از همان سال‌ها تاكنون ايرانيان بزرگترين شركاي اعراب در اين اميرنشين هستند. با اين روند در اوايل حكام دبي براي جذب ايرانيان امتيازات ويژه‌اي قائل شدند كه نمونه آن محله بستكيه دبي است كه براي مسكن بازرگانان اهل بستك هرمزگان بنا شده است. مهاجرت ايرانيان به دبي در مراحل تاريخي و شرايطي خاص صورت گرفته است. موج اول مهاجرت به زمان ناصر‌الدين‌ شاه بر مي‌گردد؛ موقعي كه شاه براي كالاهاي وارداتي گمرك وضع كرد. تجار جنوب ايران كه پرداخت ماليات برايشان به صرفه نبود به‌دنبال پيدا كردن بارانداز جديدي براي خود، دبي را يافتند و به آنجا مهاجرت كردند.

موج دوم در زمان حكومت رضاشاه پهلوي و پس از واقعه كشف حجاب رخ داد. مردم متعصبي كه نمي‌خواستند نواميس‌شان، حجاب را از سر بردارند به نزديكترين كشور همسايه كه فرهنگي مشابه فرهنگ ما داشت، مهاجرت كردند.

موج سوم پس از پيروزي انقلاب اسلامي بود كه جمعي از ايرانيان به دلايل مختلف سياسي و اقتصادي قادر به زندگي در ايران نبوده و راهي  دبي  شدند؛ گروهي كه تقريباً همگي راهي براي رفتن به غرب يافته و اكنون در اروپا و آمريكا ساكن هستند. موج چهارم پس از جنگ ايران و عراق بود كه ديوانسالاران ايراني با عنوان مهاجرت و براي استفاده از فرصت‌هاي تجاري به دبي مهاجرت كردند. موج پنجم و جديدترين آن، شوق سرمايه‌گذاري براي ساخت و ساز است كه موجب شده تا ايرانيان به اين امير‌نشين مهاجرت كنند. اما به راستي دليل اين مهاجرت‌ها چه بوده و چرا اين كار با مهاجرت به امير‌نشيني مانند دبي صورت‌ مي‌گيرد؟!

شايد آفتاب سوزان دبي براي توريست‌هاي غربي جاذبه‌اي داشته باشد اما براي ايرانياني كه همه نوع آب و هوا دارند چه انگيزه‌اي مي‌تواند آنها را به اين منطقه بكشاند. روزانه حداقل 8‌پرواز از تهران و به همين تعداد پرواز از شهرهاي ديگر به دبي برقرار است ( يعني روزانه حدود 1000 نفر ). جالب‌تر اينكه شهري در ايران وجود دارد ( لار ) كه روزي 2 پرواز به دبي دارد،  اين در حالي است كه اين شهر به مركز كشور هم فقط در هفته 2 پرواز دارد.
مهم‌ترين عوامل جذب ايرانيان  و مهاجرت آنها به دبي را مي‌توان در عوامل زير جست‌وجو كرد: وجود جامعه بزرگي از ايرانيان در دبي كه مسافرين به وضوح تك‌تك آنها را در خيابان مي‌بينند و احساس دلتنگي نمي‌كنند، مشكل صدور ويزا براي مسافرت به ساير كشورهاي اروپايي و آمريكايي موجب شده كه مردم راه حل سريع و سفر به دبي را انتخاب كنند.

شباهت زندگي و فرهنگ مردم ايران با زندگي و فرهنگ دبي كه اين امر و زندگي شبه صنعتي ايران در كنار جذابيت‌هاي غربي نيز يكي از عوامل مهاجرت به اين كشور بوده است، وجود مراكز اقتصادي و فرهنگي ايراني در دبي نظير( بانك، بيمه، باشگاه ايرانيان، مدارس و... ) و اينكه كشور مذكور به‌عنوان زنگ تفريح چند روزه بعضي از ايرانيان مطرح است.اما هرچه هست اكنون ديگر از آن كعبه آمال و آرزوها خبري نيست، تورم رسمي اعلام شده سال قبل توسط مقامات دولتي دبي 20درصد بوده و عملاً نرخ مسكن طي2 سال 100درصد افزايش يافته است.

با اين روند قيمت‌ها هر روز در حال افزايش است به نوعي كه نرخ سرمايه‌گذاري خارجي در آن به‌شدت كاهش يافته و براي كشوري كه 80درصد جمعيت 4/1 ميليون نفري آن را خارجي‌ها تشكيل مي‌دهند، زنگ خطر به صدا در آمده و اين مهاجران به‌زودي دبي را ترك خواهند كرد. با اين روند آپارتمان‌هاي گران قيمت فروخته شده، بدون مشتري مي‌‌‌ماند.