این قلعه دو بارو داشته که در هر یک از چهار گوشه باروها برجی برآمده بوده است. درون قلعه، اتاق‌ها و انبارها و برکه‌ها و چاه‌هایی ساخته بودند که هنوز آثاری از آنها باقی مانده است.

شیوه معماری قلعه و طرح برج و باروبندی آن همانند قلعه سازی ایران دوره ساسانی است.

پرتغالیان از برج‌های دیده بانی قلعه که دیدگاهی فراگیرنده داشت، رفت و آمد کشتی‌های جنگی و تجاری را در آب‌های خلیج فارس زیر نظر می‌گرفته اند.

همزمان با پادشاهی محمد شاه قاجار، کوترال (شیخ عبدالرحمان)، حاکم قشم و خانواده و بستگان او در این قلعه زندگی می‌کردند.

برخي از آثار تاریخی جزیره قشم:

• قلعه لافت
• قلعه هرمز
• قبرستان انگلیسی‌ها
• کلات کشتار
• تم سینتی(مقبره مقدس)
• چهل دختران
• آب بندهای پی پشت و گوران
• مسجد جامع قشم(با قدمتی قبل از دوره صفویه)
• برکه آب بی بی صوغیه
• مجموعه کولغان
• مقبره شاه شهید و گورستان مقابل آن
• بقعه شیخ برخ
• مقبره شیخ زین العباد
• مقبره سیدان
• مقبره شیخ آندر آبی
• برج‌های دیده بانی
• چاه‌های طلا 

غارهای خربس:

بر پیشانی کوهی مشرف به ساحل جنوبی جزیره، 4 دهانه غار، از درون به هم پیوسته، در ارتفاع 20 تا 30 متر به چشم می‌خورد که به غارهای خربس «Xarbes » شهرت دارند که گفته می‌شود از دوره مادها هستند.

این غارها که از پدیده‌های کهن زمین شناختی به شمار می‌روند، همراه با دیگر پدیده‌ها و کوه‌ها و خود جزیره قشم دنباله چین خوردگی‌های رشته کوه های زاگرس هستند که در هزاره‌های گذشته از زیر آب سربرآورده‌اند.

این غارها از درون با مجموعه دهلیزها، تالارها و اتاق‌های متعدد به ابعاد 5/5×4 متر و چشمه‌ها و روزنه‌های گوناگونی که رو به شمال و جنوب قرار دارند، مؤید حضور مردمانی از دوران‌های کهن در این جزیره هستند.

پیداست که دست آدمیان به مرور زمان و به منظور کاربردهای گوناگون، شکل و سیمای این غارها و دیواره‌های آنها را دگرگون ساخته و مناسب نیازهای خود درآورده است.

ساختار رازآمیز این غارها و قرارگرفتن آن بر بلندی، این عقیده را دامن زده که اینجا در روزگار مادها نیایشگاه مهر و محلی برای ستودن الهه میترا بوده است.