ايران- زهير توكلي:
مهدي آذريزدي، در مكتب خانه درس ميخواند.
بعضي از كتابهاي درسي او عبارتند از: نصابالصبيان نوشته ابونصر فراهي، كتابي به نظم كه عهدهدار آموزش معني بعضي از لغات است و براي صبيان يعني نوجوانان نوشته شده است، گلستان و بوستان سعدي، 2دائرهالمعارف جيبي براي آموزش شيوه زندگي از نظر قدما و در عين حال، 2 شاهكار ادبي، حمله حيدري، اثر ميرباذل مشهدي، حماسهاي مصنوع و آميزهاي شعر، سيره، افسانه و تاريخ، كليله و دمنه، اثري در ذيل سياستنامهها و سيرالملوكهاي دوران انوشيروان به بعد با حجم متراكمي از آيات و احاديث و نثري پيچيده و استادانه... .
ديروز
مهدي آذريزدي نويسنده شده است. او «قصههاي خوب براي بچههاي خوب» مينويسد. او دارد كودكي خودش را براي «بچههاي خوب» تكرار ميكند، بازسازي ميكند. بچههاي خوب ديگر گلستان و بوستان و كليله و دمنه نميخوانند.
آنها در كلاس مدرسه «من يار مهربانم دانا و خوش بيانم» را دستهجمعي ميخوانند، از روي كتاب، چون گروهبندي شدهاند: الف، ب، ج، د تا مبادا كتابي سنگينتر از حد سن خود بخوانند و مخشان رودل كند.
بچههاي خوب در آپارتمانهاي قوطي كبريتي زندگي ميكنند و دلشان براي پدربزرگ و مادربزرگ تنگ ميشود. آنها اينجا نيستند، شهرستاناند.
مهدي آذريزدي، آنچنان هم پير نيست اما جاي خالي همه پدربزرگها و مادربزرگها را بهتنهايي پر ميكند. او قصه ميگويد. او تنهاست، تنها زندگي ميكند اما يك عالمه بچه خوب دارد، در آپارتمانهاي قوطيكبريتي... .
امروز
مهدي آذريزدي، دارد ميرود پيش خدا. بچههاي خوب ديروز، همسن و سالان و همنسلان، دوستان پاسوخته دهه 70 و 80، پدربزرگ را وداع ميكنيم.