ساخت این کانال که از آن به عنوان یکی از پیچیده‌ترین و بزرگ‌ترین پروژه‌های مهندسی تاریخ یاد می‌شود تاثیر به سزایی بر صنعت کشتیرانی میان دو اقیانوس داشته است. انجمن مهندسان عمران آمریکا این آبراهه را یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن نام‌گذاری کرده است.

از زمان افتتاح کانال پاناما، این آبراهه بسیار موفق بوده است و ترانزیت کشتی‌ها در آن ادامه دارد. این کانال می‌تواند شناور‌های مختلفی را در خود جای دهد؛ از قایق‌های بادبانی کوچک گرفته تا کشتی‌ها عظیم اقیانوس‌پیما.

به بزرگ‌ترین اندازه کشتی‌هایی که از این کانال می‌توانند عبور کنند پاناماکس گفته می‌شود، این اندازه کشتی‌های به استانداردی در صنعت کشی‌سازی تبدیل شده است و امروزه کشتی‌های به عصر پیش از پاناما و قبل از آن تقسم می‌شوند.

یک سفر معمولی با یک کشتی اقیانوس‌پیما در طول پاناما، حدود 9 ساعت طول می‌کشد. با این که پانما اقیانوس‌ اطلس را به اقیانوس آرام در شرق زمین متصل می‌کند، عبور کشتی‌ها در طول کانال از جنوب به شمال است.

تاریخچه ساخت
در سال 1534، كارلوس اول پادشاه اسپانيا دستور داد تا اولين طرح ساخت كانال و امكان تحقق آن بررسي شود، البته سه قرن گذشت تا ساخت كانال آغاز شود. از سال 1880، فرانسوي ها حدود 20 سال رنج كشيدند،  اما كمبودها و مشكلات مالي كار آنها را متوقف كرد. سال 1903 پاناما و آمریکا قراردادی منعقد كردند تا طبق آن كانال قابل كشتيراني پاناما ساخته شود. سال بعد آمريكا حقوق و دارايي هاي شركت كانال سازي فرانسه را به قيمت 40 ميليون دلار خريد و كار ساخت را آغاز كرد. 10 سال بعد پروژه با صرف هزينه اي معادل 387 ميليون دلار به اتمام رسيد.

ساخت این آبراه 77 کیلومتری با مشکلات زیادی همراه بود که از مهم‌ترین آن‌ها شیوع بیماری‌هایی مانند مالاریا و تب‌زرد و رانش‌های شدید زمین بود. در زمانی که کار ساخت کانال به پایان رسید حدودا 27 هزار و پانصد کارگر جان خود را در حین اجرای این پروژه از دست دادند.