خانواده- ملك دخت قاسمي نيكمنش:
ميخواهم موضوعي را بگويم كه شايد بسياري از خانمها نشنيده باشند. بهتر است بيپرده بگويم اينكه آقايان بر خلاف تصور خانمها چندان هم كم حرف نيستند.
بسياري از زنان تصور ميكنند كه همسرانشان قوي ولي خيلي كم حرفند. در واقع خانمها در شگفتند كه اين همسران قوي چرا در باره احساسات و افكار خود چيزي نميگويند يا بهاصطلاح همه اش توي خودشان هستند.
اما، واقعيت اين است كه مردان هم دوست دارند در باره اميدها و آرزوها، ترسها و افكار، احساسات و عواطف خود حرف بزنند. شما سعي ميكنيد ساعتي را با همسرتان و به دور از جار وجنجال بچهها تنها بمانيد به آن اميد كه شايد كمي هم در باره خودتان و زندگي مشتركتان با هم گفتوگو داشته باشيد اما، غالبا مثل مجسمه ابو الهول ساكت ميماند.
آن وقت است كه از خودتان ميپرسيد: چي شده؟ چرا چشم از تلويزيون بر نميدارد؟ چرا از خودش، روابطمان يا مسائل و مشكلات مالي كه داريم حرفي نميزند؟ چرا به سر و وضع خانه نميرسد؟ چرا نميتواند 10 دقيقه، فقط 10 دقيقه، از خودش، كارهاش و از خودمان برايم بگويد؟!
در واقع، از هر 5 زن، يكي از اينكه همسرش با او ارتباط كلامي خوبي ندارد، گله مند است. 30 در صد آقايان هم مهمترين دليل اختلاف در زندگي مشتركشان را،
ناتواني آنان در ايجاد ارتباط كلامي با همسرانشان ميدانند. به راستي چرا؟
پاسخ اين است: حتي مرداني كه علاقهمندند در باره احساسات و عواطف و خواستههاي خود با همسرانشان حرف بزنند يا درد دل كنند؛ يعني با آنها رابطه كلامي برقرار كنند، اين را كاري ساده و راحت نميبينند.
دلا يلي وجود دارد كه باعث ميشود مردان به جاي بيان احساسات خود لب فرو بندند؛ از جمله: مردها كمي وحشت زده هستند؛ بيترديد، زنان در ايجاد رابطه با ديگران مهارت بسيار دارند.
زنان معمولا بعداز نوشيدن يكي دو فنجان چاي و كمي گپ زدن، شروع به پرسش ميكنند؛ با تمام انرژي حرف ميزنند؛ از همه چيز سر در ميآورند؛ از هر دري سخن ميگويند؛ و در اين كارچنان استادانه عمل ميكنند و تمامي مهارتها و ترفندهاي خود را بهكار ميبرند كه همواره و در بسياري از مواقع سر رشته كلام را در دست ميگيرند.
اما زنان، هميشه در صحبت كردن گوي سبقت را از ديگران ميربايند. البته، آقايان اين را بهخوبي ميدانند؛ وهمين طور هم ميدانند كه بيش از يك سوم زنان عقيده دارند كه مردها بهكلي نميتوانند با همسرانشان رابطه كلامي خوبي بر قرار كنند و قادر به درك آنان نيستند و نتيجه اينكه، مردها از حرف زدن خيلي ميترسند؛ چون اگر ضمن صحبت اشتباه كنند، دچار درد سر ميشوند.
مردها در خانه نياز به آرامش دارند؛ از نظر يك زن، وقتي مرد قدم به خانه ميگذارد بايد از سير تا پياز همه آنچه را كه طي روز در بيرون از خانه برايش اتفاق افتاده با همسرش در ميان بگذارد.
بنا بر اين، وقتي مرد از محيط كاري پر تنش به خانه بر ميگردد و با همسري روبهرومي شود كه انتظار دارد با او وارد يك بحث جدي بشود، تنها يك راه برايش ميماند؛ گريز از ورود به بحث و البته گاهي اوقات هم برعكس تسليم ميشود.
مردها دوست ندارند در تنگنا قرار گيرند؛ وقتي زن از همسرش ميخواهد كه بيشتر با او به گفتوگو بنشيند و مرد در مقابل اين خواست همسرش مثل گذشته بر خورد ميكند، اختلافات آنها بالا ميگيرد.
روشن است كه بسياري از مردها دوست ندارند مثل يك شاهد عيني يا مجرم از سوي همسر خود زير بمباران سؤال قرار گيرند اما، يك تاكتيك قديمي هست كه استفاده از آن، جريان امورو روابط زناشويي را بهتر ميكند و آن اين است:
از اين همه دخالت در كارهاي همسرتان دست بر داريد ؛ به او فرصت حرف زدن بدهيد؛ و نتيجه اينكه به احتمال زياد زبان به گفتن خواهد گشود.
