جشنواره- گروه ادب و هنر- كامران محمدي:
پانزدهمين جشنواره تئاتر كودك و نوجوان كشور، عصر روز گذشته در تالار رودكي ملك شهر اصفهان، پس از 5 روز پرفراز و نشيب، به كار خود پايان داد.
به گزارش خبرنگار همشهري از اصفهان، در اين مراسم كه با حضور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، معاون هنري وزارت ارشاد، رئيس مركز هنرهاي نمايشي و برخي از مسئولان استاني برگزار شد، برگزيدگان بخشهاي مسابقه ايران و مسابقه بينالملل جوايز خود را دريافت كردند.
اجراها و استقبال رايگان
هرچند نمايشهاي ايراني جشنواره امسال، به هيچ روي نتوانستند نظر منتقدان و داوران را جلب كنند، اما اجراي 2 نمايش خارجي از مالزي در روز نخست و كانادا در روز سوم، تا حد زيادي توانست كمبودهاي بسيار جشنواره را جبران كند.
«پاستيچ» مالزي كه نمايشي بدون دكور و تنها با 2 بازيگر زن ميانسال و چاق اجرا شد، چنان فضاي سالن هلال احمر اصفهان را گرم و شاد كرد كه همه خبرنگاران و داوران و ميهمانان خارجي، سرخوش و شاد از سالن خارج شدند.
«سفر مورگان» نيز تنها با يك هنرمند كم و بيش مسن، چنان كودكان حاضر در سالن را سرگرم و بانشاط كرد و والدينشان را ميخكوب، كه حتي سرپا ايستادن و تحمل تمام مشقات لازم براي رسيدن به سالن، دست كم براي چند ساعت از ذهن ميهمانان خارج شد.
اين مشقات، البته سبب شد كه بيشتر ميهمانان و خبرنگاران مشتاق و حتي گاه داوران، از تماشاي نمايشها منصرف شده و به چهل ستون و ميدان امام رفتند.
پذيرش نامحدود تماشاچي در تمام سالنهاي جشنواره، حتي بدون بليت رايگان و به شكل كاملا آزاد سبب شد در تمام طول جشنواره، جمعيتي تا 4-3 برابر ظرفيت سالنها در خيابان و جلوي درها تجمع كنند و صحنههاي شگفتانگيزي از استقبال رايگان ايجاد كنند.
اما 3 نمايش ديگر خارجي كه از روسيه، آلمان و انگلستان به اصفهان آمده بودند، اقبال 2 نمايش ديگر را نيافتند؛ هرچند كه گروه روسيه با اجراي خلاقانه خود، تا حدود زيادي نگاهها را بهخود معطوف كرد.
اين گروه با برپا كردن چادر بزرگي روي سن، 40 كودك داخل سالن را انتخاب كرده و از والدينشان تحويل گرفتند تا به درون چادر رفته و تماشاگران اصلي نمايش باشند.
باقي حضار تنها توانستند از طريق دوربين مداربسته، نمايش زنده را با كيفيتي نه چندان قابلقبول، بر ويدئو پروجكشن ببينند.
نمايشهاي وطني كه از دزفول، ساري، چناران، مرودشت، تبريز، اصفهان، شاهين شهر، قم، بروجن و تهران به اصفهان آمده بودند، حتي از اجنبيها نيز كمتر توانستند نظر مخاطبان را جلب كنند.
هرچند ظاهرا ميزان استقبال اصفهانيها ارتباطي به كيفيت آثار ندارد؛شايد باز هم دستكم بهعلت نبود بليت، حتي بهصورت رايگان.
اين اقدام اصفهانيها كه البته بدون شك براي استفاده گسترده و مناسب شهروندان انجام گرفت، اما در عمل نشان داد كه به هيچ روي نميتواند تصميم مناسبي باشد؛
چراكه سبب شد سالنها به فضايي مشابه پارك تبديل شوند و شهروندان اصفهاني، كه مثل همه شهرهاي اين مرز پرگوهر امكانات تفريحي اندكي دارند، از تمام گروههاي سني، به درها هجوم آورند.
نتيجه، ناكامي آنهايي بود كه نياز و علاقه بيشتري به ديدن نمايشها داشتند، اما بهطور طبيعي، فرهنگيتر و ضعيفتر بوده و عملا همواره پشت درهاي پر از جمعيت، كه تنها با اتكا به قدرت بدني ميشد از آنها گذشت، ميماندند.
اين ناكاميها، براي خبرنگاران رسانههاي گروهي نيز استثنا نبود و مسئولان برگزاري، تفاوتي براي هيچيك از آنها كه به سالنها ميآمدند قائل نميشدند.
اين ماجرا كه به درگيريهاي لفظي چندباره ميان خبرنگاران و ميهمانان ديگر با مسئولان انجاميد، تا آنجا پيشرفت كه مدير اجرايي جشنواره صراحتا گفت: «2 شبكه تلويزيوني اخبار جشنواره را پوشش ميدهند و نياز چنداني به خبرنگاران ديگر نيست.»
اما خبرنگاران به هر حال به دعوت مسئولان تهراني آمده بودند، پس گشت وگذار جاي جشنواره را گرفت.
با تمام اين اوصاف شايد توزيع هدفمند بليت بهصورت رايگان، راه حل بهتري از بيبليتي محض باشد؛ اقدامي كه اگر صورت ميگرفت، بهتنهايي ميتوانست بيشتر مشكلات و گلهمنديها را برطرف كند
