ايران- عباس محمديراد:
از فرداي روزي كه دكتر علي احمدي بهسرپرستي وزارت آموزش و پرورش منصوب شد، زمزمههايي مبني بر اينكه اين امر براي حل مشكلات دانشگاه پيامنور و نه اعتلاي آموزش و پرورش است شنيده شد
امروز پس از حدود 10 ماه از انتصاب و اشتغال ايشان بهعنوان وزير آموزش و پرورش، اين موضوع عينيت بيشتري يافته است.
اگر بهواقع يك بررسي عميق و همهجانبه انجام دهيم متوجه ميشويم حضور وي در آموزش و پرورش بدون داشتن هرگونه سابقهاي در مديريت اين دستگاه عظيم و گسترده بيش از اينكه منافع جدي و مهمي براي دستگاه تعليم و تربيت داشته باشد، براي دانشگاه پيام نور مفيد بوده است؛
از سرپرستي همزمان 2 نهاد توسط يك مدير گرفته تا نگاه بسيار وسيع و مثبت به حل مشكلات فضاي آموزشي مراكز پيامنور از طرف آموزش و پرورش و ساير نكات كه در سياستهاي جاري اعمال شده است.
اما نكتهاي كه شايد بيش از همه موارد جفا به دستگاه تعليم و تربيت با يك ميليون و 100 هزار فرهنگي است، واردات نيروهاي مديريتي از اين دانشگاه براي اداره بخشهاي مختلف وزارت آموزش و پرورش است.
امروز بيش از هر زمان ثابت شده است انتصاب وي مأموريتي ويژه براي ايشان در اعمال سياستهاي انقباضي بهمنظور كاهش هزينهها و نيروي انساني و درنتيجه كاهش سهم آموزش و پرورش در هزينههاي دولت بوده است و نه امتيازي براي حل مشكلات آموزش و پرورش؛
چراكه با حضور علي احمدي، مطالبات همچنان پرداخت نشده، كسري بودجه نجومي و استثنايي بوده و انگيزه و رغبت و نشاط فرهنگيان در حداقل است؛ ضمن اينكه مأموريتي را نيز وي براي خود قائل است و آن اعتلا و توسعه دانشگاه پيامنور به هر شكل و روش ولو با تحقير و تخريب آموزش و پرورش.
اينكه دستگاهي همچون آموزش و پرورش با حجم عظيم نيروي انساني كه تاكنون تامينكننده نيرو براي بسياري از بخشهاي كشور و نهادهاي جمهوري اسلامي بوده است، اكنون براي مسئوليتهاي كليدي خود بايد طبق تصميمات وزير محترم از دانشگاه پيامنور نيرو وارد كند، نشان از نشناختن اين وزارتخانه يا تلاش برنامهريزي شده براي تحقير نيروها و تخريب دستگاه تعليم و تربيت كشور دارد.
نيروهاي جديد بهدليل نشناختن و كوتاه مدت بودن مديريت، زمان لازم را براي شناخت و عمل مناسب، با وجود حسننيت ندارند و بنابراين تأثير آنان كم و اثرات منفي آنان بيشتر خواهد بود.
به هر حال توصيه مشفقانه به وزير محترم، درس گرفتن از سرنوشت وزير قبلي است كه با وجود آموزش و پرورشي بودن بهدليل دور بودن ساليان دراز از مديريت آموزش و پرورش و فاصله اطلاعاتي با شرايط روز و غفلت از مسائل اساسي آموزش و پرورش، با چه وضعيتي اين وزارت را ترك كرد و لذا محروم نكردن دستگاه تعليم و تربيت از همه سرمايههاي انساني خويش و بهرهگيري از آنان و بسيج كردن همه براي رشد و اعتلاي فرزندان عزيز نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران از ابتداييترين اموري است كه اميد است خداوند متعال توفيق آن را به همه دستاندركاران عنايت فرمايد.
