مركز تحقيقات صدا و سيما از حيث جايگاه سازماني، نيروي انساني و شرح وظايف و امكانات بزرگ‌ترين و گسترده‌ترين مركز پژوهشي سازمان صدا و سيما محسوب مي‌شود كه مأموريت اصلي آن مطالعه، پژوهش و سنجش در زمينه‌هاي مورد نياز صدا و سيما با استفاده از روش‌‌هاي علمي به منظور سياستگذاري، برنامه‌ريزي، نظارت و ارتقاي كيفي برنامه‌هاي راديو و تلويزيون در چارچوب اصول و سياست‌هاي سازمان صداوسيما و هماهنگي، ارزيابي و سازماندهي پژوهش‌هاي سازمان براساس نظام جامع تحقيقات است.

فعاليت‌هاي اين مركز از سال 1340 در قالب مركزي پژوهشي به نام «مركز فرهنگ مردم» آغاز شد و در سال 1345، همزمان با آغاز به كار تلويزيون ملي ايران، كميته «سنجش افكار» راه‌اندازي شد كه پس از آن به «مركز تحقيقات اجتماعي و نظرخواهي برنامه‌ها» تغيير نام يافت.

سال 1368 واحدهاي مختلف پژوهشي با مأموريت‌هاي متفاوت در سازمان شكل گرفتند و نهايتاً در همان سال با ادغام واحد فعاليت‌هاي فرهنگي و مركز تحقيقات اجتماعي و ارزشيابي برنامه‌ها، «مركز تحقيقات، مطالعات و سنجش برنامه‌اي» به وجود آمد.

در سال 1381 ساختار مركز مورد تجديدنظر قرار گرفت و ساختار جديد آزمايشي آن ابلاغ شد كه سه اداره كل پژوهش‌هاي رسانه و ارتباطات، اداره كل پژوهش‌هاي اجتماعي و سنجش برنامه‌اي و اداره كل پشتيباني پژوهش و دو واحد فرهنگ مردم و امور پژوهش شهرستان‌ها و خارج از كشور را شامل مي‌شد.

سرانجام در ساختار جديد نام مركز با تلخيص عنوان به «مركز تحقيقات صداوسيما» تغيير يافت.

علاوه بر آن، اداره كل پشتيباني پژوهش حذف شد و مديريت امور پژوهش شهرستان‌ها و خارج از كشور به اداره كل ارتقا يافت. همچنين دو مديريت مستقل انتشارات و اطلاع‌رساني و آمار پرسشگري تشكيل شد.

منبع مورد استفاده براي اين مدخل