این کشور از شمال به چین و از جنوب، شرق و غرب با هند محدود است. به دلیل قرار گرفتن کوه‌های هیمالیا آب و هوایی سرد و کوهستانی دارد.

بخش کوچکی از این کشور را زمین‌های مسطح پوشانده است. این بخش در جنوب نپال قرار دارد.

مهمترین قله این کشور که در عین حال بلندترین قله جهان نیز هست، قله اورست با ارتفاع 8850 متر است.

سیاست در نپال

تا سال ۱۹۹۰، حکومت نپال یک سلطنت مطلقه بود. در ۱۹۹۰، بیرندرا، پادشاه وقت نپال، با تبدیل آن به سلطنت مشروطه موافقت کرد.

در آوریل ۲۰۰۶، تعداد زیادی از مردم در کاتماندو، در اعتراض به سیاست‌های شاه اقدام به اعتصاب و تظاهرات کردند. در زوئیه سال ۲۰۰۷ دولت شاهنشاهی نپال اعلام کرد در سال ۲۰۰۹ حکومت خود را از پادشاهی به جمهوری تغییر خواهد داد.

این اتفاق در ۲۸ ماه می سال ۲۰۰۸ روی داد. مجلس نپال اعلام جمهوری کرد و نظام سلطنتی 240 ساله برچیده شد و به پادشاه 15 روز فرصت داده شد تا کاخ ریاست جمهوری را ترک کند.

اقتصاد در نپال

تولید ناخالص داخلی این کشور 04/29 میلیارد دلار است. ۱۱ میلیون و ۱۱۰ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور ۴۲ درصد است. ۳۱ درصد از مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن 4/6 درصد بود.

محصولات صادراتی این کشور شامل فرش، پوشاک، کالاهای چرمی، کالاهای کنفی و حبوبات است که به کشورهای هند (9/67 درصد)، آمریکا (7/11درصد) و آلمان (7/4 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل طلا، ماشین‌آلات و تجهیزات، محصولات نفتی و کود کشاورزی است که از کشورهای هند (8/61 درصد)، چین (8/3درصد) و اندونزی (3/3درصد) وارد می‌شود.

مردم نپال

جمعیت این کشور حدود ۲۹ میلیون و ۵۱۹ هزار نفر با میانگین سنی ۲۱ سال است. امید به زندگی برای زنان ۶۰ و برای مردان ۶۱ سال است.

حدود 5/0 درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. زبان رسمی آن نپالی است.

حدود ۸۱ درصد از مردم این کشور پیرو آیین هندو، ۱۱ درصد بودایی و چهار درصد مسلمان هستند.

ارتباطات در نپال

در این کشور ۵۹۵ هزار و ۸۰۰ خط تلفن ثابت و یک میلیون و ۴۲ هزار خط تلفن همراه وجود دارد.

نپال ۱۸ هزار و ۷۳۳ میزبان اینترنتی و ۲۴۹ هزار و ۴۰۰ کاربر اینترنت دارد.

نپال در یک نگاه