نويسندگان و مولفان- همشهري آنلاين:
استاد بدیعالزمان فروزانفر ۲۸ ربیع الثانی ۱۳۲۲ ه.ق. (۲۰ تيرماه ۱۲۸۳)در بشرویه از توابع فردوس ديده به جهان گشود.
وي از جمله اساتيد نامدار ادبيات وتاريخ ادبيات فارسي به شمار ميرفت ودانش گستردهاش در علوم مختلف سبب شد تا از وي به عنوان يكي از تاثيرگذارترين چهرههاي تاريخ معاصر ايران در حوزه ادبيات كهن ياد شود.
وی از چهرههای بزرگ پژوهش ادبیات فارسی و استاد گروهی از بزرگان ادبیات معاصر بودهاست از جمله: دکتر عبدالحسین زرین کوب، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، دکتر ذبیح الله صفا، دکتر سید محمد دبیرسیاقی، دکتر محمد جعفر محجوب، دکتر سیمین دانشور، دکتر جلیل تجلیل، دکتر محمدامین ریاحی، دکتر محمد علی اسلامی ندوشن، دکتر حسینعلی هروی و دکتر سید جعفر شهیدی.
بديع الزمان شاگرد دهخدا بود و علامه دهخدا درسال ۱۳۱۴ مدرک دکترای وی را امضا و او را به سمت استادی دانشگاه تهران منصوب کرد.
او را به حق بايد بنیانگذار نهضت تحقیق در متون کلاسیک ادبیات فارسی و تصحیح آنها به شمار آورد. تصحیح کلیات شمس تبریزی از کارهای برجسته فروزانفر بهشمار میآید.
فروزانفر به مدت ۳۰ سال در دانشگاه تهران و در رشتههای مختلف از جمله ادبیات فارسی، تاریخ، تصوف اسلامى، عرفان و ادبیات عرب تدریس کرد. وی همچنین دو دوره به نمایندگی مجلس شورای ملی و مجلس سنا انتخاب شد. عمدهٔ مطالعات استاد فروزانفر دربارهٔ مولانا جلالالدین بلخی و عطار نیشابوری بود.
وي ۱۶ ارديبهشت ۱۳۴۹ در حالي دارفاني را وداع گفت كه شرحش بر مثنوني معنوي را را تا اواخر دفتر اول نوشته بود. پس از وي دكتر جعفر شهيدي اين شرح را ادامه داد، اگرچه برخي از اهل ادب معتقدند، شرح دكتر شهيدي به كمال و دقت شرح استاد فروزانفر نيست.
از آثار به جا مانده از استاد فروزانفر ميتوان به كتابهاي زير اشاره كرد:
- «دیوان شمس تبریزى مولانا جلالالدين» در دو جلد
- «شرح مثنوی شریف» در سه جلد
- مأخذ قصص و تمثیلات مثنوی
- احادیث مثنوی
- فیه ما فیه از گفتار مولوی
- احوال و تحلیل آثار فریدالدین عطار نیشابوری
- «سخن و سخنوران» در دو جلد
- منتخبات ادبیات فارسی
- رساله در احوال مولانا جلالالدین رومی
- تاریخ ادبیات ایران
- فرهنگ عربی به فارسی (با مشارکت چهار نفر از استادان)
- قدیمىترین اطلاع از زندگانی خیام
- مناقب اوحدالدین حامد کرمانی.
- مجموعهٔ اشعار (با مقدمهٔ دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی)