احساس امنيت، اصلي‌ترين و بنيادي‌ترين نياز بشر است و از آنچنان درجه‌اي از اهميت برخوردار است كه مي‌تواند ديگر نيازهاي مادي و معنوي بشر را تحت تاثير قرار دهد.

تمام پژوهشگران بر اين باورند كه براي سالم بودن و سالم زيستن، نيازمند احساس امنيت هستيم. سلامت نه تنها به سالم بودن در بعد جسماني كه سلامت روان را نيز در بر مي‌گيرد و بيمه يكي از مطمئن‌ترين روش‌هاي احساس امنيت در دنياي كنوني بشمار مي‌رود.

در گذشته‌هاي دور، اولين نمونه‌هاي بيمه در ايران باستان يافت شده است. طبق پژوهش‌هاي باستان‌شناسان و لوحه‌ها و اسناد به دست آمده، تخت جمشيد فارغ از تمام شگفتي‌هايش از يك جنبه انساني نيز نسبت به بناهاي هم عصر خود برخوردار است.

در روزگاري كه ابنيه‌اي چون اهرام مصر با زور و ظلم به دست بردگان و اسراي جنگي ساخته مي‌شد، در تخت جمشيد هر فرد، حتي اسيران جنگي براي كاري كه انجام مي‌دادند مزد دريافت مي‌كردند و اگر در حين كار بيمار مي‌شدند و يا از بين مي‌رفتند، خانواده او مستمري مي‌گرفتند.

عمليات بيمه‌اي به معناي امروزي در ايران؛ با فعاليت دو مؤسسه روسي به نام ناديژدا و قفقاز مركوري در سال‌هاي آغازين قرن بيستم شروع شد.

در سال 1310 با تصويب قانون ثبت شركت‌ها در ايران شركت‌هاي بيمه‌اي انگليسي، آلماني، اتريشي، سوئيسي و امثال آن در ايران اقدام به ايجاد شعبه و نمايندگي كرده و به فعاليت بيمه‌اي پرداختند.

در سال 1314 شركت سهامي بيمه ايران با سرمايه صد در صد دولتي تأسيس شد و در سال 1316 قانون بيمه به تصويب رسيد.

منبع مورد استفاده براي اين مدخل