اين در حالي است كه آمريكا خود مولد يك سوم گازهاي گلخانه‌اي جهان است و هميشه در اين مورد با اروپا دچار مشكل بوده است‌. چرا كه اروپايي‌ها هميشه از الگوي «كيوتو» براي كاهش گازهاي گلخانه‌اي در كشورهاي پيشرفته استقبال كرده‌اند.

از هم‌اكنون تا سال 2012، 38 كشور صنعتي جهان در مقايسه با سال 1999، ملزم به كاهش 2/5‌ درصد مونواكسيد‌كربن هستند و اين كار براي آمريكا چندان هم خوشايند نيست، چرا كه اين برنامه ممكن است به اقتصاد اين كشور ضربه زند، هر چند كه دومين توليد‌كننده اين گاز مضر در جهان يعني چين يا هند هم از اين موضوع گريزان هستند.

در نشست روز سه‌شنبه، رئيس‌جمهور آمريكا قوه ابتكار خود را به‌كار گرفت و خواهان استفاده از تمامي قدرت‌هاي اقتصادي جهان در اين تلاش همه‌جانبه شد. برنامه پيشنهادي بوش در جهت كاهش گازهاي گلخانه‌اي كه هنوز هم بحث بر سر آن بسيار است، برنامه‌اي دراز مدت است كه كشورهاي در حال توسعه را هم در‌بر مي‌گيرد، اما هنوز در مورد چگونگي آن توضيحي داده نشده است.

نخست‌وزير اسلوونيايي «ژانز ژانزا» خاطرنشان كرد كه آمريكا و اتحاديه اروپا نظرهاي متفاوتي در مورد چگونگي مبارزه عليه گرمايش زمين دارند و كاهش توليد مونو‌اكسيد‌كربن از نظر اتحاديه اروپا امري بسيار ضروري است.

اتحاديه اروپا اميدوار است كه تا سال 2020، توليد مونواكسيدكربن 20 درصد كاهش يابد در حالي كه برنامه پيشنهادي بوش به عنوان مثال در كشور آمريكا تنها به توقف توليد اين گاز تا سال 2025 مي‌پردازد و به دليل همين اختلاف نظر، كشورهاي عضو اتحاديه اروپا تا زمان رخت بستن صاحب فعلي كاخ سفيد، اميد چنداني به پيشرفت در اين زمينه ندارند.

آنها بيشتر بر روي جانشين جرج بوش حساب باز كرده‌اند تا خود او. در حالي كه رئيس‌جمهوري آمريكا هميشه با حدت فراوان مخالف پروتكل «كيوتو» بوده است، باراك اوباما و جان مك‌كين دو كانديداي رياست‌جمهوري كاخ سفيد از اين سيستم استقبال كرده‌اند.