیستی کشور، ۱۰ علامت اوتیسم در کودکان را اعلام کرد و از خانواده‌ها خواست تا به این علائم در کودکان خود توجه کنند.

به گزارش ایرنا ، مریم پورسید، در نشست خبری کودکان اوتیسم در سازمان بهزیستی افزود: هنگامی که کودکان در مواقع ضرورت به طورمثال ضمن یادگیری یک فعالیت یا بازی از والدین یا دیگران تقلید نمی‌کنند می‌تواند یکی از علائم اوتیسم باشد چراکه پایه رفتارهای اجتماعی کودکان، تقلید از والدین است.

وی ادامه داد: کودکان مبتلا به اوتیسم بدون دلیل ، حالت‌های حاکی از ترس یا وحشت شدید از خود نشان می‌دهند یا اینکه برای به دست آوردن اشیاء مورد نیاز خود به جای کلام از حالت و وضعیت بدن خود استفاده می‌کنند.

وی اضافه کرد: همچنین این کودکان صداهایی با تن زیر به طور مثال صدای «ای ی ی ی ی ی» و صداهای مشابه برای برانگیختن خود ایجاد می‌کنند؛ این کودکان زمانی که تشویق می‌شوند یا اینکه دیگران تلاش دارند آنان را سرگرم یا شاد کنند، شاد نیستند و به نقطه ای خیره می‌شوند.

رئیس گروه مراکز روزانه آموزشی توانبخشی سازمان بهزیستی کشور، گفت: کودکان مبتلا به اوتیسم در زمان حضور دیگران از خود واکنشی نشان نمی‌دهند و از ارتباط چشمی امتناع می‌ورزند و زمانی که فرد دیگر به او نگاه می‌کند به جای دیگر نگاه می‌کنند.

پورسید افزود: این کودکان کلمه «من» را بطور نامناسبی مورد استفاده قرار می‌دهند و برای اشاره به خود از کلمه «من» استفاده نمی‌کنند؛ همچنین دست‌ها و انگشتان را کنار بدن خود به شکل پرنده یا جلوی چشمانشان تکان می‌دهند و اشیاء مختلف مانند اسباب‌بازی را بیش از حد مي‌بویند.

وی خاطرنشان کرد: اگر کودکی 3 علامت از علائم ذکر شده را به صورت تکراری داشت، خانواده باید به اختلال اوتیسم مشکوک شود.

  • اسب و دلفین درمانی یک مداخله مکمل است

رئیس گروه مراکز روزانه آموزشی توانبخشی سازمان بهزیستی کشور، گفت: مداخلات برای کودکان مبتلا به اوتیسم به دو شکل «مرکز محور » و «خانواده محور» است که مداخلات مستقیم و اثربخشی هستند.

پورسید تصریح کرد: برخي از خانواده‌ها خواستار «اسب درمانی» و «دلفین درمانی» برای کودکان مبتلا به اوتیسم خود هستند در حالی‌که این گونه مداخلات از نوع مداخلات مکمل بوده و کودکان مبتلا ابتدا باید تعاملات همه جانبه را فراگیرند و محیط برای آنان آماده باشد و رفتارهای اختلالی آنان نیز کاهش یابد.