فرد- همشهري آنلاين- معصومه كيهاني:
قدرت بزرگي دروجود شماست كه قويتر و دربرگيرندهتر از هرقدرت ديگري است
اين قدرت درواقع، نيرويي را در شما برميانگيزد كه ميتواند به عنوان بزرگترين قدرت وجودي شما عمل كند. به گونهاي كه وقتي آن را بكارميگيريد، همه آشفتگيها و همه منفيديدنها را ازميان ميبرد. و آنچنان پايدار و تمامنشدني است كه هيچ نوع منفيگرايي و فردگرايي، قدرت نمود و ظهورنمييابد.
به عبارتي، هرموقعيت و اتفاق منفي درزندگي شما، دربرابر اين قدرت نامحدود و سرشار از زيبايي، مهرو محبت و انسانيتي بسيارعميق و غني، امكان ايستادگي ندارد و به سادگي ازبين ميرود و كمرنگ ميشود.
نكته اينجاست كه خاصيت اين نيرو همچون معنا و ذات وجودياش، اين است كه هرچه بيشتر بكارگرفته ميشود؛ قدرتمندتر و اصيلتر ميشود.
شايد ملموسترين و فراگيرترين نمود اين نيرو و به عبارتي اوج اين قدرت، درارتباط بين انسان و خدايش نمود يابد. آن گونه كه دربيان مولانا متبلورميشود؛ چرا كه غرق درعالم معني بود.
به قول استاد ابراهيم ديناني، "هيچ وقت نميخواست قافيه بگويد و تصنع شعري به كارببرد و نميخواست درقيد وزن گرفتارشود... در كلام مولانا معنا ميجوشد و لفظ متناسب با خودش را پيدا ميكند و طبيعي است آن لفظي كه به طور طبيعي و متناسب با معني آمده است اثرگذار خواهد بود. به همين سبب سخن او ساده و همه كس فهم است. هم درزمان مولانا زبان او را مي فهميدند و هم امروز ميفهمند.
خلاصه آنكه دركلام مولانا معني برلفظ غلبه دارد، خشونت در كلامش نيست و پيامش پيام صلح است، پيام دوستي است؛ بنابراين حتي درزمان خودش مسلمان، يهود و نصارا اين پيام را ميفهميدند."
اين قدرت، همان نيروي عشق است كه وقتي فوران ميكند شكوفههاي زيباي آن به پهنايي غيرقابل تصور، زمان ومكان را درمينوردد و به زندگي با همه سختيها، مرارتها، نامردميها، منفعتجوييها و خودگراييها معنا و لطافت انساني ميبخشد.
پس ترديد نكنيم و اين نيرو را درخود كشف كنيم و آن را آگاهانه با تمرينهاي مختلف بارور سازيم. از هرفرصتي استفاده كنيم و با جاري كردن آن در درون و خارج از خودمان، آثار گرانبهايش- كه قابل مقايسه با هيچ اثرمادي نيست- را در زندگي خود ببينيم.
اما ديدن اين نتايج نيز آمادگي خاص خود را ميطلبد. اينكه از كليه وابستگيها و تعلقات دروغين و بيمايه خود را پاك سازيم و به قول سهراب سپهري، چشمهايمان را بشوئيم تا بتوانيم نظاره گر اتفاقهاي جديد پرشور، پرهيجان و بالنده درزندگي باشيم.
درواقع ما بايد "خودمان" را پيدا كنيم و به آن عشق بورزيم و به زايش نيرويي دست يابيم كه چيزي براي بخشيدن به ديگران داشته باشيم. چرا كه به واقع،بخشش نيز توشه و تواني ميخواهد.
وقتي توانستيد انرژيهاي منفي اطراف خود را كه همچون ابري برآسمان زندگي شما سايه افكنده، ببينيد؛ جا نزديد ، ايستاديد و خودتان را پذيرفتيد؛ قطعا جواب خواهيد گرفت. چراكه خودتان بهتراز هركسي ميدانيد؛ بهرحال اين تجربه را درمواردي داشتهايد و اين اشاره تنها از باب يادآوري است.
روانپزشكان و راويان زندگي، آنها كه پرتلاش، مصمم، بيريا و صبورند، همچنين بريك نكته تاكيد ميكنند اينكه اين كار تداوم ميخواهد؛ اگريك روز سراپا عشق باشيد و يك روز سراپا خشم، به جواب نميرسيد.هم زمان با تقويت نيروي عشق، خشم را كاهش دهيد تا آن قدر كم رنگ شود كه تنها عشق بماند... تنهاي تنها... تا لذت و شيريني زندگي را دريابيد.
