فريتز شلينگمن، مشاور ارشد برنامه حفاظت از محيط زيست سازمان ملل در خصوص آلودگي ناشي از زباله‌هاي اتمي افزود: در زمان اتحاد جماهير شوروي، متأسفانه دفن زباله‌هاي اتمي را در سواحل درياي خزر داشتيم، اما خوشبختانه اين موضوع با برگزاري همايش‌ها و پيشنهاد راهكارهاي جايگزين به طور كامل منتفي شد.

به گزارش ايسنا، وي افزود: امروزه به هيچ وجه دفن زباله‌هاي اتمي را در سواحل درياي خزر نداريم و حتي برنامه‌هايي براي پاكسازي زباله‌هاي پيشين داريم تا اثري از آنها در محيط زيست درياي خزر باقي نماند.

رييس دبيرخانه برنامه محيط زيست درياي خزر در خصوص مهمترين عوامل آلودگي درياي خزر گفت: خطرهاي بالقوه‌اي نظير خطوط لوله‌هاي نفتي، ماهيگيري بيش از حد و كشتيراني غيرقانوني و ... موجب نابودي سريع محيط زيست خزر مي‌شود. از اين رو تنها راه پيشگيري از اين آلودگي‌ها تصويب و پيگيري راهكارهاي مناسب براي مقابله با آنهاست.

وي با اشاره به اين كه امروزه وضعيت درياي خزر به لحاظ زيست‌محيطي در شرايط قابل قبولي قرار دارد، افزود: با توجه به پيشگيري‌هاي صورت گرفته، آلودگي محيطي اين دريا هم‌اكنون به ميزان قابل توجهي كاهش يافته است. هرچند كه آلودگي‌هاي درياي خزر زياد نيست، اما يك خطر بالقوه محسوب مي‌شود.

رييس دبيرخانه برنامه محيط زيست درياي خزر با اشاره به افزايش ماهيگيري‌هاي غيرمجاز در درياي خزر گفت: متأسفانه اين امر موجب شده تا نسبت جمعيت آبزيان بزرگ و كوچك درياي خزر بويژه «فك درياي خزر» نسبت به چندين سال گذشته كاهش يابد اما اميدواريم اين امر با كمك راهكارهاي اساسي و آموزش ماهيگيران حل شود.

وي با اشاره به اين كه بايد آينده‌نگر باشيم، تصريح كرد: پيشگيري بهتر از درمان و كم‌هزينه‌تر از آن است. به عنوان مثال پاكسازي آلودگي خزر بسيار پرهزينه‌تر از بررسي نشت نفت از لوله‌هاي انتقال است.

رييس دبيرخانه برنامه محيط زيست درياي خزر به دومين نشست نمايندگان كشورهاي عضو كنوانسيون حفاظت از محيط زيست درياي خزر (كنوانسيون تهران) اشاره كرد و گفت: مسأله مورد بحث و اصلي مطرح شده در اين نشست يافتن راهكارهاي پيشگيري از آلودگي محيط زيست درياي خزر بوده است.

وي در مورد محل دبيرخانه دائمي كنوانسيون حفاظت از محيط زيست درياي خزر گفت: اين موضوع مربوط به مسائل سياسي كشورهاي عضو است و هنوز در اين خصوص توافقي صورت نگرفته است.

رييس دبيرخانه برنامه محيط زيست درياي خزر افزود: مقر كنوني دبيرخانه موقت كنوانسيون حفاظت از محيط زيست درياي خزر در «ژنو» است و هنوز در مورد تغيير دبيرخانه، كشورهاي عضو به نتيجه قابل توجهي دست نيافته‌اند.

بيانيه نهايي دومين نشست نمايندگان كشورهاي عضو كنوانسيون تهران

همچنين در بيانيه نهايي دومين نشست نمايندگان كشورهاي عضو كنوانسيون حفاظت از محيط زيست درياي خزر (كنوانسيون تهران)، 5 كشور جمهوري آذربايجان، ايران، قزاقستان، روسيه و تركمنستان با تاكيد بر اهميت گسترش روابط همكاري بين كشورهاي عضو در حل مسايل و مشكلات محيطي درياي خزر، به رسمت شناختن و توجه به مسايل كشورهايي كه در محدوده زيستي درياي خزر قرار دارند، بويژه توجه به آلاينده‌هايي كه محيط زيست خزر را تهديد كرده و جلوگيري از تداوم آلودگي درياي خزر، اظهار تمايل براي حضور در كنوانسيون تهران و تاكيد بر پيشرفت و توافق و پذيرفتن پروتكل‌هايي كه بعدها به اين پروتكل اضافه مي‌شود

توجه به پايان دادن به فرايند پروتكل‌هاي نهايي شده در كنوانسيون تهران به ويژه در زمينه توجه به موقعيت دايم دبيرخانه‌ها، توجه به «برنامه‌هاي فعال استراتژيك كنوانسيون » و «برنامه كنوانسيون در اول ژانويه 2009 ميلادي تا 31 دسامبر 2010 ميلادي» و توجه به «گزارش پيشرفت پروتكل‌هاي مهم در كنوانسيون تهران» و «اسنادي كه بيانگر رابطه ميان ماهيگيري و حمايت از محيط دريايي درياي خزر هستند» و«عناصر منطقه‌اي همكاري براي حفاظت محيط زيست و ابقاي استفاده از منابع طبيعي دريايي درياي خزر» كه توسط ايران بر مبناي درخواست دبيرخانه موقت، آماده‌سازي شد، بر عزم تمامي كشورها براي حفاظت از محيط زيست اين دريا تاكيد كردند.

كشورهاي عضو كنوانسيون تهران همچنين توافق كردند ضمن اجراي برنامه‌هاي استراتژيك كنوانسيون تهران و زمان‌بندي اجراي پروتكل‌ها طي يك دوره 10 ساله و حمايت از برگزاري نشست‌هاي دو سالانه و نسبت به نهايي كردن پروتكل حفاظت از گونه‌هاي زيستي، توجه منطقه‌اي به منظور مقابله با آلودگي‌هاي نفتي، منابع طبيعي و فعاليت‌ها و تاثيرات محيطي در حمل و نقل مرزي در نشست سوم كشورهاي عضو كه سال 2010 ميلادي در قزاقستان برگزار مي‌شود، اقدام كنند.

كشورهاي حاشيه خزر با تاكيد بر توافق برنامه‌هاي كاري كنفرانس تهران و بودجه 2009 تا 2010 ميلادي براي كنوانسيون حفاظت از محيط زيست اين دريا خاطرنشان كردند: توجه به اهميت ادامه روابط و تلاش‌ها براي آماده‌سازي توافقات بين كشوري در كنوانسيون‌ها و استدلال استفاده از منابع طبيعي درياي خزر، توافق بر سر تاسيس و حمايت ملي كنوانسيون كشورهاي مشترك المنافع در هر نشست درياي خزر و توافق در مورد مناطق و موقعيت‌هايي كه دبيرخانه‌هاي دائم و موقت در مورد حفاظت از درياي خزر ضروري است.