زيستبوم- همشهري آنلاين:
جنگل ابر يكى از دست نخوردهترين جنگلهاى ايران است كه در ۳۵ كيلومترى شمال شرق سمنان قراردارد.
جنگل ابر از جنگلهاي زيبا و خوشآب و هواي استان سمنان است كه در 50 كيلومتري شمال شرق شاهرود و در مسير جاده شاهرود به آزادشهر استان گلستان و در روستاي ابر قرار دارد.
اين جنگل با 35 هزار هكتار وسعت در ادامه جنگلهاي سرسبز شمال كشور است و از آنجا كه فضاي اين جنگل را پوششي از ابر فرا گرفته به همين دليل اين جنگل را جنگل ابر مينامند [جنگل ابر به روایت همشهری].
ارتفاع زياد جنگل از سطح دريا، پايين بودن درجه حرارت در فصل گرما و وجود چشمهسارهاي فراوان و پوشش جنگلي متنوع [جنگل ابر ميزبان جشنواره نغمه و طبيعت] از شاخصههاي اين جنگل است.

اين جنگل در استان سمنان و در نزديكى روستاى ابر واقع شده و تقريباً مرز استان سمنان و استان گلستان است.
جايى كه از ضخامت كوههاى البرز كاسته مىشود و ابرهاى گرفتار در پشت اين ديواره از لابهلاى درهها به سمت جنوب سرازير مىشوند؛ به همين خاطر تقريباً از بعدازظهر تا نيمههاى شب با سرد شدن هوا چنان مىنمايد كه جنگل به روى ابرها سوار شده است.

اين اتفاق منطقه ابر را دگرگون كرده و آب و هوايى متفاوت از سراسر سمنان به آن داده است. در قسمتهاى جنوبى جنگل، يعنى قسمتى كه به تمدن نزديكتر است پوشش گياهى تنك ديده مىشود. در عمق جنگلٰ تپههاى پرشيبي وجود دارد كه سراسر پوشيده از درختان بلند است.
مشهورترين درخت منطقه اورس است. درختى با ريشههاى بلند كه روى زمين مىخزد.
مناطق ابتدايى جنگل ابر ييلاق چوپانان گلستانى است، اما در عمق جنگل اثرى از انسان ديده نمىشود.

جنگل ابر شاهرود با 35 هزار هكتار وسعت به سه دليل براي دنيا اهميت دارد. اول اين كه قسمتي از جنگلهاي باستاني هيركاني است و گياهان دارويي آن كم نظير است.
دليل دوم مربوط به«اكوتن» اين ناحيه ميشود؛ يعني مرز ميانبند بين دو اكوسيستم منطقه نيمه بياباني و جنگلي.
بهطوريكه ميتوان در جنگلهاي اين ناحيه درختان سوزني برگ را در كنار درختان پهن برگ مشاهده كرد كه اين امر در گونههاي جانوري هم تاثيرگذار بوده است.
دليل سوم آنكه بهخاطر جغرافياي خاص منطقه كه دو منطقه كم ارتفاع و بلند را در كنار هم قرار داده است، شاهد تشكيل اقيانوس ابر در اين منطقه هستيم كه پديده كم نظيري در دنيا محسوب ميشود.

قدمت جنگلهاي هيركاني كه جزو بقاياي دوران سوم زمينشناسي هستند از يك سو و وجود 80 گونه گياهان چوبي به همراه گونههاي گياهي بسيار نادري مانند راش، بلوط، توسكا، نارون، گيلاس وحشي، بارانك، سرخدار، نمدار و ... از سوي ديگر، نشان ميدهد كه اين اراضي ميتوانند همچون موزه زندهاي براي جذب گردشگران داخلي و خارجي مورد استفاده قرار بگيرند.
بخشي از گردشگران اين منطقه، گياهشناساني هستند كه براي ديدن گونههاي نادر گياهي موجود در جنگلهاي هيركاني به ايران ميآيند.
دسته دوم، توريستهاي عمومي هستند كه بيشتر از كشورهاي آسياي ميانه و خاورميانه به ايران ميآيند