دوشنبه 2 مهر 1397 | به روز شده: 12 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
سه شنبه 15 اسفند 1391 - 16:27:02 | کد مطلب: 204066 چاپ

ارتباط عفونت دوران بارداری و اسکیزوفرنی

دانش > پزشکی - همشهری آنلاین: پژوهشگران با انجام مطالعاتی برروی موش‌ها دریافتند اثر متقابل عفونت دوران بارداری و استرس در دوران بلوغ نقش مهمی را در بروز اسکیزوفرنی ایفا می‌کند

به گزارش مهر، حدود یک درصد جمعیت، دچار اسکیزوفرنی هستند که اختلال ذهنی غیرقابل درمان است.

روانشناسان و عصب شناسان مدتها عوامل محیطی مضر را در بروز این بیماری مقصر می‌دانستند.

عفونت‌های دوران جنینی مانند عفونت‌های انگلی یا آنفلوانزا، پیشینه‌های روانشناختی، استرس یا سابقه خانوادگی همگی می‌تواند عوامل خطر در نظر گرفته شوند.

تا کنون محققان نتوانسته بودند تاثیر متقابل عوامل فردی مرتبط با این بیماری ذهنی شدید را شناسایی کنند.

گروهی از محققان سوئیسی به پیشرفت مهمی در شناخت این بیماری رسیده‌اند: برای نخستین بار آنها توانستند شواهد شفافی از ترکیب دو عامل محیطی مرتبط با بروز تغییرات مغزی مربوط به اسکیزوفرنی دست یابند.

آنها همچنین دریافتند در کدام مرخله از زندگی یک فرد باید از بروز این بیماری پیشگیری کرد.

دانش پژوهان یک مدل موشی خاص را ایجاد کردند و توانستند فرایندهای مغزی انسان را در این موجود شبیه سازی کنند.

نخستین تاثیر محیطی منفی که زمینه را برای بروز اسکیزوفرنی فراهم می‌کند عفونت ویروسی مادر در نیمه نخست دوران بارداری است.

اگر کودکی سابقه چنین عفونتی را در دوران جنینی داشته باشد و در دوران بلوغ تحت استرس شدید قرار بگیرد احتمال اینکه در آینده به اسکیزوفرنی مبتلا شود بسیار بالا می‌رود.

با این حال این اختلال ذهنی به ترکیب این دو تاثیر محیطی منفی برای بروز نیاز دارد و وجود یکی از این دو برای ایجاد این بیماری کافی نیست.

محققان می‌گویند عفونت مادر در دوران باداری برخی سلول‌های ایمنی خاص را در سیستم اعصاب مرکزی در مغز جنین موسوم به سلول‌های میکروگلیال فعال می‌کند. این سلول‌ها سیتوتوکسین تولید می‌کنند که رشد مغز را در جنین تغییر می‌دهد.

اگر این فرد در دوران بلوغ تحت استرس زیاد قرار بگیرد این تغییرات مغزی مشکل ساز شده و زمینه برای بروز اسکیزوفرنی افزایش می‌یابد.

محققان می‌گویند با این یافته‌ها اکنون می‌توان برای افراد پر خطر اقدامات پیشگیرانه‌ای را در برابر این اختلال اندیشید.

محققان با تاکید بر اینکه مادران بادار نباید از نتایج این تحقیقات نگران شوند، می‌گویند عوامل متعددی باید دست به دست بدهد تا این بیماری بروز کند از جمله ژنتیک که البته در این مطالعه نادیده گرفته شده است.